Lista de Reprodución Forum: novembro con bigotes

Novembro é xa todo un clásico na nosa Lista de Reprodución, e é que a causa pensamos que ben o merece. No mes de outono por excelencia chega o movemento Movember que bate récords de ano en ano. Movember é unha organización adicada aos problemas de saúde dos homes e  recada fondos para loitar contra o cancro de próstata, o cancro testicular e os problemas de saúde mental. O obxectivo é recaudar fondos e aumentar a concienciación sobre a saúde do home, explican dende a web de Movember. Á iniciativa tamén se poden sumar mulleres (Mo Sistas) que axuden aos seus compañeiros (Mo Bros) a deseñar o mostacho. Pero se algo está conseguindo Movember, é sensibilizar sobre os cancros de próstata e testículo.

Na Lista de Reprodución de Novembro facemos coma sempre o noso particular “movemento november” e seleccionamos música de homes teñan ou non bigotes.

movember-logo-2

Se cadra poucos saben que The Blues Brothers foi creado nas súas orixes como  un número cómico musical por John Belushi e Dan Aykroyd, para o programa de televisión Saturday Night Live. Ao principio o grupo que lles acompañaba era o do programa, pero de contado reuniron unha banda musical estable para o seu primeiro disco. O éxito dos Blues Brothers estendeuse máis aló da televisión, con diversas actuacións e un dobre platino para o seu disco Briefcase Full of Blues (1978), gravado en directo durante a súa actuación como teloneiros para un show de Steve Martin. E o salto á gran pantalla prodúcese o 20 de xuño de 1980 cando se estrea con enorme repercusión a película protagonizada polo dúo, Granujas a todo ritmo, un filme estraño, moi propio dos seus protagonistas, do seu director e da súa época. Sen embargo hoxe en día a película é lembrada e venerada por diversas razóns, en especial polo carisma de John Belushi, un dos seus protagonistas, e pola súa espectacular banda sonora. Entre outras cousas Granujas a todo ritmo, é un musical,e nel aparecen con papeis secundarios mitos como Aretha Franklin, Cab Calloway, James Brown, Ray Charles e John Lee Hooker.

Na lista non podía faltar o recén nomeado, e non exento de polémica, Premio Nobel de Literatura Bob Dylan. Durante case 50 anos Dylan, quen toma o nome artístico do poeta Dylan Thomas,mantívose xunto a James Brown como o músico americano máis influinte do rock and roll. Pero se algo caracteriza a Dylan é a creación dun estilo propio a partir da recuperación da música folk, á que engadiu letras cargadas de simbolismo e reivindicacións. Dylan foi así, deificado e denunciado por cada cambio nos seus intereses artísticos, mentras escolas completas de músicos tomaron as súas ideas e as súas letras volvéronse tan coñecidas que até o presidente Jimmi Carter as citou no seu discurso inaugural.

Os escoceses Franz Ferndinand, míticos da década dos anos 00’, tamén se suman á nosa particular causa. O seu dominio do ritmo e a excelente coordinación entre guitarrazos e golpes de batería situaronos á cabeza do revival post-punk. Ademáis a súa imaxe ao Dior Homme valeulles máis dunha portada nas revistas de moda. Pero se algo caracteria á banda é a súa identidade propia que conseguiron madurar ao longo dos seus traballos, e por suposto que fan coa súa música o que queren.

A selección complétase tamén con nomes da talla de Lenny Kravitz, Travis, Rod Stewart e tamén con artistas da terra coma Davide Salvado ou Emilio José a quen a crítica ás veces dubida entre calificalo como xenio ou como pirado.  Aquí vola deixamos ao completo para que desta volta lle botedes á música e á vida en xeral “un par de bigotes”. E lembrade que se estades interesados na causa podedes rexistrarvos e elixir de que xeito queredes colaborar. Para levar os traballos en préstamo agardámosvos na Biblioteca Forum

Tributo a Antonio Vega – El alpinista de los sueños, Blues Brothers – Made in America, Bosé – Papitwo, Catpeople – What’s the time Mr. Wolf?, Bob Dylan –  “Love And Theft”, Elefantes – Gracias, Emilio José – Chorando apréndese,  Estopa – Voces de Ultrarumba, Franz Ferdinand –  Franz Ferdinand, Iván Ferreiro  –   Canciones para el tiempo y la distancia, Quique González & los Detectives – Me mata si me necesitas, Jarabe de Palo – De vuelta y vuelta, Lenny Kravitz – Are you gonna go my way,  Javier Krahe – Cinturón negro de Karaoke, Leiva – Diciembre, José Mercé – Ruido,  Mumford & Sons  – Babel, Ramones – Greatest Hits, Raphael – Te llevo en el corazón, Revolver – Revolver, Rod Stewart – The complete great american songbook, Davide Salvado – Rústica, Joaquín Sabina – 19 Días y 500 Noches, Tachenko – Las jugadas imposibles, Yann Tiersen – Les Retrouvailles, Travis – The invisible man

Advertisements

Lista de Reprodución Forum: en outubro volve o Womex

Metidos de cheo no mes de outubro, a Lista de Reprodución do Forum tenta facer un guiño á  cita mundial da música, o WOMEX, que volve a Santiago de Compostela cunha das maiores feiras profesionais dedicadas ás músicas do mundo (WOMEX Day) e máis de sesenta concertos esparexidos por distintas zonas emblemáticas do casco antigo da cidade (WOMEX Night).

WOMEX celebra a súa vixésimo segunda edición de novo en Compostela tras o seu paso por distintas capitais europeas ao longo destes anos (Berlín, Bruxelas, Estocolmo, Róterdan, Sevilla, Copenhague, Budapest, ect.) e faino despois de bater récords de casetas e incremento de asistencia do seu últimos cinco anos na edición celebrada en 2014 na nosa cidade.

Así que na Lista de Reprodución deste mes centrámonos na música de raíz. Un dos escollidos é Kepa Junkera, compositor, productor e músico. Cunha carreira autodidáctica o de Bilbao revolucionou a música tradicional cos seus traballos. O seu tratamento das improvisacións ou as diferentes fusións de estilos enriqueceron o panorama musical vasco e aínda que os seus traballos estean fondamente enraizados na tradición, Kepa creou unha música sen fronteiras, mesturada cos aromas, ritmos e cores doutros lugares e outras culturas, aberta ao mundo sen complexos.

Outro dos artistas destacasdos neste caso é Antônio Carlos Brasileiro de Almeida Jobim considerado como un dos grandes expoñentes da música brasileira. Jobim é o artista que internacionalizou a bossa nova e, coa axuda de importantes artistas estadounidenses, fusiónaa co jazz para estandarizar nos anos sesenta un novo son cuxo éxito popular foi moi destacable. Jobim está considerado como un dos grandes compositores de música popular do século XX.

Non imos moi lonxe para falar de Carminho, cantante lisboeta considerada a gran esperanza do fado pola súa voz e polo seu estilo que combina tradición e innovación. O seu traballo ecléctico mostra a herdanza do fado tradicional e contemporáneo, e incursiona noutros xéneros como o folk portugués, a música popular brasileira, o jazz, o pop ou o rock. Filla da fadista Teresa Siqueira, desde nena viviu rodeada de música. Aos dous anos escoitaba discos de Amália Rodrigues, Beatriz dá Conceição ou Fernando Maurício e aos doce empezou a cantar en público, primeiro no Coliseo de Lisboa, despois na Taverna do Embuçado, na Alfama (Lisboa), propiedade dos seus pais. En marzo de 2012, Carminho publicou Alma, o seu segundo álbum, que entrou directo ao nº1 na lista dos máis vendidos en Portugal (onde permaneceu dous anos) e en postos altos en España, algo insólito nun disco con raíces profundas no fado. Ademais de cancións novas, contén clásicos pouco coñecidos de Amália, Dina do Carmo e Fernanda María, pero tamén dos brasileiros Mozo Buarque e Vinicius de Moraes.. Caetano Veloso denominouna milagre e Mozo Buarque e Milton Nascimento convidárona a actuar en directo e a gravar con eles.

E por rematar con alguén da terra poñemos como exemplo a Rodrigo Romaní, músico ben coñecido do publico galego e español, nomeadamente dos máis afeccionados ás músicas de raiz, a traes do seu traballo como membro fundador de Milladoiro, con quen percorreu o mundo durante máis de vinte anos, promovendo o uso da arpa céltica na música galega, e colaborando con artistas e orquestras de primeira fila internacional. Rodrigo foi premiado cun Goya e un María Casares, ademais doutros premios. Así mesmo é productor das primeiras obras de artistas como Susana Seivane ou Treixadura. Cantos caucanos é o seu segundo álbum de estudo, Foi publicado en maio de 2003. Baseado na obra de Antón Avilés de Taramancos (no que tamén se baseou o título), todos os temas están compostos por Rodrigo Romaní sobre textos do escritor noiés, salvo o primeiro tema “Foliada da cantiga mareira”

A lista segue e complétase con nomes en maiúscula como Gilberto Gil, Maria Bethânia, Omara Portuondo ou Compay Segundo, por exemplo. Aquí vola deixamos ao completo para que a desfrutes enteiriña e lembrade que os discos están a agardar por vós na Biblioteca Forum.

Abe Rábade Trío – Babel de sons, Alberto Cortez – Identidad, Amancio Prada – Rosalía de Castro, Aretha Franklin – Amazing Grace , Bob Marley –  Legend the best of, Caetano Veloso – O melhor de, Carminho – Alma,  Chico Buarque – Personalidade, Celia Cruz –  Siempre viviré, Chambao  –   Endorfinas en la mente, Cheikh Lô – Jamm, Compay Segundo – Los reyes del son, Ella Fitzgerald and Louis Armstrong – Ella and Louis,  Gilberto Gil – Fé na festa, Jobim – Antonio Brasileiro, Kepa Junkera – Fandango,  Magnifico – Magnification, Maria Bethania – Simplesmente, Nina Simone – The greatest hits, Pablo Milanés – Canta a los poetas cubanos, Richard Stoltzman – Las nuevas músicas, Rodrigo Romaní – Cantos caucanos, Uxía – Meu canto, Vainica doble – Contracorriente, Xacobe Martínez Antelo Trío, Xoán Curiel – Magnético Zen

 

Lista Reprodución Forum: Movember

Chega o mes máis peludo do ano, e é que en novembro a cousa vai de bigotes. O movemento “Moustache-November” (Bigote-Novembro) bate récords de ano en ano. “Movember” é un xogo de palabras entre “moustache” (bigote en inglés) e “November” (noviembre). A súa orixe remóntase a principios do Século XX na cidade de Melboume (Australia), ainda que a súa popularidade foi en aumento de xeito significativo nos últimos 10 anos. Esta multitudinaria iniciativa conseguiu recuperar un símbolo físico de masculinidade.

Movember é unha organización adicada aos problemas de saúde dos homes e  recada fondos para loitar contra o cancro de próstata, o cancro testicular e os problemas de saúde mental.

movember

O obxectivo é recaudar fondos e aumentar a concienciación sobre a saúde do home, explican dende a web de Movember. Á iniciativa tamén se poden sumar mulleres (Mo Sistas) que axuden aos seus compañeiros (Mo Bros) a deseñar o mostacho. Pero se algo está conseguindo Movember, é sensibilizar sobre os cancros de próstata e testículo.

Na Lista de Reprodución de Novembro facemos o noso particular “movemento november” e desta volta seleccionamos música de homes teñan ou non bigotes.

León Benavente é un grupo formado por músicos procedentes de bandas tan coñecidas coma Tachenko, Schwarz ou Nacho Vegas. León Benavente presenta o seu homónimo álbum de debut a quen a crítica sitúa como un dos mellores lanzamentos nacionais do 2013. Entre os seus integrantes hai estirpe galega, trátase de Abraham Boba, quen aporta esa eterna melancolía que proxecta nas letras e transmite a través da súa voz.

Despois de mostrar na maioría de festivais da Península o seu solvente, roqueiro e intrépido directo, Eladio y Los Seres Queridos teñen tamén un oco na lista. Xa polo 2013 recibiron o Premio Galego da Música á mellor banda de indie/pop galega. Algo que os caracteriza son as boas cancións con letras ben traballadas e un son electrizante.

Cruzamos fronteiras e cambiamos totalmente de estilo para achegarnos ao gran Van Morrison, un personaxe esquivo, pouco dispoñible para compromisos e pouco comercial pero é, desde todos os puntos de vista, un dos personaxes máis estimados, máis admirados e tomados como exemplo polos coñecedores do rock. Cunha voz desgarradora e potente converteuse nun dos símbolos do Londres dos anos sesenta. Tras unha intensa traxectoria musical finalmente, en 1988 colabora activamente co grupo folk Chieftains (aos que tamén seleccionamos no noso Movember especial) realizando un antigo proxecto seu: o álbum ‘Irish heartbeat’.

A lista segue e complétase con nomes en maiúscula como Ray Charles, Elvis Costello, Víctor Jara ou Rodrigo Leao, por exemplo. Aquí vola deixamos ao completo para que desta volta lle botedes á música e á vida en xeral “un par de bigotes”. E lembrade que se estades interesados na causa podedes rexistrarvos e elixir de que xeito queredes colaborar.

Arizona Baby – Second to none, León Benavente – León Benavente, Andrés Calamaro – El cantante, Ray Charles – Kiss me baby, The Chieftains – Santiago, Depedro – La increible historia de un hombre bueno,Elvis Costello – National Ransom, Eladio y Los Seres Queridos – Orden invisible, Eskizos – Eskizos, Franz Ferdinand – Tonight, John Legend – Once again,  Víctor Jara – El derecho de vivir en paz, Javier Krahe – Cinturón negro de karaoke, Rodrigo Leao – O mundo,  José Mercé – El flamenco es_, Pablo Milanés – Amo esta isla, Van Morrison – Days like this,  Red Hot Chili Peppers – Freaky styley,  Davide Salvado– Rústica, Simon & Garfunkel – Bridge Over Troubled Water, Bruce Sprinsgteen – Tunnel of love, Caetano Veloso – A foreign sound, Barry White – Gold, Robbie Williams – Intensive care, Steve Wonder – The Definitive Collection, Neil Young – Fork in the road

 

Música galega en feminino

O pasado sábado 24 de outubro o Teatro Principal de Santiago de Compostela foi un dos escenarios que acolleu os actos de homenaxe á escritora Begoña Caamaño logo de cumprirse o primeiro ano do seu pasamento.Begoñísima-outubro-2015

O acto no Teatro Principal congregou a ducias de artistas e achegados da escritora. Unha trintena de artistas fixeron memoria con música e creacións videográficas con Begoña sempre como protagonista.

Uxía, Mercedes Peón, Alba María, Habelas Hainas e De Vacas non faltaron á cita. Dende Bibliosons facémonos eco da homenaxe e aproveitamos para facer a nosa particular recomendación musical porque ademáis do merecido recoñecemento á escritora o acto serviu tamén para deixar constancia do bo momento que atravesan as voces femininas no panorama musical galego.

Nomes coma os de Uxía  ou Mercedes Peón son de sobras coñecidos por todos, e de Alba María xa temos falado aquí noutras ocasións. A quen queremos resaltar desta volta é á formación De Vacas, o proxecto musical de Faia Díaz, Inés Salvado e Paula Romero, ó que decidiron incorporar a Guillerme Fernández porque é un referente a nivel musical, e ademais amigo seu. Déronse a coñecer a través de internet cunha sorprendente versión do Gangnam Style, de Psy. O grupo transforma música disco en pezas vocais que cantan en galego e aportan sen dúbida un alento fresco e divertido ao panorama nacional, tan necesario nos tempos que corren.

Habelas Hainas pola súa banda, é un grupo folk composto por catro rapazas, Arantza Alfaia (tamboril, bombo, darbuka, caixón flamenco), Jara Ortiz (voz, bombo, pandeireta, crótalos árabes), Patricia Gamallo (gaita, saxo alto, pandeiro), Sandra Tamayo (acordeón, gaita, pandeiro). Comezaron a súa andaina no 2009 cunha versatilidade que as leva a a explorar outros eidos artísticos como a teatralidade e as artes plásticas e visuais facendo de cada espectáculo algo diferente e senlleiro pero o punto de partida é a música tradicional e de raíz.

Ámbalas dúas formacións merecen moito a pena, así que se tedes ocasión de velas en directo non a desaproveitedes e non o decimos somentes nós, Uxía fai unha crítica das novas voces de mulleres na música galega onde fala ademáis destas, doutros nomes que están dando moito que falar coma as Agoraphobia, Mónica Denut ou Wöyza.

“The Tambourine Man”, o novo agardado disco de Xabier Díaz

A Coruña está de estrea, Xabier Díaz presenta o seu novo disco, ‘The Tambourine Man’. O título é toda unha homenaxe o célebre tema de Bob Dylan. A cita é o venres 16 de outubro e  terá lugar xunto coas Adufeiras de Salitre –11 percusionistas e cantoras de música tradicional– ás 20,30 horas no Teatro Rosalía de Castro.

Será unha cita moi especial posto que se trata da cidade natal do músico e onde xabier diazvive toda a súa familia. A presentación chegará tamén a Vigo (15 de novembro), Madrid (4 de decembro) e Barcelona (5 de decembro), entre outras prazas porque as miras son tamén de proxectarse no exterior e ogallá que así sexa.

The Tambourine Man é o último traballo do grande da música galega Xabier Díaz xunto ao grupo de percusionistas As Adufeiras de Salitre. As Adufeiras son  ex antigas alumnas súas cando Xabier era profesor de adufe e pandeiro cadrado, e aínda que nun comezo só ían participar nalgúns temas forman parte indusutible do disco aportando enerxía e moita luz.

Despois de 8 anos participando en proxectos colectivos (BerrogüettoaCadacanto, Luar na Lubre, Amancio Prada, Os Cempés, Marful, Nordestinas, Kepa Junquera, Uxía, Xosé Manuel Budiño… Xabier, volve en solitario e publica un disco no que volta á raíz, no que recupera  tradición recente dos últimos 50 anos e volvea transmitir de xeito humilde e brillante.

É un disco que afonda no noso propio ADN segundo explica o propio Diaz. Inclúe 11 temas tradicionais galegos e un castelán cun marcado enfoque vangardista.

O disco baséase nas recolleitas que Xabier foi desenvolvendo como investigador e compilador da música tradicional. A voz, mais tamén a percusión conforman a base e a estrutura do disco que, despois, se reviste con outros instrumentos da contorna da música galega.

Unha cita para non perder que dende Bibliosons recomendamos, así como a consulta e préstamo dos seus anteriores traballos dos que xa dispoñemos nas Bibliotecas Municipais.

 

 

Lista Reprodución Forum: o mellor de “Viaxando con Ritmo”

Moi ao noso pesar, o verán rematou e xa estamos metidos de cheo no outono, cambio de cores na paisaxe, cambio de fondo de armario, cambio de hora…,  pero non necesariamente ten que supoñer un cambio no estado de ánimo. Aló menos eso é o que queremos conseguir coa nosa Lista de Reprodución de Forum do mes de Outubro, na que faremos un repaso do mellor das viaxes musicais que realizamos durante o verán.

viaxando con ritmo10

A nosa primeira parada foi a capital madrileña. Os comezos do que máis tarde se coñeceu como a “Movida” foron entre 1977-78 ao redor dos grupos musicais da Nova Onda Madrileña, primeira fornada punk a imitación do que sucedía en varias cidades anglosaxoas neses mesmos días. De entre a marabunta de grupos e vocalistas do momento retemos na nosa memoria a Los Secretos coa súa canción DéjameNacha Pop coa súa  Chica de ayer ou Tino Casal con Embrujada. Pero en Madrid tamén houbo tempo para visitar as grandes salas de concertos, asistir a musicais e por suposto a festivais. A capital segue estando de moda e segue dando moito de que falar en canto a novos músicos se refire. Boa proba delo son os Izal, o grupo formouse a finais de 2010, pero os seus membros proveñen de diferentes proxectos anteriores, con máis de 10 anos de experiencia musical ás súas costas.

Pasamos por Londres, berce de diversos xéneros musicais como o Punk, mod,glam rock, ademais do Britpop chegando a ser hoxe o punto de converxencia de diversas enerxías multiculturais. E na capital inglesa bailamos a ritmo de funk e soul (Jamiroquai, Faithless) ritmos máis movidos como os de Prodigy, Basement e Lemon jelly ou electrónica coma a dos Chemical Brothers. Pero dende logo o que non faltaron foron os míticos Rolling, Beatles e o sempre camaleónico Bowie.

Nas viaxes musicais visitamos grandes capitais europeas coma París que viu nacer en 1982 a Festa da Música, Estocolmo, capital sueca que figura como o terceiro país en número de producións musicais no mundo. Roma ou Berlín que presume de ser o centro musical de Alemania e onde os músicos destacan pola súa gran creatividade. A ecléctica Barcelona estivo tamén presente nas nosas citas. Barcelona e toda Cataluña achegan unha gran cantidade de talentosos músicos en todos os terreos desta arte (pop, rumba, clásico, ópera, folclore, electrónica, indie…)

Parada obrigada foi a cidade de Nova Iork cidade de jazz, capital de movementos hippies e do estilo punk-rock. A capital estadounidense é un dos lugares máis importantes na historia da música popular latina. E rematamos o noso particular “Viaxando con Ritmo”, ao igual que a nosa lista de hoxe co sempre nostálxico Bos Aires a ritmo de tango e pinceladas de rock. Carlos Gardel é a maior referencia do tango, pero hai outros artistas esenciais do xénero, Ignacio Corsini, Hugo del Carril,Mercedes Simone e artistas moito máis actuais son Gotan Project, banda formada no 1999, que representan o tango do século XXI.

Aquí vos deixamos a Lista de Reprodución con todos os artistas para que a desfrutedes. E se queredes escoitar os traballos seleccionados ao completo non esquezades pasarvos pola Biblioteca Forum e levalos en préstamo!

Radio Futura  Arde la calle, Adele – Adele 21, Count Basie – Atomic Basie, Beatles – Sgt. Pepper`s Lonely Club Band, David Bowie – Diamond Dogs, Andrés Calamaro – La lengua popular, Tino Casal – Todo CasalLeonard Cohen  Live in London, Coldplay – Mylo Xyloto, Paolo Conte – The best of Paolo Conte, Alberto Cortez – Identidad, Coti – Malditas Canciones, Neil Diamond – 20 Diamond Hits, Carlos Gardel – Vol. 2, Gotan Project – Lunático, Izal – Magia & Efectos especiales, Muse – The ResistanceNacha Pop – Un día cualquiera, The Pains of Being Pure at HeartPeret – De los cobardes nunca se ha escrito nada, Ástor Piazzolla – Piazzolla… o no?, Eros Ramazzotte – Eros, Rolling Stones – The best of the Rolling Stones, Los Secretos – Adiós tristeza, Sidonie – Sierra y Canadá, Rod Stewart – The Complete Great American Songbook

 

 

Viaxando con Ritmo: Bos Aires

O verán vai tocando o seu fin e con el as nosas viaxes musicais. Chegamos como parada fin de traxecto a Bos Aires, unha urbe con moita histora. É unha das poucas cidades no mundo que foi fundada dúas veces. A primeira, en 1536, e a segunda, en 1580. As extraordinarias riquezas chegadas dende México e Perú provocaron en España un grande interese pola conquista. En xaneiro de 1536 chega ao Río da Prata unha forte expedición española para fundar unha poboación e conquistar a zona da prata, A expedición estaba ao mando de don Pedro de Mendoza. Destruída en 1541 polos propios habitantes a raíz das constantes ameazas dos nativos, a segunda fundación tivo lugar no ano 1580 por Juan de Garay.

Dende 1895 a 1914, a raíz da chegada das grandes correntes inmigratorias, a cidade medrou cunha das taxas anuais máis grandes do mundo e en 1914 xa era a duodécima cidade máis grande do mundo con 1.575.000 habitantes, e tamén medrou cultural e comercialmente.Bos Aires

Pero metámonos xa en materia, a música, non podemos falar da cidade de Bos Aires sen facer referencia ao tango. tangoNace a finais do século XIX da fusión cultural das comunidades afrorioplatenses, coa cultura gauchesca, indíxena, hispana, africana, italiana e a enorme diversidade étnica da grande onda inmigratoria chegada principalmente de Europa. O tango revolucionou o baile popular introducindo unha danza sensual con parella abrazada. Enrique Santos Discépolo, un dos seus máximos poetas, definiu ao tango como «un pensamento triste que se baila». O 30 de setembro de 2009, a petición das cidades de Bos Aires e Montevideo, a Unesco declarouno Patrimonio Cultural Inmaterial da Humanidade (PCI).

Carlos Gardel é a maior referencia do tango. Temas como Volver, El día que me quieras, Cuesta abajo, Por una cabeza e Melodía de arrabal ingresaron ao repertorio latinoamericano grazas a Gardel. A súa fama levouno protagonizar 10 películas. A súa tráxica morte nun accidente aéreo en 1935 foi o comezo da súa lenda. Arxentina, Francia e Uruguai disputan o seu lugar de nacemento.

Outros artistas esenciais do tango son Ignacio Corsini, Hugo del Carril, Mercedes Simone, Anibal Troilo, Susana Rinaldi ou Gotan Project, banda formada no 1999. É o tango do século XXI. O trío debutou no ano 2000 co álbum Vuelvo al sur, expoñendo un son que fusionaba o novo tango de Ástor Piazzolla con elementos de música electrónica. Os seus temas son parte das seleccións dos principais disc jockeys do mundo.

E do tango pasamos ao rock outro dos grandes xéneros musicias do país. Arxentina foi o primeiro país iberoamericano que, despois dos do ámbito anglosaxón, combinou os diversos estilos derivados do rock and roll con elementos autóctonos, desenvolvendo así unha música de identidade propia, que recibiu o nome de rock nacional.

Foi na segunda metade dos anos sesenta, cando varios grupos underground que proviñan dun ámbito intelectual e bohemio empezaron a compoñer cancións en español sobre asuntos que interesaban ao público novo, o rock arxentino comezou a interpretarse dun xeito propio, dando forma a un xénero musical que primeiro foi denominado «Beat», máis tarde «música progresiva» e finalmente «rock nacional».

Bo exemplo delo son bandas como Ratones Paranoicos. A súa semellanza cos Rolling Stones fixo que o seu son fose recoñecido particularmente. Pouco a pouco foron logrando perfilar unha personalidade propia. En Los chicos quieren rock afóndase este despegar da copia, para instalarse máis nunha herdanza musical. Este disco lánzaos á masividad e, mesmo os leva ao lugar de “Grupo Revelación” nas enquisas.

Máis recente é Calamaro o fundador de Los Rodríguez, quen formou parte das bandas sonoras das longas noites de bar na década dos 90 e foi o prólogo do seu comezo en solitario. Outro dos grandes é Fito Páez, integrante da chamada Troba rosarina, é un dos máis importantes expoñentes do rock arxentino. Logrou innumerables recoñecementos e cinco premios Grammy Latinos.

Chegamos á fin do noso percorrido musical por Bos Aires con máis rock arxentino, o de Soda Stereo, considerada como unha das máis influentes e importantes bandas iberoamericanas de todos os tempos e unha lenda da música latina. O primeiro son de Soda foi influenciado por músicos e bandas de newwave como The Police, Elvis Costello e Virus, e por bandas de post-punk como Television. Trala disolución no 1997, no 2007 deron unha única xira continental posterior o que xenerou esperanzas nos fans para a súa volta, algo que se viu totalmente truncado trala morte de Gustavo Cerati no 2014. 

Así, a ritmo de tangos e rock arxentino pechamos o noso particular percorrido do verán “Viaxando Con Ritmo”. Agardamos que desfrutarades tanto coma nós e prometemos volver o próximo verán con novas viaxes e con moito máis ritmo. Lembrade que os discos tédelos á vosa disposición durante todo o ano nas Bibliotecas Municipais.

Lista Reprodución Forum: setembro a bo ritmo

Nas bibliotecas tamén temos a inmensa sorte de contar en moitas ocasións coa xenerosidade dos nosos usuarios e usuarias que nos donan parte das súas coleccións. Desta volta, a doazón foi dunha gran colección de discos que abarcan sons e xéneros tan dispares coma Red Hot Chilli Peppers, os grandes éxitos de Queen, boa parte dos traballos de Rihanna e un repaso pola traxectoria do gran Xoel López, dende a formación Deluxe ao seu paso  por Lovely Luna.

A Lista de Reprodución de Setembro ven polo tanto cargadiña de novidades e de estrenos, con fondos recén incorporados á colección que aínda que non son os últimos traballos dos artistas no mercado nunca pasan de moda e toda ocasión é boa para botarlle unha escoita a estes grandes éxitos.

Born To Do It é o primeiro álbum do cantante inglés de R&B-Soul Craig David. Foi todo un éxito en vendas converténdose no álbum de estrea máis rapidamente vendido da historia. Desde entón, Craig David lanzou cinco álbums de estudo e traballou con unha variedade de artistas como Tinchy Stryder, Kano, Jay Sean, Rita Ora e Sting.

Manic Street Preachers é unha banda galesa de rock fundada en Blackwood en 1989. A idea de formar unha banda xurdiu nun principio en 1986, cando foron as conmemoracións dos 10 anos dos Sex Pistols, pero tardaron tres anos en levar a idea adiante. This Is My Truth Tell Me Yours é o quinto álbum de estudio da banda, editado o 14 de setembro de 1998 polo selo Epic Records. O disco gañou o premio ao mellor álbum británico nos Brit Awards de 1999 sendo un éxito comercial e de crítica.

E do País de Gales saltamos aos Estados Unidos, para falar de Nirvana unha das bandas máis importantes da historia do rock. Pese a quen lle pese son un grupo de culto, mitificado, con milleiros de fans ás súas costas e un líder claro, Kurt Cobain. O escaso material publicado non resultou ningún inconveniente para que haxa tres recompilatorios e catro box sets no mercado, Nirvana é un deles foi o terceiro álbum da banda en ser editado despois da morte de Kurt Cobain en abril de 1994, e trátase do primeiro en contar con material de estudio.

A lista complétase con artistas da talla de Patti Smith, coñecida como a madriña do punk, o cantante e pianista inglés de jazz e pop Jamie Cullum, a voz inconfundible de Bonni Tyler e músicos españois coma Alejandro Sanz, Mecano,Vega ou Zahara que a pesar da súa xuventude xa vai polo seu terceiro disco, Santa, no que conta con músicos de Mucho e Fuel Fandango entre outros.

Aquí vos deixamos a Lista de Reprodución con todos os artistas para que a desfrutedes. E se queredes escoitar os traballos seleccionados ao completo non esquezades pasarvos pola Biblioteca Forum e levalos en préstamo!

Amaral  Una pequeña parte del mundo, Andrés Calamaro – El palacio de las Flores, Coti – Canciones para llevar, Craig David – Born to do it, Jamie Cullum – Catching Tales, Deluxe – If things were to go wrong, Evanescence – Fallen, Kt Tunstall  Drastic Fantastic, Mala Rodríguez – Lujo Ibérico, Manic Street Preachers – This is my Truth Tell Yours, Maroon5 – Songs about Jane, Marta Sánchez – De par en par, Mecano – Siglo XXI, Alanis Morissette – Suppossed Former Infatuation Junkie, Nirvana – Nirvana, La Oreja de Van Gogh  – Cometas por el cielo, Paramore –The final Riot!, Queen – Greatest Hits I II & III, The Red Hot Chili Peppers – The Abbey Road E.P, Roxette – A collection of Roxette Hits, Alejandro Sanz – La música no se toca, Patti Smith – Land, Bonnie Tyler – Heart Srings, Vega – La cuenta atrás, Zahara – La fabulosa historia de …, Zaz – Recto verso

 

Viaxando con Ritmo: Berlín

En Viaxando con Ritmo desembarcamos hoxe en Berlín, a máis importante e altamente turística capital de Alemania. Berlín é unha das cidades máis importantes da Unión Europea e do mundo, un centro de diversidade cultural. Situada na Alemaña do Leste, xusto ao oeste da fronteira con Polonia. Berlín pasou por moitos cambios importantes coa Revolucion Industrial Europea, cambios na súa xeografía, creáronse os movementos artísticos máis importantes. Ao longo da historia, foi acollendo estes cambios e foi sempre considerada como unha das cidades máis importantes da zona. berlin

A cidade no ano 1945 foi dividida en dous polo coñecido Muro de Berlín, habendo unha parte oriental e a outra occidental. Pero logo de varias décadas, en 1989 derrubouse e os cidadáns volveron unirse nunha mesma urbe. Este feito tan doloroso para a historia do país converteu a capital nun dos sitios máis visitados no mundo.

O muro da vergoña que separaba as dúas alemañas xa caera 16 anos atrás cando Hansend Band lanzou este tema, Baby Melancholie, que fala de diques que se rompen e nacións que se levantan.

A arte e o aspecto cultural de Berlín é tamén moi evidente, polo que poden encontrarse na cidade notables vivendas, salas de ópera, galerías de arte e salas de cine… A música é unha constante na cidade, é coñecida como a capital mundial das discotecas. Non hai ningunha gran cidade que conte con tantas discotecas de tecno e música electrónica como Berlín. Cada fin de semana, os “tecnoturistas” veñen ata o Spree dende todas partes de Europa para saír de festa dende o venres pola noite ata o luns pola mañá.

A capital alemana conta cunha Escola de música electrónica, tamén chamada simplemente Escola de Berlín. Refírese a unha xeración de artistas de música electrónica e unha escena musical que teñen en común a cidade de Berlín como centro de operacións. Entre os músicos máis influentes destacan Klaus Schulze, Tangerine Dream e Ash Ra Tempel.

Pero non todo é electrónico. O Berliner Festwochen (Festival das Semanas) é un evento que reúne a músicos de primeiro nivel da alta cultura na que as principais melodías que soan son dos xéneros sinfónico, clásico e ópera. Desenvólvese durante cinco semanas no mes de setembro.

E estando en Berlín non nos podiamos perder o Festival de Jazz de Berlín, co jazz en toda a súa diversidade. Polo xeral lévase a cabo a principios de novembro. Este festival está considerado como un dos eventos máis importantes no mundo da música, sobre todo desta corrente musical de primeiro nivel. Durante o seu desenvolvemento preséntanse grandes bandas e conxuntos musicais importantes, destacan as estrelas internacionais de jazz, e a recoñecida Babelsberg Film Orchestra conxunto que se presenta durante os catro días de evento.

Outro acontecemento importante na cidade é o festival de música independente “Spanish Rock Invasion” que xa vai pola súa sexta edición.

O festival ten como obxectivo dar a coñecer en Berlín a escena musical independente que en España está moi buinte, dandolle un enfoque underground e evitando grupos que están máis trillados

según palabras do propio Igor López, un dos responsables da organización. Este ano os cabeza de cartel foron Pumuky e Los Coronas. Aínda que arredor do 60% dos asistentes aos concertos son españois, segundo os organizadores o festival suma cada ano máis adeptos alemáns.

E ata aquí o noso tour musical por Berlín, a cidade pobre pero sexy, alo menos ese foi o termo con que o antigo alcalde Klaus Wowereit a acuñou no 2003. Agora Berlín non pode presumir de ser tan barata coma daquela pero sen embargo pensamos que  segue sendo igual de sexy. Berlín a cidade das salchichas, a cervexa… e antes ca nada da música. Coma sempre esperamos que fora do voso agrado e agardámosvos na seguinte parada, Roma. Entre mentras nos esquezas as nosas recomendacións musicais e pasarte pola Biblioteca Forum para levar os discos en préstamo.

 

Viaxando con Ritmo: Londres

A nosa parada musical de hoxe recae na cidade de Londres, situada á beira do Támesis, é a capital de Inglaterra e do Reino Unido. Londres é unha cidade global, centro neurálxico no ámbito das artes, o comercio, a educación, o entretemento, a moda, … e por suposto a música. Londres foi o berce de diversos xéneros musicais como o Punk, mod,glam rock, ademais do Britpop. Londres é o punto converxencia de diversas enerxías multiculturais, o cal resultou nunha fascinante combinación de xéneros musicais. Dende o funk e o soul (Jamiroquai,Faithless) ata ritmos máis movidos como os de Prodigy, Basement eLemon jelly.

Nesta cidade multirracial conviven xentes dun gran número de culturas que falan máis de trescentos idiomas distintos. Todos estes elementos conflúen, lóxicamente, e sitúan a Londres nun lugar privilexiado na historia da música.  Dise que aquí se mesturan todos os sons do mundo. A súa música está en constante evolución e cun fluxo constante de talentos. Por iso a nosa estancia de hoxe vai saber a pouco, porque a capital británica é o lugar de nacemento ou residencia de numerosos artistas e serviu de inspiración a tantos outros, polo tanto resulta de todo punto imposible poder tocalos todos.

londres

Comecemos por exemplo polo rock. Londres é o berce dalgúns dos íconos do Rock & Roll da historia da música. A historia comeza en Denmark Street, principal rúa na que se empezaron a formar músicos e bandas nos anos 60 e 70, entre eles David Bowie e os músicos da súa futura banda Sex Pistols.

Como club de referencia hai que falar de La Marquee. Neste club presentáronse algúns dos máis grandes músicos do Reino Unido, entre eles Bowie, Jimi Hendrix, Led Zeppelin, the Who e os Stones. Neste club foi a primeira vez que o guitarrista de Who, Pete Townshend, esnaquizou a súa guitarra no escenario, antes de que se volvese un símbolo do Rock and Roll.

Incrible lugar que non podemos deixar pasar por alto se queremos sentir ao máximo a presenza musical que existe en Londres é Abbey Road, o estudo de gravacións onde os Beatles gravaron o álbum homónimo. A rúa xusto en fronte do estudo foi inmortalizada na tapa do álbum e volveuse un ícono e un destino para os fans dos Beatles.

Se falamos de música electrónica, non podemos pasar o noso tour musical pola cidade sen falar dos Chemical Brothers. Este dúo foi quen mellor repasaron a xeografía londiniense a través dos seus famosos videos. Neles podemos ver lugares como o museo de historia natural (Hey Boy, Hey Girl) ou o xa desaparecido teatro Astoria coa torre de Centre Point de fondo (Midnight Madness).

A mediados dos anos noventa xurdiu o movemento brit-pop (abreviatura de british pop, ou pop británico), que encarnaron grupos como Suede e Oasis, que reivindican a herdanza da guitarra pop dos anos sesenta e setenta. Actualmente, outros grupos de rock alternativo, como Coldplay ou Kasabian, tomaron o relevo.

Pero se por algo se caracteriza Londres é sen dúbida por ser unha das mellores cidades do mundo para ver un concerto de música en directo, con actuacións que abranguen dende as novas tendencias ata bandas moi coñecidas. Dende grandes salas de concertos a pequenos pubs, hai centos de lugares que organizan e promoven a música en vivo todas as semanas.

Ata aquí a nosa estadía musical na capital británica, coma sempre esperamos que fora do voso agrado e agardámosvos co billete de Estocolmo na man. E recorda que podes pasarte pola Biblioteca Forum para levar os discos en préstamo. Agardámosvos con moito Ritmo!!!