Reiniciando a música tradicional e popular

O folclore e a música popular non só existe, senón que tamén resiste. Moitos e moitas artistas descobren a súa catarse creativa no mundo rural, onde reside o folclore tradicional. Esta fonte de inspiración failles viaxar ó pasado para conectar co presente. Unha viaxe temporal que podemos escoitar como o espírito ancestral casase coa vangarda.  Non tratan de continuar a viaxe do folclore tradicional e a música popular por un sendeiro recto, inmune o paso do tempo, senón todo o contrario, experimentan novas rutas que se desvían do camiño ou incluso de difícil acceso, para traelas a unha nova era.

As Bibliotecas Municipais de A Coruña destacan unha serie de artistas (non están todas as que son, pero si son todas as que están) que experimentan e alteran a música popular e conseguen un prefecto diálogo entre xéneros e xeracións.

Mercedes Peón

Compositora, produtora, cantante e instrumentista galega. Peón é unha das artistas máis importantes e valoradas do noso país. Figura fundamental da escena etnocontemporánea europea. Dende pequena mostrou interese pola tradición oral e o folclore galego, fundamentalmente pola súa aldea materna, Oza dos Ríos. Leva anos renovando a música tradicional dun xeito orixinal. Sen dubida, é unha das artistas máis vangardistas da nosa época.

Baiuca

Alejandro Guillán, natural de Catoira, é o álter ego de Baiuca. Un proxecto musical revolucionario que redefine o folclore tradicional galego. Poderíamos encadralo no xénero folktrónica, é dicir, a mestura ou fusión de elementos da música tradicional con electrónica. Etiquetas a parte, a súa música achega a nosa tradición galega á un son coetáneo e de vangarda. Parte do noso patrimonio popular, como poden ser: as muñeiras, xota, pasodobre, mazurca, maneo, etc., e instrumentos como: cunchas, pandeiretas, gaitas frautas… ou mesmo as voces tradicionais, asócianse con sintetizadores, caixas de ritmo e programación. É unha proposta orixinal que realmente chega ao público e traspasa fronteiras.

Rodrigo Cuevas

Cantante, compositor e provocador asturiano. Defínese como un “axitador folclórico e sex-symbol da copla”, en clave de humor, para facer chegar unha mensaxe seria. Rodrigo é un músico transgresor que defende un proxecto atrevido e sen vergoña no que une o folclore popular con ritmos de vangarda. Esta mestura, tradicional e vangardista, tamén é visíbel na súa proxección estética.  Detrás de Rodrigo Cuevas hai un traballo de arquivo, estudo das nosas raíces e apoloxía do rural. Un artista único que dará moito que falar.

“Muiñeira para a filla da bruxa”

Lorena Álvarez

Compositora asturiana que non só reivindica a música popular, senón tamén a vida no rural. A sinxeleza coa que parece que se expresa e crea a súa obra é a que fai o verdadeiro vínculo co folclore tradicional máis aló, de atreverse a mesturar pop con xotas, pasodobres, muñeiras, etc. A súa proposta está chea de humor, poesía e pon en valor as cousas pequenas que lle rodean.

Soleá Morente

Filla do cantaor Enrique Morente, Soleá, xoga a fusionar e expandir a súa música. Partindo do flamenco como base recondúceo a outros estilos como o pop, rock ou psicodélica. Non só se centra no flamenco, tamén se atreve con tango arxentino, sevillana, fandango ou a granaína. Como o seu pai, o mestre Morente, canta poemas de Antonio Machado ou de Federico García Lorca. É unha librepensadora do flamenco e das súas posibles fusións.

Lila Downs

Chavela Vargas chegou afirmar, despois de ver a Lila Downs sobre un escenario, que xa podía morrer tranquila. Downs é unha cantante, compositora, produtora e actriz mexicana. A súa obra ten un tratamento contemporáneo do folclore. Con naturalidade mestura o vello e o novo, unha voz atronadora e unha voz doce. A parte de cantar en español e inglés, tamén interpreta melodías en diversos idiomas nativos do seu país, como mixteco, zapoteco, maya, purépecha e náhuatl. Reivindica as súas raíces mexicanas e a dos pobos indíxenas, sobre todo a música rexional de Oaxaca, o seu pobo natal.

Zapata se queda

Nícola Cruz

É un dos principais referentes do xénero folktrónica latina, mestura folclore andino con música electrónica. Aínda que Cruz naceu en Francia, actualmente está afincado en Quito, Ecuador, de onde son as súas raíces e inspiración. Mostra unha gran sensibilidade pola música ancestral dando nova vida os instrumentos tradicionais dos Andes que renova a partir dos métodos de produción actuais.

Calexico

Banda estadounidense de Tucson, Arizona, de flok-rock americano. Calexico caracterízase polo os seu estilo ecléctico no que une variedade de estilos, destacando o folk do suroeste de Estados Unidos e do norte de México. A diversidade cultural dos compoñentes dá credibilidade o seu discurso de achegar culturas e diluír fronteiras. Canta á inmigración e a todas esas comunidades de xente que se instalou no país en busca do soño americano, en definitiva, intentan mostrar que da diversidade saen cousas marabillosas, como a súa música.

Jambinai

Trío coreano que xurdiu en Seúl, na Universidade Nacional de Artes de Corea, onde estudaban música tradicional. Compoñen música instrumental feita con instrumentos milenarios, en risco de extinción, e coetáneos (guitarra, baixo e batería). Mesturan sons do pasado con hardcore, a fraxilidade co heavy. Unha proposta moi interesante e atípica que merece ser escoitada. Confesan que a súa inspiración vénlles dos sentimentos de angustia, enfado e illamento que lles xeran as forzas conservadoras que queren controlar ás novas xeracións.

Onda

Fuerza nueva

Fuerza nueva é o incendiario e revolucionario proxecto formado por Los Planetas e Niño de Elche. Recuperan a verdadeira orixe de cancións populares, as despoxan da súas connotacións ideolóxicas e proporcionan novas lecturas. Xogan a alterar símbolos. Remozan himnos como o de Andalucía (“Santo Dios”), “El Novio de la muerte” (canción que naceu como un cuplé, e que para moitos e moitas é o himno da Lexión), o himno oficial dos xitanos ou o himno de Cataluña, “Els Segadors”, que adaptan baixo o título “Canción para los obreros de Seat”. Aínda que non o pareza, súa intención non é, en ningún caso, provocar, senón baleirar de ideoloxía para que poidan ser escoitadas cunha mentalidade aberta.

Existen temas que xenaran tabús e controversias na sociedade e Francisco Contreras Molina, Niño de Elche, é un dos artistas que a través dos seus proxectos (xa sexa en Fuerza nueva ou en solitario) nos axudan a reflexionar e xerar diálogo.

Caxade

É o proxecto persoal de Alonso Caxade quen estudou acordeón no Conservatorio Profesional de Música de Pontevedra e Educación Musical, ademais, ten o Posgraduado de Música Tradicional Galega. Ca súa banda, fusiona folclore tradicional galego con pop. Define a súa música como un conxunto de estilos que crean un propio. Mostra unha gran consideración polo mundo rural e o noso patrimonio cultural tradicional. Detrás de súa obra hai un discurso irónico e reivindicativo.

Gente pota

Davide Salvado

Artista galego que converte a música tradicional galega en universal grazas o seu arte e unha gran posta en escena. Salvado é rural e folclórico, pero tamén amigo da provocación e o desconcerto. Foi capaz de atopar o seu propio estilo agrogay, como se define, que se move entre a vangarda, a tradición e a provocación. Salvado presenta un folclore tradicional onde mestura sen medo todas as súas influencias para engrandecer os cantares ancestrais.

Omar Souleyman

Natural de Ras al-Ayn, da rexión nordés de Siria. Comezou no eido da música na década dos noventa. Pasou de cantar nos festexos nupciais por encargo a converterse na estrela máis grande do Medio Oriente. Hoxe, é un músico de fama internacional. Dende pequeno, Souleyman, cantou cancións tradicionais de dabke, base da súa obra, que mestura co estilo iraquí de música choubi e letras kurdas. Este folclore axítase con electrónica producindo unha gran cantidade de cancións cun estilo frenético. É un son estraño e exótico para os oídos occidentais, oídos os que Omar Soleyman non parece estar moi interesado en compracer, aínda así, colleita moi boas críticas a nivel mundial.

Warni warni

Cancións para as nais

Hoxe imos celebrar un dos días máis sinalados do ano, o Día da Nai. Dende a casa, con videochamadas, música e  moita imaxinación. Queremos homenaxear a todas as nais que nos axudan a seguir medrando, que nos impregnan de amor, unión e fortaleza. Elas son unha fonte inesgotable de inspiración polo seu traballo e compromiso.

É doado atopar cancións inspiradas na figura da nai, musa para moitos e moitas artistas. As Bibliotecas Municipais de A Coruña poñen a vosa disposición unha lista de reprodución en Spotify para que desfrutedes este día tan especial.

ODAS AS NAIS

Miña nai, miña naiciña: canción popular galega. Interpretada por distintos artistas como Luar na Lubre, Juan Pardo ou  Silvia Pérez Cruz, entre outros. Este canto popular é unha das oda máis fermosas que se lle poden dedicar a unha nai.

Madrecita de Osvaldo Farrés: este bolero era o tema preferido de Farrés. Unha canción dedicada a súa nai que se fixo moi popular na súa época. Foron moitos e moitas artistas que interpretaron esta canción do compositor cubano. Hoxe é o tema máis popular para cantar no día da nai en moitos países latinoamericanos.

Amor de madre de Gabinete Galigari: unha canción de amor incondicional a figura da nai. É unha oda ao amor que unha nai sente polo seu fillo ou filla. Enxalza o seu papel educador e protector.

Tell mama de Clarence Carter: un dos temas máis populares para cantar nesta data, sobre todo no mundo anglosaxón. Foi interpretada por Etta James que popularizou a canción. Décadas despois, Janis Joplin faría unha versión do tema. 

A song for mama de Boyz II Men: esta canción advirte que nunca haberá na vida un amor tan sincero e incondicional como o amor de nai. Saber que unha nai sempre está aí, queda ben definido nesta canción.

Mama, mama de Jean Jacques: con 13 anos de idade, Jean Jacques, interpretou, nun certame de Eurovisión, esta canción que espertou os sentimentos maternais de case todos os espectadores. É un himno-marcha dedicado á figura da nai.

De parto de Joan Manuel Serrat: unha homenaxe ás nais primerizas. Canción que relata a figura dunha nai dende que está embarazada ata os primeiros días e os cambios que experimenta a súa nova vida.

Mama de Spice Girls: sacaron este single que no seu día púidose descargar xustamente o día da nai. Unha canción feita para celebrar este día tan especial.

Madre de Orishas: o grupo cubano dedica unha canción a todas esas nais loitadoras que tiveron que ser nais e pais á vez e que traballaron moi duro para sacar aos seus fillos adiante.

Mama told me not to come de Thee Dog Night: canción para todas esas nais que están a vivir desesperadamente a adolescencia  dos seu fillos e fillas. Mulleres precavidas e protectoras que ven perigo en todas partes e que non aceptan as modas. Tome Jones e Stereophonics fixeron tamén una versión deste tema.

CANCIÓNS BIOGRÁFICAS

The Wish de Bruce Springsteen: é a canción máis persoal e autobiográfica do artista estadounidense chea de detalles cotiás da súa vida. Mostra o cariño e orgullo que sinte pola súa nai.

Mami de Mala Rodríguez: conecta dalgún xeito ca canción Mami que popularizaron Los Chicos nos 80’s. É unha balada inédita coa que Mala Rodríguez dirixe unha mensaxe a unha nai que bota en falta porque traballa moitas horas para sacar a súa familia adiante.

Mama’s boy de Los Ramones: Joey Ramone define a súa propia personalidade falando dun neno de mamá, dun rapaz mimado. Sen dúbida, un clásico desta lendaria banda de punk.

Mama’s pearl de Jackson Five: nada podían ter máis en común os Jackson Five que a súa nai. Compuxeron esta canción para pedirlle que os deixara crecer. Suplican o visto bo da súa nai para botarse moza.

Mama’s boyfriend de Kanye West: o rapeiro canta o seu desexo de ser el a persoa que coidase da súa nai e non todas esas parellas que pasaron polo seu fogar cando West era pequeno. Na canción podemos sentir a frustración do cantante ante os mozos da súa nai.

Mother dear de The Divine Comedy: Neil Hannon, líder da formación irlandesa, compuxo esta canción para homenaxear a súa nai con estrofas coma esta: “Ela nunca me deixou ir, mantívome cálido e seguro. Nunca vou perder a fe na miña nai querida”.

Thinking of you de Lenny Kravitz: é unha canción nostálxica dedicada a súa nai. Lembra con agarimo a vida de neno xunto a ela. Pregúntase se foi feliz e se está orgullosa del.

Turn to you de Justin Bieber: neste single Bieber encomia todo o esforzo que fixo a súa nai por el, por sacar adiante á súa familia. Móstrase tenro e cariñoso ao cantar que el tamén estará aí por ela no momento no que o necesite.

Mama de Chris Brown: canción de amor incondicional. Fala dos pequenos detalles da súa infancia xunto á súa nai. Relata accións tan cotiás como cando o deitaba ou o agarimo que lle daba cada día.

Oh mother de Christina Aguilera: unha chiscádela a canción Oh father de Madonna. É unha balada na que conta as críticas e abusos que tanto ela como a súa nai recibiron por parte do seu pai. Pon de manifesto a enteireza de ambas para superalo.

Por ti de El Canto de el Loco: tema sentimental para agradecer ás súas nais todo o apoio que recibiron. Moi lonxe queda da canción La madre de José en clave de humor.

Te voy a decir una cosa de Amaia Montero: a nai de Amaia foi fundamental no éxito profesional da ex vocalista da Orella de Van Gogh. Por iso, a cantante quixo lembrar os mellores momentos que nai e filla viviron.

The perfect fan de Backstreet Boys: a boyband da década dos 90’s desatou un fenómeno fan entre a xuventude. Entre todas esas fans sobresaen as súas nais. Nesta canción agradecen o apoio.

Por tantas cosas de Álex Ubago: se hai unha muller que non lle rompeu o corazón a Ubago esa é a súa nai.  O cantante agradece todo o que fai por el e os seus consellos.

CANCIÓNS DE DESARRAIGO

Mama said de Mettallica: é unha canción de desarraigo, dunha persoa que intenta atopar o seu propio camiño. Transluce a mala relación de James Hetfield coa súa nai debido ás súas crenzas.  Os seus pais eran membros dunha seita que prohibía o uso das medicinas. De feito, a súa nai morreu dun cancro que non tratou e isto xerou un serio conflito entre James e os dogmas relixiosos practicados pola súa familia. Non é a única canción que James Hetfield lle compon a súa nai: The God That Failed,  Dyers Eve e Until It Sleeps.

Take your mama de Scissor sisters: a letra da canción representa a loita de ser un mozo homosexual criado nun ambiente conservador e as dificultades da aceptación da súa sexualidade por parte da súa nai e o seu contorno.

Cleanin out my close de Eminem: nesta canción Eminem lava os trapos sucios fora da casa literalmente: “Síntoo mamá, nunca quixen ferirte, nunca quixen facerche chorar, pero esta noite vou sacar os trapos sucios”.

CANCIÓNS DE ARREPENTIMENTO

Headlight de Eminem: e nesta, Eminem descúlpase coa súa nai, Debbie Mathers, por faltarlle o respecto na canción anterior e por mostrar desprezo e resentimento cara a ela no pasado.

Perdóname de Camilo Sesto: o cantante compuxo a súa nai esta canción de arrepentimento. Queda no recordo de todos aquel día que Camilo Sesto rompeu a chorar en directo cando lle estaba dedicando esta canción a súa nai, Dona Joaquina, quen non paraba de secar as bágoas cun pano.

Los siento de Laura Pausini: a cantante estivo un tempo enfrontada a súa nai, Gianna, cando esta tiña 19 anos. Co paso do tempo Pausini deixou o rancor a un lado e compuxo esta canción tras a reconciliación de ambas.

CANCIÓNS PÓSTUMAS

Mama liked the roses de Elvis Presley: dabondo é coñecida a estreita relación do Rey coa súa nai Gladys, á que sempre tivo como modelo de muller ideal. Estiveron moi unidos ata que o seu falecemento deixou o cantante moi abatido. Esta coñecida canción é so unha das múltiples dedicatorias que Elvis lle cantou a súa nai.

Iris (hold me close) de U2: Iris é o nome da nai de Bono que morreu dun aneurisma cerebral cando o líder da banda tiña 14 anos. Unha perda que o marcou moito e que reflexa nesta canción.

Caravel de Baiuca xunto a Nita de Fuel Fandango: Baiuca recupera os versos do poema que Rosalía de Castro dedica a súa nai tras sufrir a súa perda no poema A mi madre. Nita é a elexida para dar voz a nosa poetisa más valorada.

Amor eterno de Juan Gabriel: o gran artista mexicano compuxo este tema en honra á súa nai falecida. Unha canción triste que tamén foi interpretada por Rocío Durcal

No estás de Ana Torroja: a ex cantante de Mecano dedicou esta canción á súa nai falecida. Ambas estaban moi ligadas por iso, compuxo esta canción dando a coñecer o moito que bota de menos estar ao seu lado.

Mother  de John Lennon: canción sobre a falta da figura materna (e tamén paterna) na vida do ex Beatles. O pai de John abandonou a familia cando este era un neno e a súa nai, Julia, foi atropelada por un condutor ebrio cando Lennon tiña 17 anos. É o segundo tema que John Lenon dedica a súa nai, sendo o primeiro deles a canción Julia de The Beatles.

OUTRAS CANCIÓNS

Your mother should know de The Beatles a canción foi escrita por Paul McCartney para a película Magical mystery tour.

It’s alright ma (i’m only bleeding) de Bob Dylan Escribiuse moito sobre o significado da mensaxe. Non sei como cheguei a escribir esa canción” dixo Dylan en 2004. Quizais sexa unha denuncia contra o mundo e as súas regras.

Mama de Genesis para moitos era unha canción sobre o aborto ou sobre o abandono dun fillo pero en realidade, Phil Collins escribiu sobre un mozo adolescente que ten unha fixación maternal por unha prostituta.

If i was your mother de Bon Jovi a banda estadounidense describe como sería o seu papel se eles foran nais. Retratan a unha muller moi posesiva e atafegante.

Mamma mia, de ABBA non é unha canción dedicada as nais, este éxito dos 80’s fai referencia a expresión que indica sorpresa ou admiración por algo: Miña nai!

As cancións que nos representan.

A interpretación dun tema é algo moi subxectivo e persoal. Tendemos a adaptar as mensaxes das cancións segundo as circunstancias persoais de cada un, pero as circunstancias agora son as mesmas para todas as persoas e  por esta razón, moitas cancións adquiren a mesma lectura e a mesma carga emocional.
Esta idea axudounos a pensar en clave de música e elaborar unha playlist, que atoparedes na conta de Spotify das Bibliotecas Minicipais de A Coruña , con “cancións de andar por casa” para desfrutar nestes días de confinamento.

Hai cancións que volven a estar de actualidade, It’s the End of the World as We Know it, a icónica canción de R.E.M., vólvese a escoitar masivamente. Michael Stipe, o autor da letra e vocalista do grupo, expresaba a súa ansiedade ante as catástrofes naturais que axexaban o planeta. No mundo anglosaxón, as cancións: Don’t stand so close to me de Police (o trío británico con Sting á cabeza) e You’ll never walk alone,de Gerry and The Peacemakers, tamén incrementaron a súa escoita. No caso español, tras os primeiros casos de infectados polo Covid-19, que sobre todo azoutaron a capital, a canción do coruñés Xoel López, Madrid, foi a máis recorrida.

Outras cancións alcanzaron a categoría de himno, como Resistiré,do Dúo Dinámico. Entoado cada día por miles de gargantas dende os balcóns, cousa que molestou o experto en Propiedade Intelectual Pablo Velasco Quintana, quen advertiu que cantar cancións nos balcóns durante a crise do coronavirus pode vulnerar os dereitos de autor. Ante tal comunicado, o Dúo Dinámico cedeu os dereitos desta canción converténdose no himno de resistencia dos españois contra o Covid-19. Pola contra, a SGAE apuntou que cantar nas terrazas “non ten ningún custo” deixando a Pablo Velasco só, ca man alzada e preguntándose quen choca?. Este auxe do Dúo dinámico desbancou a Mónica Naranjo e o seu Sobreviviré, que quedou relegado a un segundo plano. No mundo anglosaxón, recupéranse outros himnos que tamén desafían o coronavirus: I will survive, de Gloria Reynolds, ou Stayin’ alive,  dos Bee Gees, son os máis escoitados. En Italia, aínda que depende moito da rexión, é o propio himno nacional do país, Il Canto degli Italiani  (Goffredo Mameli e Michele Novaro), o tema que esperta maior orgullo e sentimento na poboación.

Dende que a OMS declarou o coronavirus como unha pandemia mundial a canción do grupo Slayer, Epidemic, fíxose realidade. Nese preciso instante, vímonos sumidos nunha paranoia con ganas destruír todo o que tocábamos como di o retrouso do tema Destroy everything you touch, Destrúe todo o que toques, do grupo de electropop británico Ladytron; vivimos con medo a contraer o Covid-19, que logre entrar nas nosas células apropiándose de nós e o noso sangue tórnese Bad blood, tema interpretado por la anxelical Taylor Swift;  pánico de ser nós, ou algún ser querido, os protagonista da canción  My iron lung de Radiohead, “O meu cerebro di que estou a recibir dor/  unha ausencia de osixeno/ do meu soporte vital / O meu pulmón de ferro”; e por esta razón, esgotáronse os termómetros no mercado, queremos comprobar (aínda que non teñamos síntomas) se temos Fiebre, como canta Bad Gyal, ou non. Este relato que estamos a protagonizar achéganos máis a ciencia-ficción que a unha realidade científica, pero o certo é que non hai cura, Remedy, e iso nos preocupa tanto como os The Black Crowes.

Tras esta alerta sanitaria tivemos que adoptar novas medida, New Rules, que cantaba Dua Lipa, no seu álbum debut homónimo: “Teño novas regras, as enumero / Teño que dicirmas a min mesma”. Entre estas novas medidas a de lavar as mans con frecuencia mentres tarareas Hans clean de Alanis Morissette e sobre todo, non tocar a cara, Can’t feel my face, do cantante, compositor e produtor canadense, The Weeknd. Pero sen ningunha dúbida, o que realmente cambiou a nosa vida cotiá foi o confinamento, o feito de permanecer na casa para combater a expansión do virus. Casa, ahora vivo aquí, é o tema de Iván Ferreiro que poderiamos cantar con toda a nosa forza. Outra canción moi recorrente neste encerro é a de Mecano, Perdido en mi habitación, ou tamén, o tema do grupo León Benavente, Como la piedra que flota, esa que di que“imos volvernos tolos!”; frase que recuperan para pórlle título o seu último disco (Vamos a volvernos locos).

Nestes Días raros, tema de Vetusta Morla, o grupo santiagués, Novedades Carminha, publicou no seu perfil de Instagram, que o tema Non quito o chándal,  do disco Juventud infinita , “quizais sexa a canción que mellor retrata a un país, e mesmo ao globo terráqueo”. Outro tema que define os nosos días de hibernación é a do exlíder do lendario grupo The Smith, Morrissey, co tema Everyday is like Sunday: “Todos os días son coma se fose domingo,/ todos os días son silenciosos e grises”; ese silencio do que tanto desfrutou o grupo británico Depeche Mode en Enjoy the silence.

É unha situación nova para todos e para todas, onde o importante xa non é o que nos pasa, senón que pensamos sobre o que nos pasa. As persoas estanse a preguntar, Quién me ha robado el mes de abril, como o facía Sabina, e pasamos de estar enfadados e enfadadas co mundo como se fóramos Evaristo (o cantante da Polla Record) interpretando No somos nada, a móstranos máis resignados ca nova situación e ensinarnos máis sensibles como Stuart Murdoch cantando I’m not living in the real world, do grupo escocés Belle and Sebastian. Esta bipolaridade que afecta o noso confinamento é a que os músicos de Hidrogenesse saben plasmar como ninguén no seu tema Lloreír que define ese estado de ánimo no que choras e ris á vez.

“Ver á xente enfadarse/ Non está ben, dígocho./ Camiñar pola cidade é un pouco horrible./ Tampouco é moi sensato”. Son versos da canción  I predict a riot de Kaiser Chiefs, que parecen coetáneos o noso tempo. O estado de alarma limitou as nosas saídas a rúa, salvo para o estritamente necesario, como saír a comprar produtos de primeira necesidade ou pasear o can. Con tan só saír o portal xa nos atopamos na Ciudad vampirica que Nacho Vegas describiu no disco Resituación: “vivo na cidade máis triste que xamais / un triste urbanista puido proxectar”. Cando nos adentarmos a comprar no supermercado do lado, a canción de Alaska e os Pegamoides, Horror en el hipermercado, vénsenos á cabeza de seguido. Pero se a nosa saída é para pasear o can, a canción idónea para esta actividade é a do grupo The Sonics, Walking the dog “Pasear o can / Só pasear o can./ Se non sabes como facelo / Eu ensinareite a pasear o can”.

A moita xente o estado de alerta pillounos fóra do seu fogar; e nós, os galegos e as galegas, sufrimos dun sentimento ao que Baiuca dedica unha canción, Morriña Eu só quero saber, cando te vou ver / Terriña que anhelo choro por volver/ Non podo vivir tan lonxe de eiquí/ Escuma das praias onde eu crecín”. Ademais, esta situación vaise alargando con cada comunicado do Estado e non lles queda máis remedio que resistir e esperar como o facía nos noventa Jon Secada na canción Otro día más sin verte. Mentres, os seus seres queridos esperan tamén a súa volta sabendo que aínda que estean lonxe están presentes. Estáis aquí de Sidonie é o canto o anhelo das persoas queridas que están lonxe:Agora mesmo estades aquí / Non podo vervos pero se que estades aquí/ Estades aquí, estades aquí/ En Buenos Aires e en Berlín/ Estades calados pero se que estades aquí”.

Esteamos onde esteamos, fagamos o que fagamos, hai un momento no día no que todo o mundo facemos o mesmo (o único momento do día no que baixa o consumo de Internet). Ás 19:58 temos a cita máis especial, rendemos unha homenaxe colectiva a xente que traballa sen descanso: os sanitarios, supermercados, transporte, farmacias, centros de maiores, servicios sociais, limpeza… en definitiva, os nosos Heroes como cataba o camaleónico David Bowie. Todos e todas saímos as xanelas a aplaudir, Clap your hands: “Aplaude! / Pero síntome tan só /Aplaude! / Pero non se fará nada/ Aplaude!/  Pero non teño diñeiro / Aplaude! / Estás a facer algo? / Aplaude!”. Canción da banda estadounidense de indie-rock Clap your hands and said Yeah!!, que nos motiva a saír a fiestra non só para animar aos que están na primeira liña, senón tamén a nós mesmos. Estes aplausos de Ánimo valienteA salvación e a esperanza/ Máis que Quijote, Sancho Panza/ Máis que un Deus… un peso na balanza/ Ánimo/ Ánimo, valente/ Ánimo” (León Benavente).

O poeta Antonio Colinas, Premio Reina Sofía de Poesía, afirmou que “nestes días é máis útil reflexionar que sentir, porque os sentimentos tenden o pesimismo”. Temos que reflexionar sobre o que nos está acontecer porque desta sairemos fortalecidos e fortalecidas. Lembra que o mellor dos malos días é que tamén rematan e que Siempre brilla el sol, sintonía positiva do grupo Lori Meyers, “É tan fráxil/ Como existir/ E sobrevivir/ Ata que chega o final/ É tan fácil/ Como dividir/ Como suprimir/ Todo o que nos dá/ Pero sempre brilla o sol/ Non o decidimos/ Pero sempre dá calor”. Volveremos a saír a rúa, sentiremos esa liberdade que The Vines describe na canción  Get free, porque a tormenta pasará, e desfrutaremos moito máis de todo. Cada reencontro será como estar no campo da festa  que Malandrómeda, o grupo santiagués, describe no seu tema Bótalle caldo e faremos Churrasco con Juanito Broders de fondo… ou polo menos, Algunos tenemos fe disto, como di a canción do grupo Viva Suecia.

Pandemia musical II

Se o que verdadeiramente che gusta é a música en directo, non te preocupes, porque Internet estase a converter nun gran escenario onde os artistas, de todos os caches e estilos, asómanse ás redes sociais para dar renda solta o seu talento e amenizar o noso confinamento.

Dende as Bibliotecas Municipais de A Coruña seguimos recompilando as iniciativas da industrial musical e as súas propostas en tempos de Coronavirus. Aquí tendes máis concertos de andar por casa para estes días de encerro:

Son da casa @sondacasa

“O campo da festa no teu Instagram”. Así se presenta este festival de música galega en streaming para pasar a corentena. Terá lugar os días 20 e 21 de marzo. Cada artista etiquetado no cartaz ofrecerá un concerto dende o seu propio perfil de Instagram respectando os horarios programados. Poderás moverte dun escenario a outro con só un click.

O Son da casa Fest: @osondacasafest

Festival de música electrónica galega. Celebrarase o venres 20 e o sábado 21 de marzo, de forma ininterrompida dende ás 16:00 ás 21:45, a razón de sesións de 45 minutos por parte de cada DJ. Poderás seguir os concertos a través das súas contas de Facebook e de Instagram

En Casa Se Baila Festival

Sen deixar de lado a música electrónica, achegámosvos este festival que se está levando a cabo, dende o día 18 de marzo, por un colectivo de DJ’s de todas as idades, xéneros e estilos. Entre ás 20:00 e 21:00 horas podedes entrar na súa web www.encasasebaila e desfrutar das sesións de baile. Hai un cartaz xeral con todos os artistas invitados, nos que aparecen DJ’s de renome como: DJ Amable, Ley DJ, Eli Kapowski …, pero non se especifica que día pinchará cada un, polo que cada día pode ser unha sorpresa.

Mariscal Rock

“Mariskal Rock: o portal de Rock máis heavy” ofrece 5 concertos de rock completos para ver dende casa. Iron Maiden no Rock in Rio de 2019;  Kiss nun concerto en Zúrich  do ano 2013; Black Sabbath no Ozzfest de 2005; Metallica en Berlín no ano 2019 e Slipknot no Resurrection Fest do ano pasado.

  #EuFicoEmCasa Festival

Dende o país veciño tamén atopamos iniciativas musicais en directo. Eu fico em casa é un festival que se celebra do 17 o 22 de marzo con máis de 70 artistas confirmados. É unha oportunidade única para descubrir os mellores artistas portugueses do momento.

Non deixes de desfrutar da axenda cultural que está presente nas redes sociais. Nun estado de alarma que limita o movemento da cidadanía, resulta máis necesario ca nunca manter o cerebro esperto, distraerse e afastar pensamentos negativos. Por esta razón, esperamos que estas iniciativas musicais, sen ánimo de lucro, poñan banda sonora os teus días de confinamento. Lembrade que música sempre está do noso lado.