Lista Reprodución Fórum: Os clásicos nunca pasan de moda

Co ciclo temático “Un libro, unha pegada”, que se desenvolve durante o segundo trimestre do ano 2019 na Biblioteca Fórum Metropolitano, queremos destacar a importancia que ten a literatura clásica na cultura actual. A súa influencia é múltiple: repercute no cine, na arte, no teatro e nos escritores e escritoras actuais.

Na Lista de Reprodución de Fórum queremos ir da man porque pensamos que os clásicos nunca pasan de moda, así que  facemos recopilatorio de artistas que na súa época deixaron pegada e actualmente seguen marcando.

Comezamos coa banda de orixe irlandesa U2 formada no ano 1976 por Bono, The Edge, Adam Clayton e Larry Abrandan Jr. A banda alcanzou tal nivel de fama que a súa xira 360° Circuíto converteuse na xira máis exitosa de todos os tempos.

Tom Jones é unha lenda da música que vendeu máis de 100 millóns de discos. Iniciou a súa carreira na década dos 60 do pasado século e logrou éxitos mundiais como “ It’ s Not Unusual” e “ Delilah”. Nos últimos anos a súa carreira experimentou un novo repunte, sobre todo desde a versión que gravou do tema “Kiss” de Prince.

 

Un icono é xa a querida e admirada Amy Winehouse, que dende a súa tráxica morte moitas foron as persoas que quixeron imitar o seu característico son pero hai artistas que son inimitables e Amy Winehouse foi un deles. Viviu apenas 27 anos pero a súa influencia real sobre o mundo aínda se está empezando a sentir agora. Amy Winehouse foi, primeiro que todo, unha gran escritora de cancións, sempre contaba historias novas e orixinais.

Durante a pasada década , Bon Jovi empezaron a converterse nunha das máis grandes bandas de rock. A este punto, Jon Bon Jovi, como frontman do grupo, conseguiu ser unha das caras máis famosas de Estados Unidos, sendo invitado a numerosos eventos de carácter privado, como entrega de premios, ceas na Casa Branca, etc. Á marxe da polémica de quen leva as rendas do grupo, Bon Jovi seguen coa boa música facéndonos bailar, cantar e vibrar sentindo a súa música.

E se falamos de clásicos na nosa lista non podiamos deixar pasar ao gran Michael Jackson que se converteu no Rei do Pop, non polas vendas millonarias dos seus discos, nin por todos os récords que rompeu unha e outra vez. Converteuse nunha imaxe influínte porque estivo adiantado á súa época, non imitou a ninguén se non que foi quen de crear unha estética definida ao redor da súa persoa.

A lista segue e podedes escoitala ao completo aquí e por suposto pasarvos pola biblioteca para levar os CDs en préstamo.

Luís Miguel – Segundo RomanceJulio Iglesias – CrazyRaphael De amor & desamor. Amy Winehouse  Lioness: Hidden TreasuresAreta Franklin –  The very best…. The Beatles Sgt. Pepper`s Lonely Hearts Club BandPrince & The New Power Generation – Diamonds and PearlsMichael Jackson Dangerous.  Van Morrison Days Like ThisTom Jones – GoldBon Jovi The very best.  Ray Charles – Kiss me BabyCelia Cruz – LegendsPaco de Lucía – Luz.   U2 – No Line On The HorizonDavid Bowie – ChangesBowieDonna Summer – The Journey, The very Best of Donna SummerPerales – Calle SoledadVíctor Manuel – Vivir para cantarlo.Elvis Presley – Classic Billboard Hits.

Advertisements

Tanxugueiras no AgoraSón da primavera 2019

Con motivo do Día das Letras Galegas e para promover a lectura en lingua galega, o Servizo de Normalización Lingüística do Concello da Coruña organiza o AgoraSón 2019, coas Tanxugueiras en concerto. O acto terá lugar este venres no Centro Ágora e os convites repártense (até esgotárense) ao coller libros en galego nas Bibliotecas Municipais da Coruña para os levar en préstamo. Non quedes sen o teu!!

Dende Bibliosons tivemos a sorte de poder falar coas integrantes de Tanxugueiras para coñecelas máis de preto.

 

 

O subidón máis grande é poder mirar á cara a xente e ver como disfrutan coa nosa música.

 

 

 

Antes que nada, moitos parabéns por ese Premio MIN ao mellor álbum en galego. Gañastes nunha categoría na que tamén se presentaba Mercedes Peón, ¿Cómo se recibe isto?

Gañar os Premios MIN coa importancia e o renome que teñen foi algo moi bonito. O xeito de estar nomeadas con Ezetaerre, Mercedes Peón, Chicharrón, Xoana Veiga e levar o premio ao carón dunhas artistas desa talla foi algo inesperado, calquera podería ser elixido. Pero estamos super contentas e agradecidas de que o xurado valorase tanto esforzo e dedicación.

Tres rapazas novas que fan música tradicional. Este pode ser un titular tipo para definir a Tanxugueiras á par que moi básico. ¿Que matices habería que engadir para describirvos mellor e profundizar máis na música que facedes?

Se temos que definir a nosa música, as primeiras palabras que nos veñen á cabeza son, sen complexos. Escollemos pezas tradicionais e dámoslle o noso punto de vista, facémolo dende o corazón, respecto e disfrutamos moito facendo ese traballo. Somos tres mulleres orgullosas de selo, que disfrutamos ao cantar e contar a nosa tradición e, sendo moi conscientes de que somos capaces de levar un proxecto desta magnitude adiante.

A alusión que facedes a “darlle unha volta” á música tradicional é constante. ¿Que volta hai que darlle exactamente?

Cando decimos que hai que darlle unha volta, referímonos á necesidade de achegar a música tradicional aos nosos tempos, perder o medo a xogar con ela facéndoa nosa.

¿Engancha a música popular?

A música popular engancha. Pouquiño a pouco estase a conseguir que chegue a máis xente, incluso a aquela que nunca escoitara este tipo de música… é un traballo lento pero non imposible. Necesitamos que haxa moitos máis grupos profesionais que arrisquen pola nosa música, para loitar entre todas.

¿Que lle diriades a esa xente nova que aínda non vos coñece porque cre que –en principio- que non lles gusta a música popular senón outros estilos como pode ser o trap, tan de moda agora?

En primero lugar convidamos a asistir a un dos nosos concertos, e despois que decidan. A nós tamén nos gustan outros xéneros e cremos que iso non exclúe á música tradicional.

Estivestes tocando no festival Celtic Connections en Escocia, en Cuba, Suiza e ata na India. ¿Cal foi o concerto que máis vos marcou de toda a vosa traxectoria?

Todos os concertos foron importantes dun xeito ou doutro, pero si temos que quedarnos con algún sería o da India, foi impresionante escoitar a súa música e convivir coas súas costumes. Esa viaxe marcounos moito e decatámonos do valorada que é a música tradicional Galega fora das nosas fronteiras.

Os directos teñen o seu punto, pero gravar un disco –máis cando falamos de música tradicional- é un subidón, ¿non?

O subidón máis grande é poder mirar á cara a xente e ver como disfrutan coa nosa música. Gravar un disco é moito mais frío, utilizámolo para darnos visibilidade, a pesar diso tamén é un proceso moi bonito.

¿Que supuxo para vós colaborar con artistas do talle de Xabier Díaz e Sés ademais de contar coa dirección artística de Pedro Pascual?

Máis ben colaboraron eles con nós! Foi algo moi enriquecedor, puxéronos moitas facilidades, levan anos no mundo da música e polo tanto sempre aprendes moito delas. Compre comentar que Guadi Galego tamén puxo o seu grao de area nunha das nosas pezas. Traballar con Pedro foi moi doado, el deulle vida co seu estilo ás pezas que nun primeiro momento nós escollemos e arranxamos vocalmente.

¿É necesario rodearse destes nomes para poder ir abrindo portas?

Non é necesario para nada, quixemos que colaborasen porque son uns referentes para nós, pero en ningún momento decidimos esa opción para abrir portas.

En tempos de feminismo e fake news. ¿Ser mulleres foi algunha vez un atranco para vós?

Ser muller xa implica un atranco na sociedade na que vivimos, en calquera profesión… polo tanto nós non íamos ser menos, pero aquí estamos a traballar forte para demostrar que a muller ocupa un papel super importante e necesario no mundo da música.

Moitas das letras do disco falan de amor ou do desamor, pero non precisamente no sentido melancólico. ¿Como vedes este sentimento na cultura popular galega?

Na cultura popular hai coplas para todo, eliximos as que máis nos representan,non vemos o desamor coma unha traxedia ou como algo melancólico, o contrario, vémolo coma unha experiencia de vida da que sempre quedas con algo aprendido.

Por certo, ¿como de importante é no voso espectáculo a posta en escena con esas fotos e estilismos tan coidados?

Para nós unha boa posta en escena e un espectáculo coidado en tódolos aspectos e importante , vestímonos como nos sentimos cómodas, somos mulleres dos nosos tempos e polo tanto iso  reflíctese no escenario. A pesar disto, para nós o máis importante nun concerto é a calidade musical.

¿É importante que os pais apunten aos cativos a actividades de música dende pequenos?

Claro que é super importante, posto que a música xoga un papel moi grande no desenrollo dunha nena e dun neno, e si os apuntan a actividades onde está presente música tradicional, estaríamos axudando a manter a nosa cultura viva.

Moitísimas grazas e moitos éxitos na vosa carreira!!!

#FemininoPlural na Biblioteca do Fórum

Dentro do Ciclo Temático #Muller que se está a desenvolver durante este primeiro trimestre na Biblioteca Fórum, este xoves 14 de marzo poderemos gozar do concerto recital  Femininoplural, que achega ao público unha ruta musical e poética, un universo de mulleres autoras, de libros e cancións ao longo da historia. O percorrido que nos presentan está repleto de historias contadas e cantadas, de voz e música, e reflicte o magnífico patrimonio que nos deixaron as autoras universais que tantas veces permaneceron en segundo plano. Soarán cancións de Amaral, Guadi Galego, Julieta Venegas, Patti Smith e escoitaremos textos de Lucía Aldao, entre outras.

Detrás do proxecto están dúas mulleres, Silvia Penide e Carla López, dúas artistas e compositoras.

Silvia, que segundo reza a súa propia web, é “unha das voces máis peculiares e emocionantes do panorama musical” segue coa súa ascendente traxectoria tras sete traballos discográficos e despois de gañar o “Premio Martín Códax da Música Galega” na categoría Pop/ Indie. Carla, pola súa banda, é musicoterapeuta, facilitadora de Canto Prenatal, músico e especialista en educación musical.

Dende Bibliosons quixemos falar un anaquiño con elas:

B. Sabemos que as dúas sodes coruñesas, pero contádenos como vos coñecestes e sobre todo como decidistes poñer en marcha o proxecto Femininoplural.

S./C. Foi un cúmulo de varias circunstacias, unha idea primixenia que tivo un día Tomás Legido, as nosas propias inquietudes que levaban tempo bulindo nas nosas cabeciñas, a sintonía que temos entre as dúas dende que nos coñecimos  facilitou moitísimo o proceso …

B. Mulleres autoras e creadoras de relevancia hai moitas. No voso caso, ¿como é o proceso creativo e a posta en escena? ¿Gústavos seguir sempre unha mesma liña de espectáculo ou ides variando en función do público?

S./C. Buscamos que no espectáculo prime a historia de cada autora, que a peza que cantemos, aínda que sexa moi coñecida, non sobrepase á súa propia creadora. Por iso somos dúas voces e un piano e buscamos unhas tesituras moi particulares á hora de versionar, para crear unha atmósfera que se manteña e conte algo tamén.

Imos variando os temas, sempre dicimos que é un “roteiro itinerante”. A xente aporta moitas ideas e nos fai medrar moito.

B. Os que xa tivemos a sorte de velo, sabemos que é un espectáculo delicado, coidado, fermoso e ben acaído para ambientes “íntimos” como é o caso das bibliotecas. ¿Como valorades que se vos reclame para tocar neste tipo de espazos?

S./C. Para nós é unha delicia. Encántanos e sentimos coma se fósemos parte das paredes, dos libros, … Encántanos.

B. ¿Tedes algún outro proxecto en mente?

Cada unha ten tamén a súa carreira por separado, Carla con Mielitza e Silvia con Silvia Penide.

B. Agora que vimos da semana do 8 de marzo con movilizacións multitudinarias por todo o país, ¿que tedes que dicir sobre as mulleres na música? ¿Nótase o machismo neste ámbito?

S./C. A muller na música é absolutamente imprescindible. Cada día está máis no lugar que nunca debeu deixar de ocupar. Machismo habelo haino, como en todo, por iso é tan necesario seguir dando a coñecer referentes. Cando facemos FEMININOPLURAL en Institutos é emocionante. Os aplausos e as grazas que che dan as novas xeracións son impagables.

Pola nosa parte quedades máis que convidados, non o esquezades, a cita é este xoves 14 de marzo ás 19:30 na Biblioteca Fórum Metropolitano.

Lista Reprodución Fórum: As mulleres na música

Se algo caracteriza ao mes de marzal é o día  8 de marzoDía Internacional da Muller.  No noso blog musical queremos celebrar de forma específica esta data de relevancia, non é efeméride calquera, adicando a Lista de Reprodución ás mulleres coraxe que encheron e enchen a música de voces femininas con moito que dicir e berrar.

Pouco a pouco, e coma en case tódolos ámbitos, e con moitos esforzos a muller adquiriu unha respetable posición na sociedade musical. Aportou a súa creatividade e o seu talento en diferentes estilos musicais ata chegar sen darse apenas conta a ser líderes de bandas de rock ou a convertirse en conocidísmas instrumentistas por exemplo.

A lista de mulleres destacadas dentro da música seria moi longa asi que na Lista de Reprodución da Biblioteca Forum Metropolitano tan só deixamos unha pequena escolma que abrangue diversos xéneros musicais e diferentes épocas.Pero sobre todo queremos resaltar as voces de mulleres galegas.

Comezamos cunha gaiteira de excepción e que precisamente está de aniversario sobre os escenarios Susana Seivane 1999-2019, de quen os coruñeses poidemos desfrutar o pasado mes de febreiro dun concerto especial 20 aniversario na sala Garufa.

FA, o seu último traballo tras oito anos de silencio discográfico,  opta aos Premios da Música Independente na categoría de mellor álbum de músicas do mundo e fusión. FA (Fiz e Antón os seus fillos) é unha profunda introspección no mundo da maternidade, os convencionalismos, a familia e a plenitude persoal. Sen perder a súa esencia definitoria, Susana explora novos ritmos imprimindo modernidade na tradición e erixíndose como unha das máis virtuosas gaiteiras de todos os tempos.

O fenómeno musical da actualidade en Galicia é Sés, cun club de fans xuvenil incluído e milleiros de seguidores nas redes sociais. Forza, enerxía e carisma acompañados dun discurso sen pelos na lingua. Neste mes de marzo sae tamén á venda o seu novo disco que presentará entre outras datas o día 15 no teatro Rosalía. A “RABIA AO SILENCIO” que cantaba Yupanki dá nome a este traballo composto por unha escolma de cancións populares, folclóricas ou de autor, mais todas elas ligadas a un pobo do que manaron e ao que nutriron. Sés, proponnos desta volta un traballo acústico, máis íntimo e directo do que nos ten acostumados.

Da seguinte voz tamén poderemos desfrutar ben prontiño, desta volta compartindo escenario con Pablo Castaño Quartet feat dentro da programación Estación de Jazz A Coruña 2019 coa presentación do disco A-la-láa. Ugia destacou entre outros proxectos por ser a versátil vocalista de Marful, un grupo cuxa seña de identidade era sobre todo a música do  futuro, en palabras da propia Ugia “música popular galega urbana” que supuxo camiños distintos, nunca percorridos pola música galega. Pero sobre todo, Ugía é unha muller decidida e vital, que transmite enerxía en estado puro e en cada ollada.

Aínda que penso que xa non queda moito por dicir dela, non podiamos deixar sen mencionar a Guadi por quen temos unha especial debilidade. Primeiro con Berroguetto, despois formando alianzas fermosas de pequeno formato  (Espido, Nordestinas) e finalmente tamén en solitario, Guadi é hoxe unha voz imprescindíbel na nosa música, con presenza e referencialidade alí onde participa. Das súas benditas “Lúas de Agosto e Setembro” xa falamos longo e tendido neste post.

E pechamos o pequeno pero intenso recorrido con Silvia Penide e Carla López e co seu espectáculo Feminino Plural onde fan unha homenaxe ás mulleres autoras ao longo da historia. O percorrido que nos presentan está repleto de historias contadas e cantadas, de voz e música, e reflicte o magnífico patrimonio que nos deixaron as autoras universais que tantas veces permaneceron en segundo plano. Unha viaxe para descubrir, recoñecer, valorar e gozar con elas e por elas. Poderemos desfrutar da delicia do seu directo o próximo 14 de marzo na Biblioteca Forum.

A lista ao completo podedes escoitala aquí, e non esquezades consultar o catálogo para ver a dispoñibilidade dos discos que podedes levar en préstamo.

Aid – Rapoemas. Guadi Galego – Lúas de Outubro e agosto. Silvia Penide – InvisibleSusana Seivane –  Susana Seivane. Marful –Marful. Dulce Pontes – Pereginaçao. Alba María – Aínda  . Chavela Vargas – Antología.  Pasión Vega – Flaca de amor. Patti Smith – Horses. Florence + The Machine – How Big, How Blue, How Beautiful.  Björk – Debut. Adele – 25. Sés – Opoñerse á extinción.   Leilía – ConSentimento. Uxía – Eterno navegarEstrella Morente – Mujeres. Nina Simone – The Greatest Hits. Diana Krall – Wallflower. Norah Jones  –  High Violet

Gonzalo de Cos en concerto

Coñecido no circuíto sevillano ata agora por liderar un interesante proxecto chamado Los Herederos, Gonzalo de Cos a pesar da súa xuventude xa se empeza a facer un oco na escena alternativa do país.

Tras a súa experiencia tocando en bandas, de Cos, iniciou en 2014 unha aventura en solitario coa que pretende dar renda solta á súa gran paixón, á vez que facer partícipes aos seus seguidores desas vivencias que lle serven de inspiración.

Este venres toca na cidade da Coruña e dende Bibliosons tivemos a oportunidade de falar con el un anaquiño antes da cita sinalada, o venres 15 de febreiro no Tío Ovidio.

Creo que lo más predominante en mi música actual es la cercanía a grupos de la escena nacional como Pereza, Sidecars, Los Zigarros, M-Clan…

B. Con el éxito conquistado en Los Herederos, ¿Qué te llevó a dar el salto para iniciar un camino en solitario?

GC. Con los Herederos el proyecto acabó mutando hacia un rock más alternativo, más de los 90, influenciado por grupos como Radiohead o Los Piratas, algo que se aleja de la concepción de mis canciones. El estilo fue la piedra angular que me hizo buscar ese cambio, el arraigo a la música pop/rock con ambientes americanos. Un cambio de estilo que en realidad muestra lo que realmente yo llevo en vena.

B. Se puede decir que en Los Herederos hacías pop más independiente, próximo a lo que comúnmente conocemos como indie, mientras que en tu carrera en solitario mezclas diferentes estilos como el rock o el country. ¿Compras la descripción? ¿Hay algún estilo más predominante?

GC. Mis canciones parten de un estilo parecido a la canción de autor, pero en cuanto las vestimos para hacerlas con banda tornan a un estilo más cercano al pop/rock o al rock & roll. Creo que lo más predominante en mi música actual es la cercanía a grupos de la escena nacional como Pereza, Sidecars, Los Zigarros, M-Clan…

B. Las letras abarcan todo un universo temático… Desde el desencanto, a la pérdida de valores, la deslealtad… ¿Qué es lo que te inspira para componer y realmente cuál es el mensaje más fuerte, si lo hay, que te gustaría transmitir?

GC. Mis letras van siempre acompañadas de un final de historia triste, pero todas son historias vividas en primera persona; soy incapaz de escribir sobre lo ajeno. El tema principal de mis letras es el desencanto emocional, relatos sobre pérdidas tras quemar las naves por alguien, pero también podemos encontrar canciones referidas a la deslealtad fuera del entorno amoroso o la pérdida de alguien cercano.

B. En tu agenda no faltan conciertos, ¿dirías la carretera engancha o se recorre por pura supervivencia?

GC. Yo siempre digo que soy un cantautor de carretera. Cuando llevo varios fines de semana sin salir a tocar me empiezan a comer las paredes de casa. Los conciertos es una forma de promoción genial, pero a veces cuesta mucho porque no consigues quizás cumplir las expectativas de público que esperabas, pero al final acabas necesitando salir, es algo adictivo.

B. Ya para terminar aprovechamos para barrer un poco hacia casa. ¿Es tu primera vez en A Coruña? ¿Qué opinas de la escena musical gallega? ¿Alguna banda que escuches o con la que tengas relación?

GC. Es mi primera vez en Galicia, en general. Tenía muchas ganas de subir hasta allí porque me parece una tierra increíble; he tenido el enorme placer de poder paladear vuestras tierras como simple ocio y ya necesitaba disfrutar de vuestra tierra en el ámbito musical. Uno de mis máximos referentes musicales ha sido siempre Iván Ferreiro desde su época en Los Piratas hasta la actualidad. Creo que la escena musical gallega tiene un potencial enorme. He compartido escenario con un cantautor gallego llamado Samuel Leví con el que guardo una relación exquisita, es un gran tipo, volveremos a encontrarnos seguro.

Muchísimas gracias y te deseamos todo el éxito del mundo 🙂

Lista Reprodución Fórum: Os mellores do 2018

Como cada comezo de ano toca facer balance e se a prensa especializada se fai eco do mellor do 2018, nós non iamos ser menos e facemos tamén recopilación dos mellores artistas dos que contamos cos seus discos.

A lista de discos nacionais que valen a pena é extensa pero é evidente que 2018 foi o ano de Rosalía.  El mal querer (2018) eríxese neste exercicio en número un por unha avalancha de votos. Composto pola cantante e co-producido xunto a El Guincho, o disco presenta un son distintivo e único que mestura as influencias do flamenco clásico da súa herdanza con sons urbanos modernos.

Na Biblioteca contamos co seu anterior traballo Los ángeles (2016-2017) que foi sexto mellor disco nacional para Mondo Sonoro.O obxectivo de Los Ángeles, segundo comenta a moza catalá de vinte e tres anos, pasaba por render unha homenaxe ao flamenco. Con Los Ángeles, Rosalía postúlase como a cantaora contemporánea que mellor entendeu os tempos que corren: capaz de colaborar con C. Tangana.

Seguimos coa lista dos nacionais e seguimos con letras en maiúsculas porque falamos de Zahara. A artista de Úbeda consegue manter a súa esencia pese a unha clara evolución de son. O cambio xa se aprecia con Santa (G.O.Z.Z., 2015) pero culmínao con Astronauta,  un traballo coidado ata o máis mínimo detalle. Acanción máis coñecida do disco é Hoy la bestia cena en casa pola súa recente condición himno feminista. Zahara xa conquistou España cunha dobre cita na sala madrileña, La Riviera na que presentou o seu último álbum con dous sold out nos que se coroa como unha das cantautoras de máis éxito no noso país.

Na nosa lista recordamos Con las ganas, do seu primeiro disco La fabulosa historia de

O seguinte artista do que falamos, non exento de polémicas, poidemos desfrutalo recentemente na cidade, nun concerto o pasado mes de decembro no Teatro Colón. Falamos de El niño de Elche, cantaor multidisciplinar e exflamenco, que soubo xuntar nas súas variadas propostas artísticas xéneros ou disciplinas como o flamenco, a electrónica, a literatura, a performance, a poesía fonética, o rock, a canción de autor ou a música contemporánea, entre outras. Indifirente non deixa a ninguén co seu último traballo Antología del cante flamenco heterodoxoComo o seu propio nome evidencia, isto non é un disco, senón unha “antoloxía”. El niño de Elche volve poñer o flamenco patas para arriba nesta antoloxía  heterodoxa de 27 pezas que  reinventan os distintos paos do xénero. Saetas,  fandangos, tanguillos… transfórmaas en “crebacabezas sonoros” coa axuda da electrónica, o descaro do rock e a personalidade da canción de autor. Dentro do mellor dos discos internacionais falamos de “7” o sétimo álbum de estudo da banda estadounidense Beach House , lanzado o 11 de maio de 2018, a través de Sub Pop. “7” recibiu aplausos dos críticos musicais, que eloxiaron a natureza aventureira do disco e a consistencia da banda, con algúns chamándoos o mellor álbum do dúo ata a data. Se ben é certo que Beach House é un deses grupos que se caracterizou sempre por ter máis conexión coa crítica ca co público maioritario da música alternativa. Pero sexa como for, “7” segue soando a Beach House pero o compoñente electrónico neste traballo é moito máis evidente ca en álbumes anteriores.

Na Lista incluimos Bloom, o cuarto álbum de estudo do dúo, lanzado no 2012 que foi clasificado por moitos críticos como un dos mellores álbumes do ano.

Os ingleses Artic Monkeys meténse tamén na lista. Despois de cinco anos na sombra chegan con Tranquility Base Hotel & Casino. Considerada unha das bandas máis importantes do rock alternativo británico, o de Artic Monkeys é un dos regresos máis esperados. No seu último traballo o grupo liderado por Álex Turner prescindiu da vea máis rockeira que os caracterizou máis de dous lustros. A evolución do seu son derivou nunha gama máis coidada e tranquila, chegando incluso a prescindir das guitarras algo que non gustou a todos. Para outros a evolución foi mellor recibida chegando incluso a comparalos con David Bowie.

Isto foi só un aperitivo, a lista segue, deixámosvola aquí ao completo, e non esquezades pasar pola Biblioteca Fórum para poder desfrutar dos discos ao completo.

Mala Rodríguez –Malamarismo. Novedades Carminha – Juventud infinita. Niño de Elche  –  Antología del cante flamenco heterodoxo  . Zahara – La fabulosa historia de …. María Rodés – Una forma de hablar. Rosalía – Los Ángeles.  Sés – Opoñerse á extinción . Rozalén – Cuando el río suena.  Russian Red & Depero – Perfect Time. Nacho Vegas – Resituación. Queens of the Stone Age – Like Clockword.  Artic Monkeys –  Whatever people say I am, that´s what I´m not. Andrés Calamaro – ’81-’91. Eminem – The marshall mathers LP.   Van Morrison – Days like this. Christina Rosenvinge – Foreign landBeach House – Bloom. Mark Lanegan Band – Blues Funeral. The National  –  High Violet. Mumford & Sons – Babel

Lista Reprodución Fórum: Música para os sentidos

Relacionado co ciclo temático “Cre en ti” que este trimestre temos na Biblioteca do Fórum, elaboramos unha lista de reprodución para cada momento e para cada estado de ánimo. Xa dende os principios da historia pódense rastrexar mencións a que a música afecta o estado de ánimo. Os gregos foron os primeiros en sistematizar o efecto da música sobre a conduta humana, dicían que podía aliviar aos deprimidos e deter aos violentos.

Necesitamos a música e está máis que comprobada a relación que existe entre as notas e os estados anímicos, así como a súa capacidade para facilitar o tránsito dunha emoción a outra. Actualmente, a música escóitase para entreterse, para bailar, para facer exercicio, para meditar, para relaxarse, ao limpar a casa e para facer máis ameno calquera instante. Pero, preguntáchesche cal é a música ideal para cada momento?Aínda que na resposta teñen moito que ver os gustos, preferencias e personalidade de cada quen, hai certos estilos musicais que se aplican para momentos e emocións específicos, independentemente de cal sexa o teu xénero musical favorito.

Música para ter máis enerxía e iniciar ben o día

Este é o tempo no que se atopan ritmos como o rock, pop e dance. Este tipo de composicións son capaces de achegar unha boa cantidade de enerxía ao cerebro humano. As cancións que che fan sentir máis animado e con enerxía son as que teñen unha letra positiva, un tempo igual ou superior a 150 pulsacións por minuto e un ton maior. Recomendamos “Livin’ on a Prayer” de Jon Bon Jovi. Considerada unha das cancións insignia da banda. Ademais, foi catalogada como a mellor canción dos 80 pola cadea estadounidense VH1É unha das 200 cancións con maiores descargas dixitais nos Estados Unidos.

“Viva la vida”, de Coldplay é ideal para ter máis enerxía nas mañás e pasar de estar con letargo a estar alerta, con enerxía e optimista.

Música para facer exercicio

O ritmo acelerado do rock é como unha inxección de adrenalina para o cerebro, así que é un ritmo ideal para motivarche ao facer exercicio. Do mesmo xeito que o pop máis rítmico, a música electrónica e o dance, axudan a manter a frecuencia cardíaca entre 130 e 150 pulsacións por minuto, o cal é útil cando queres queimar calorías. Aquí incluimos traballos como  Ballbreaker 13º álbum de estudo da banda de hard rock australiana AC / DC ou “Nothing but the beat” do DJ francés e productor David Guetta.

Música para o relax

A mellor opción cando de relaxarse se trata é a música clásica e instrumental con tons graves, os cales provocan ondas cerebrais baixas que propician a relaxación. Algúns exemplos O “inverno II, Longo” das Catro Estacións.
A música de Mozart é tamén unha boa opción, xa que foi recoñecida por axudar a equilibrar a enerxía e crear unha harmonía entre corpo e mente.

Pero non nos esquecemos de deixar preparada unha lista de cancións tristes. Xa que hai estudos que demostran que escoitar música triste dá consolo e axuda a regular os estados de ánimo negativos. Bos exemplos son “Hello” de Adele ou “Goodbye my lover” de James Blunt.

Aquí tedes a Lista ao completo. Se queredes os levar os discos dos temas seleccionados, lembrade que os podedes atopar na Biblioteca Fórum. Agardámosvos!

Leonard Cohen – I’m your man. Silvia Pérez  Cruz – Vestida de nit. New Wave Classix. Lana del Rey – Lust for life. David Guetta – Nothing but the beat.  La mejor música de Broadway.  Supertramp – Paris. Evanescence – Fallen.  Franz Ferdinand – Always ascending. Gloria Gaynor –  El Album. James Blunt–  All the lost souls.  David Bowie –  Diamond dogs. Adele –  Adele 25. Coldplay – Viva la vida. AC/DC – Ballbreaker. Wolfgang Amadeus Mozart – Salzburg symphoniesBeethoven, Ludwig van – Concierto para piano nº 5 en Mi bemol Mayor. Killers – Live from the Royal Albert Hall. The Cure – The Lovecats. The Beatles – Octopus’s Garden.

A Banda da Loba no AgoraSón 2018

 Co fin de promover a lectura en lingua galega, o Servizo de Normalización Lingüística do Concello da Coruña organiza o AgoraSón 2018, con dous grupos convidados, A Banda da Loba e Sonia Lebedynski. O acto terá lugar este venres no Centro Ágora e os convites repártense (até esgotárense) ao coller libros en galego nas Bibliotecas Municipais para os levar en préstamo. Non quedes sen o teu!!

Dende Bibliosons falamos coas integrantes da Banda da Loba para coñecelas máis de preto.

A Banda da Loba, un nome con moita forza e ben reinvidicativo, imaxino que será unha das preguntas que máis vos fan, pero por que o elixistes?

A Banda da Loba é un grupo composto por cinco mulleres, e como tal, quixemos tomar como nome algún co que as cinco nos sentiramos representadas. Por iso, eliximos a Pepa A Loba, a bandoleira galega do século XIX que máis que deixarse amedentrar por un mundo de homes, decidiu saír ás rúas e loitar polo que ela pensaba. Pepa A Loba foi unha Robin Hood galega que desgraciadamente ten moi pouca visibilidade, mesmo a súa historia é algo confusa. Nós como grupo quixemos coller o seu legado, non só para dala a coñecer, senón para demostrar que as mulleres podemos facer todo o que se nos propoña, rompendo cos estereotipos, tal e como facía Pepa no seu tempo.

Pensades que realmente a figura de Pepa a Loba é o suficientemente coñecida para que vos identifiquen con ela? Ou se cadra o fagan máis co mítico pub de Compostela?

Como xa dixemos anteriormente, a historia de Pepa a Loba é moi pouco coñecida e debería estar máis presente no noso saber popular. Non temos claro que partes son lenda ou cales son reais por iso, neste primeiro traballo que vimos de presentar Bailando as rúas” , fixemos un tema que conta a súa historia. A través da nosa música os asistentes aos nosos concertos rematan comprendendo o dura que foi a vida desta rapaza, e como lonxe de deixarse vencer, tomou os camiños de toda Galicia. Por iso podemos dicir contentas que A Banda da Loba, co seu nome e as súas letras, está pouco a pouco conseguindo visibilizar a figura que dá nome á nosa banda: Pepa.

Sodes unha banda de mulleres, foi algo buscado ou simplemente xurdiu? Cales son as orixes da banda?

A Banda da Loba xorde a partir de múltiples coincidencias. Nun inicio fomos tres, e ao pouco tempo fumos atopando a través de outros eidos culturais, como o audiovisual ou a música clásica, ao resto da manda. Somos cinco mulleres moi diferentes entre nós, cada unha provén de campos moi diferentes pero tamén con moitos outros en común. Grazas a iso A Banda da Loba bebe de moitas influencias o que favorece a xestación do que nós denominamos un “caleidoscopio” musical.

Definides o voso estilo como ecléctico e heteroxéneo que bebe do pop, do rock e do folk. Podedes falarnos un pouco de cómo é o voso proceso creativo.

O proceso creativo é sinxelo e complexo ao mesmo tempo. Para nós a música é un vehículo co que comunicar e chegar de xeito universal ás persoas. Por iso cada canción ten unha historia, ten unha mensaxe que queremos facer chegar ao público. Froito de todas esas preocupacións e ideas nace cada tema e despois, nos ensaios van evolucionando e modificándose ata que consideramos que xa se poden sacar á luz. Non nos gusta poñer etiquetas, non queremos poñernos barreiras á hora de compoñer senón traballar ata onde nos leve a música. De aí, que cada canción sexa diferente á outra, sen encadrar o noso proceso creativo en ningún estilo pechado. Cada unha das cinco tira dos fíos e tecemos xuntas.

Neste voso primeiro traballo “Bailando as rúas” mesturades letras vosas con homenaxes a grandes poetas consagrados e outros de plena actualidade (Celia Parra ou Rosalía Fernández Rial). Pódese dicir que é a poesía a vosa principal fonte de inspiración.

Si, para nós a poesía é algo fundamental e que debe camiñar da man da música. Actualmente o panorama poético galego conta con voces moi potentes, cheas de calidade e que nós, como coetáneas quixemos coller prestadas para que gañen forza xunto coa música. Celia Parra e Rosalía Fernández Rial son para nós tamén grandes amigas que permiten que collamos seus versos e os reformulemos en forma de canción. Aparte delas tamén quixemos poñer música a Rosalía de Castro, Manuel María…e como non, tamén ás nosas propias letras, o que nos permite falar, como xa comentabamos antes, dos temas que máis nos preocupan ou das nosas inquedanzas.

Xa preto de cumplirse un aniño da presentación do disco na Capitol e ás portas do concerto do Agorasón, que cambios nos imos atopar no escenario?

Podemos dicir contentas que dende a Capitol puidemos asaltar moitos camiños, aldeas, pobos, rúas e cidades. A acollida que tivemos foi moi boa, e nós non podemos estar máis felices ao respecto, xa que a aposta que facíamos era arriscada. Ver recoñecido no público o traballo que fixemos con tanto mimo e cunha mensaxe que nós consideramos tan importante é algo que moi gratificante.

No escenario tentaremos dar o mellor de nós. Sempre dicimos que para nós os concertos son espazos de liberdade nos que se queredes bailar, berrar, saltar, chorar…etc. todo está permitido. Solo esperamos que o público pase un bo rato, e forme parte da nosa viaxe, das historias e ideas coas que nos sentimos identificadas como grupo.

Lista de Reprodución Forum: novembro con bigotes

Novembro é xa todo un clásico na nosa Lista de Reprodución, e é que a causa pensamos que ben o merece. No mes de outono por excelencia chega o movemento Movember que bate récords de ano en ano. Movember é unha organización adicada aos problemas de saúde dos homes e  recada fondos para loitar contra o cancro de próstata, o cancro testicular e os problemas de saúde mental. O obxectivo é recaudar fondos e aumentar a concienciación sobre a saúde do home, explican dende a web de Movember. Á iniciativa tamén se poden sumar mulleres (Mo Sistas) que axuden aos seus compañeiros (Mo Bros) a deseñar o mostacho. Pero se algo está conseguindo Movember, é sensibilizar sobre os cancros de próstata e testículo.

Na Lista de Reprodución de Novembro facemos coma sempre o noso particular “movemento november” e seleccionamos música de homes teñan ou non bigotes.

movember-logo-2

Se cadra poucos saben que The Blues Brothers foi creado nas súas orixes como  un número cómico musical por John Belushi e Dan Aykroyd, para o programa de televisión Saturday Night Live. Ao principio o grupo que lles acompañaba era o do programa, pero de contado reuniron unha banda musical estable para o seu primeiro disco. O éxito dos Blues Brothers estendeuse máis aló da televisión, con diversas actuacións e un dobre platino para o seu disco Briefcase Full of Blues (1978), gravado en directo durante a súa actuación como teloneiros para un show de Steve Martin. E o salto á gran pantalla prodúcese o 20 de xuño de 1980 cando se estrea con enorme repercusión a película protagonizada polo dúo, Granujas a todo ritmo, un filme estraño, moi propio dos seus protagonistas, do seu director e da súa época. Sen embargo hoxe en día a película é lembrada e venerada por diversas razóns, en especial polo carisma de John Belushi, un dos seus protagonistas, e pola súa espectacular banda sonora. Entre outras cousas Granujas a todo ritmo, é un musical,e nel aparecen con papeis secundarios mitos como Aretha Franklin, Cab Calloway, James Brown, Ray Charles e John Lee Hooker.

Na lista non podía faltar o recén nomeado, e non exento de polémica, Premio Nobel de Literatura Bob Dylan. Durante case 50 anos Dylan, quen toma o nome artístico do poeta Dylan Thomas,mantívose xunto a James Brown como o músico americano máis influinte do rock and roll. Pero se algo caracteriza a Dylan é a creación dun estilo propio a partir da recuperación da música folk, á que engadiu letras cargadas de simbolismo e reivindicacións. Dylan foi así, deificado e denunciado por cada cambio nos seus intereses artísticos, mentras escolas completas de músicos tomaron as súas ideas e as súas letras volvéronse tan coñecidas que até o presidente Jimmi Carter as citou no seu discurso inaugural.

Os escoceses Franz Ferndinand, míticos da década dos anos 00’, tamén se suman á nosa particular causa. O seu dominio do ritmo e a excelente coordinación entre guitarrazos e golpes de batería situaronos á cabeza do revival post-punk. Ademáis a súa imaxe ao Dior Homme valeulles máis dunha portada nas revistas de moda. Pero se algo caracteria á banda é a súa identidade propia que conseguiron madurar ao longo dos seus traballos, e por suposto que fan coa súa música o que queren.

A selección complétase tamén con nomes da talla de Lenny Kravitz, Travis, Rod Stewart e tamén con artistas da terra coma Davide Salvado ou Emilio José a quen a crítica ás veces dubida entre calificalo como xenio ou como pirado.  Aquí vola deixamos ao completo para que desta volta lle botedes á música e á vida en xeral “un par de bigotes”. E lembrade que se estades interesados na causa podedes rexistrarvos e elixir de que xeito queredes colaborar. Para levar os traballos en préstamo agardámosvos na Biblioteca Forum

Tributo a Antonio Vega – El alpinista de los sueños, Blues Brothers – Made in America, Bosé – Papitwo, Catpeople – What’s the time Mr. Wolf?, Bob Dylan –  “Love And Theft”, Elefantes – Gracias, Emilio José – Chorando apréndese,  Estopa – Voces de Ultrarumba, Franz Ferdinand –  Franz Ferdinand, Iván Ferreiro  –   Canciones para el tiempo y la distancia, Quique González & los Detectives – Me mata si me necesitas, Jarabe de Palo – De vuelta y vuelta, Lenny Kravitz – Are you gonna go my way,  Javier Krahe – Cinturón negro de Karaoke, Leiva – Diciembre, José Mercé – Ruido,  Mumford & Sons  – Babel, Ramones – Greatest Hits, Raphael – Te llevo en el corazón, Revolver – Revolver, Rod Stewart – The complete great american songbook, Davide Salvado – Rústica, Joaquín Sabina – 19 Días y 500 Noches, Tachenko – Las jugadas imposibles, Yann Tiersen – Les Retrouvailles, Travis – The invisible man

Lista de Reprodución Forum: en outubro volve o Womex

Metidos de cheo no mes de outubro, a Lista de Reprodución do Forum tenta facer un guiño á  cita mundial da música, o WOMEX, que volve a Santiago de Compostela cunha das maiores feiras profesionais dedicadas ás músicas do mundo (WOMEX Day) e máis de sesenta concertos esparexidos por distintas zonas emblemáticas do casco antigo da cidade (WOMEX Night).

WOMEX celebra a súa vixésimo segunda edición de novo en Compostela tras o seu paso por distintas capitais europeas ao longo destes anos (Berlín, Bruxelas, Estocolmo, Róterdan, Sevilla, Copenhague, Budapest, ect.) e faino despois de bater récords de casetas e incremento de asistencia do seu últimos cinco anos na edición celebrada en 2014 na nosa cidade.

Así que na Lista de Reprodución deste mes centrámonos na música de raíz. Un dos escollidos é Kepa Junkera, compositor, productor e músico. Cunha carreira autodidáctica o de Bilbao revolucionou a música tradicional cos seus traballos. O seu tratamento das improvisacións ou as diferentes fusións de estilos enriqueceron o panorama musical vasco e aínda que os seus traballos estean fondamente enraizados na tradición, Kepa creou unha música sen fronteiras, mesturada cos aromas, ritmos e cores doutros lugares e outras culturas, aberta ao mundo sen complexos.

Outro dos artistas destacasdos neste caso é Antônio Carlos Brasileiro de Almeida Jobim considerado como un dos grandes expoñentes da música brasileira. Jobim é o artista que internacionalizou a bossa nova e, coa axuda de importantes artistas estadounidenses, fusiónaa co jazz para estandarizar nos anos sesenta un novo son cuxo éxito popular foi moi destacable. Jobim está considerado como un dos grandes compositores de música popular do século XX.

Non imos moi lonxe para falar de Carminho, cantante lisboeta considerada a gran esperanza do fado pola súa voz e polo seu estilo que combina tradición e innovación. O seu traballo ecléctico mostra a herdanza do fado tradicional e contemporáneo, e incursiona noutros xéneros como o folk portugués, a música popular brasileira, o jazz, o pop ou o rock. Filla da fadista Teresa Siqueira, desde nena viviu rodeada de música. Aos dous anos escoitaba discos de Amália Rodrigues, Beatriz dá Conceição ou Fernando Maurício e aos doce empezou a cantar en público, primeiro no Coliseo de Lisboa, despois na Taverna do Embuçado, na Alfama (Lisboa), propiedade dos seus pais. En marzo de 2012, Carminho publicou Alma, o seu segundo álbum, que entrou directo ao nº1 na lista dos máis vendidos en Portugal (onde permaneceu dous anos) e en postos altos en España, algo insólito nun disco con raíces profundas no fado. Ademais de cancións novas, contén clásicos pouco coñecidos de Amália, Dina do Carmo e Fernanda María, pero tamén dos brasileiros Mozo Buarque e Vinicius de Moraes.. Caetano Veloso denominouna milagre e Mozo Buarque e Milton Nascimento convidárona a actuar en directo e a gravar con eles.

E por rematar con alguén da terra poñemos como exemplo a Rodrigo Romaní, músico ben coñecido do publico galego e español, nomeadamente dos máis afeccionados ás músicas de raiz, a traes do seu traballo como membro fundador de Milladoiro, con quen percorreu o mundo durante máis de vinte anos, promovendo o uso da arpa céltica na música galega, e colaborando con artistas e orquestras de primeira fila internacional. Rodrigo foi premiado cun Goya e un María Casares, ademais doutros premios. Así mesmo é productor das primeiras obras de artistas como Susana Seivane ou Treixadura. Cantos caucanos é o seu segundo álbum de estudo, Foi publicado en maio de 2003. Baseado na obra de Antón Avilés de Taramancos (no que tamén se baseou o título), todos os temas están compostos por Rodrigo Romaní sobre textos do escritor noiés, salvo o primeiro tema “Foliada da cantiga mareira”

A lista segue e complétase con nomes en maiúscula como Gilberto Gil, Maria Bethânia, Omara Portuondo ou Compay Segundo, por exemplo. Aquí vola deixamos ao completo para que a desfrutes enteiriña e lembrade que os discos están a agardar por vós na Biblioteca Forum.

Abe Rábade Trío – Babel de sons, Alberto Cortez – Identidad, Amancio Prada – Rosalía de Castro, Aretha Franklin – Amazing Grace , Bob Marley –  Legend the best of, Caetano Veloso – O melhor de, Carminho – Alma,  Chico Buarque – Personalidade, Celia Cruz –  Siempre viviré, Chambao  –   Endorfinas en la mente, Cheikh Lô – Jamm, Compay Segundo – Los reyes del son, Ella Fitzgerald and Louis Armstrong – Ella and Louis,  Gilberto Gil – Fé na festa, Jobim – Antonio Brasileiro, Kepa Junkera – Fandango,  Magnifico – Magnification, Maria Bethania – Simplesmente, Nina Simone – The greatest hits, Pablo Milanés – Canta a los poetas cubanos, Richard Stoltzman – Las nuevas músicas, Rodrigo Romaní – Cantos caucanos, Uxía – Meu canto, Vainica doble – Contracorriente, Xacobe Martínez Antelo Trío, Xoán Curiel – Magnético Zen