Xurxo Souto no AgoraSón do outono 2019

Con motivo do Día das Bibliotecas (24 de outubro) e para promover a lectura e o emprego de materiais audiovisuais en lingua galega, o Servizo de Normalización Lingüística do Concello da Coruña organiza o AgoraSón 2019, con Xurxo Souto, Lydia Botana e Vudú en concerto. Dende Bibliosons poidemos conversar un anaquiño cun dos protagonistas.

Antes de nada Xurxo, moitas grazas por atendernos e parabéns por ese recente premio Facer País da Asociación Val do Láncara pola túa difusión da cultura galega entre a mocidade. O Premio xa outorgado noutras ocasións a persoeiros e colectivos coma Díaz Pardo, Xosé Manuel Beiras, Xosé Neira Vilas, o diario A Nosa Terra, a Mesa pola Normalización Lingüística ou Margarita Ledo Andión. Qué significa este recoñecemento para ti?

Realmente non sei por que mo deron, mais estou moi contento. Xusto o día da entrega cumpriranse XXV anos da noite na que inventamos en Chantada o bravú. Gustaríame que fose pois un recoñecemento colectivo a todos aqueles grupos que entón decidimos crear música para xente nova en galego, rachando tópicos e con moita distorsión. Tamén quero que sexa unha nova homenaxe ao meu mestre, o poeta Manuel María, a quen tiven a sorte de  tratar  nos anos que viviu na Coruña. El foi o referente maior do que significa “facer país”.

 Recentemente tamén ves de presentar na Coruña e en Oleiros o teu sétimo libro A gran travesía de  Chiruca  Macallás. O libro narra a viaxe en barco desde o Gran Sol ao mando dunha muller, Mercedes, patroa de pesca que tamén foi vocalista do grupo  ForzA  dozZe. Con qué intención creas este personaxe  con tanta forza de muller e música?

Porque o talento das mulleres nestes dous eidos, a música e o mar, foi durante moito tempo invisible. Penso que a literatura, polo que ten de reflexión profunda, é un bo camiño para comezar a derrubar tanto tópico escuro.

Aproveito para recomendar un libro que sairá á venda en breve: “Músicas Galegas Ilustradas”, de Laura Romero, a baixista do grupo Zënzar, no que esta artista -tamén é ilustradora- homenaxea a moitas mulleres, mestras verdadeira na arte sonora.

Anotado queda Xurxo. Ti es escritor, cantante, acordeonista, actor, director e locutor de radio. Pero se por algo es tremendamente coñecido é por ser  vocalista da banda de rock  bravú Os Diplomáticos de Monte Alto entre os anos 1990 e 2001.Canto que ver tivo na túa faceta de músico o teu avó Manuel fundador da Orquestra Os Satélites da Coruña?

Moitísimo. Cando eu era pequeno o meu avó, Manuel Eiroa, xa estaba retirado dos escenarios, mais sentía o respecto con que o trataban os seus compañeiros de profesión. Para min foi un modelo, porque tiña unha visión cosmopolita do mundo e da música. Na casa tiñamos moitos discos de jazz, de sons tropicais, de big-bands norteamericanas. Mais, ao mesmo tempo, valoraba moito a cultura máis próxima. Era de Perillo, sabía das cousas da ría e das cousas do mar. Cantaba regueifas nos casamentos e coñecía moi ben a música tradicional galega. Moito antes de n’Os Satélites, con dezaseis anos xa tocaba n’Os Canosa de Dorneda.   

Sendo eu dos 80,teño pasado moitas tardes despois de vir da escola vendo os debuxos coa mña irmá pequena, así que a pregunta é obrigada para min,  qué opinión che merece a Xeración Xabarín e todo o movemento musical que se creou arredor dela?

Marabillosa. A Televisión de Galicia foi creada para promocionar e divulgar a lingua e a cultura galega. Tras varios anos de perguizas fixo algo tan elemental como gravar unha serie de vídeos de grupos que cantaban en galego  e , inmediatamente, o programa converteuse nun auténtico éxito. Un verdadeiro que deixou pegada en toda unha xeración.

Agora cómpre que  os grupos de hoxe conten con esa mesma posibilidade de promoción que tivemos nós. Somos  un pobo de artistas. E o deber da Televisión de Galicia ( insisto, para iso foi creada) é divulgar tanto talento.

E para ir concluindo, o cartaz do AgoraSón 2019 é cando menos chamativo, vas compartir escenario con Lydia Botana e Vudú, de onde saiu esta simbiose?, pódesnos adiantar algo do que nos imos atopar?

Xa nos coñeciamos, coincidimos nunhas xornadas en Carballo e xurdiu a posibilidade de facer un evento conxunto. Vai ser unha apoteose da creatividade e das músicas das mulleres. Vudú e Lydia desenvolven dende hai tempo cadanseu proxecto poderoso. Dentro desta dinámica, eu farei unha primeira achega a un xénero até o de agora case descoñecido, “a música de traballo das mulleres do mar”. E para isto, alén de Lydia e Vudú, precisarei da colaboración, ou sexa do canto, de todas as persoas presentes. Adiántoche un berro: “Medre o Mar ( das Mulleres do Mar !”.

O Agorasón, organizado polo Servizo de Normalización Lingüística do Concello da Coruña  é unha iniciativa gratuíta e aberta á veciñanza que procura promover a lectura en lingua galega, así como proporcionar alternativas de lecer na poboación moza e adulta e promocionar a música na lingua do país. Pensas que nos tempos que corren son máis necesarias alternativas coma esta? Qué opinión che merece o panorama musical galego na actualidade?

O panorama musical galego é extraordinario, unha “selva diversa” chea de propostas creativas. O único problema é que non se coñecen. Xa falamos da Televisión de Galicia. Na Televisión Española, soan moitas cancións en inglés ( o que me parece ben), mais é imposible escoitar unha canción en galego ( o que me parece moi mal). Mais o talento sempre trunfa,mesmo diante da indolencia dos grandes medios de comunicación. Velaí o caso, por exemplo, dunha gran artista coruñesa, Sés. Foi quen de chegar a un público maioritario, á marxe das canles habituais, conquistando seguidoras e seguidores, concerto a concerto, persoa a persoa.

 E por último, para pechar a conversa a bo ritmo,  gustaríanos  que nos deixaras a túa recomendación musical

Vou deixar moitas. Ademais de Lydia Botana e Vudún,  Mercedes Peón, Uxía,Sés, Ugia Pedreira, Guadi Galego,Susana Seivane, MJ Pérez, Rosa Cedrón…a música galega viaxa polo mundo con voz de muller.

Moitísimas grazas Xurxo e parabéns polos éxitos!!!

Lembrade que a cita é mañá venres 25 ás 21 H. no Auditorio do Centro Ágora.

E para os que aínda no tedes entrada só tedes que pasarvos por calquera centro da Rede de Bibliotecas Municipais da Coruña, os convites repártense pola retirada de libros, música e/ou cine en galego.

Lista Reprodución Fórum: é tempo de festivais!

Xa metidos de cheo no verán a oferta de concertos e festivais é moita e moi variada, por iso na Lista deste mes facemos unha pequena selección dos artistas máis destacados que tocarán tanto na cidade dentro do Noroeste Estrella Galicia coma daqueles que pasarán polas principais vilas e cidades da comunidade.

O Noroeste Estrella Galicia que se celebra na nosa cidade do 6 ao 11 de agosto é unha das propostas máis completas do verán. Este festival é singular e converteuse en referente porque nos últimos anos expandiu os seus escenarios por distintos puntos da cidade, como o castelo de San Antón ou o Paseo das Pontes. Todo un luxo para a cidade, que ademais é gratuíto. O bombazo da edición deste ano será a cantante Patti Smith, coñecida como a madriña do punk. Esta veterana lenda da música actuará na praia de Riazor o 9 de agosto. A cantante, aclamada por éxitos como People Have the Power, Gloria e Because the Night, ofrecerá o seu directo a partir das 23.30 horas, no que é ata o momento o seu único concerto gratuíto confirmado en España.

Ketama, Mala Rodríguez, Susana Seivane e Tequila abrirán, pola súa banda, as Festas de María Pita da Coruña na primeira semana de agosto.
A banda dos Carmona actuará na praza, nun concerto gratuíto ao aire libre, o propio 1 de agosto, xusto despois do pregón que inaugurará as festas. Ao día seguinte, tamén dentro do ciclo de concertos nocturnos As noites de María Pita, será a rapera Mala Rodríguez a que se suba ao escenario. E a primeira semana de festas pecharase coa gaiteira Susana Seivane, que actuará o sábado 3, e todo un clásico do rock en español, Tequila, que estará en María Pita o domingo 4.

Os concertos e festivais exténdese por toda a comunidade con infinidade de plans e non poderiamos enumeralos todos: O Sinsal na Illa de San Simón do 25 ao 28 de xullo, o Atlantic Fest na Illa de Arousa (Pontevedra) do 26 ao 28 de xullo, Son Rías Baixas en Bueu (Pontevedra) do 1 ao 3 de agosto, O Marisquiño en Vigo do 9 ao 11 de agosto, etc. Pero non marchamos sen destacar unha cita de carácter solidario que se encarga de pechar o circuíto de festivais galegos cada verán. Trátase do Festival da Luz, que reúne a miles de persoas na pequena localidade de Boimorto, na Coruña. Cada ano esgótanse os abonos, que ten un prezo moi alcanzable debido a que a recadación íntegra destínase a obras benéficas. O festival organizado por Luz Casal traerá este ano entre outros a Mikel Erentxun, Arizona Baby, Celtas Cortos e Amparanoia.

E se queredes ir aos concertos coas cancións ben aprendidas non esquezades pasarvos pola biblioteca e levar os discos en préstamo que xa vos están agardando. Podes consultar a súa dispoñibilidade no noso catálogo.

Para non perder o tempo escoita a Lista ao completo aquí, agardamos que vos guste e vos anime a non quedar na casa este verán porque os festivais agárdanvos!!

Tom Jones – Reload. Revolver – Sur. Tequila – Rock and roll. Patti Smith  Horses. Antonio Carmona – Vengo venenoso. Ketama – Konfusión. Xosé Manuel Budiño – Home. Susana Seivane – Susana Seivane. Mala Rodríguez  Malamarismo. Anni B Sweet – Start restart undo. Fangoria – El paso trascendental del vodevil a la astracanada. Raphael – Te llevo en el corazón. Banda Crebinsky – Jet lag. Los Punsetes – Una montaña es una montaña. Ariel Rot – La huesuda. Vetusta Morla – Los ríos de Alice. León Benavente – León Benavente. Leiva – Pólvora. Bon Jovi – This house is not for sale. Escuchando Elefantes – Hope. 

Tanxugueiras no AgoraSón da primavera 2019

Con motivo do Día das Letras Galegas e para promover a lectura en lingua galega, o Servizo de Normalización Lingüística do Concello da Coruña organiza o AgoraSón 2019, coas Tanxugueiras en concerto. O acto terá lugar este venres no Centro Ágora e os convites repártense (até esgotárense) ao coller libros en galego nas Bibliotecas Municipais da Coruña para os levar en préstamo. Non quedes sen o teu!!

Dende Bibliosons tivemos a sorte de poder falar coas integrantes de Tanxugueiras para coñecelas máis de preto.

 

 

O subidón máis grande é poder mirar á cara a xente e ver como disfrutan coa nosa música.

 

 

 

Antes que nada, moitos parabéns por ese Premio MIN ao mellor álbum en galego. Gañastes nunha categoría na que tamén se presentaba Mercedes Peón, ¿Cómo se recibe isto?

Gañar os Premios MIN coa importancia e o renome que teñen foi algo moi bonito. O xeito de estar nomeadas con Ezetaerre, Mercedes Peón, Chicharrón, Xoana Veiga e levar o premio ao carón dunhas artistas desa talla foi algo inesperado, calquera podería ser elixido. Pero estamos super contentas e agradecidas de que o xurado valorase tanto esforzo e dedicación.

Tres rapazas novas que fan música tradicional. Este pode ser un titular tipo para definir a Tanxugueiras á par que moi básico. ¿Que matices habería que engadir para describirvos mellor e profundizar máis na música que facedes?

Se temos que definir a nosa música, as primeiras palabras que nos veñen á cabeza son, sen complexos. Escollemos pezas tradicionais e dámoslle o noso punto de vista, facémolo dende o corazón, respecto e disfrutamos moito facendo ese traballo. Somos tres mulleres orgullosas de selo, que disfrutamos ao cantar e contar a nosa tradición e, sendo moi conscientes de que somos capaces de levar un proxecto desta magnitude adiante.

A alusión que facedes a “darlle unha volta” á música tradicional é constante. ¿Que volta hai que darlle exactamente?

Cando decimos que hai que darlle unha volta, referímonos á necesidade de achegar a música tradicional aos nosos tempos, perder o medo a xogar con ela facéndoa nosa.

¿Engancha a música popular?

A música popular engancha. Pouquiño a pouco estase a conseguir que chegue a máis xente, incluso a aquela que nunca escoitara este tipo de música… é un traballo lento pero non imposible. Necesitamos que haxa moitos máis grupos profesionais que arrisquen pola nosa música, para loitar entre todas.

¿Que lle diriades a esa xente nova que aínda non vos coñece porque cre que –en principio- que non lles gusta a música popular senón outros estilos como pode ser o trap, tan de moda agora?

En primero lugar convidamos a asistir a un dos nosos concertos, e despois que decidan. A nós tamén nos gustan outros xéneros e cremos que iso non exclúe á música tradicional.

Estivestes tocando no festival Celtic Connections en Escocia, en Cuba, Suiza e ata na India. ¿Cal foi o concerto que máis vos marcou de toda a vosa traxectoria?

Todos os concertos foron importantes dun xeito ou doutro, pero si temos que quedarnos con algún sería o da India, foi impresionante escoitar a súa música e convivir coas súas costumes. Esa viaxe marcounos moito e decatámonos do valorada que é a música tradicional Galega fora das nosas fronteiras.

Os directos teñen o seu punto, pero gravar un disco –máis cando falamos de música tradicional- é un subidón, ¿non?

O subidón máis grande é poder mirar á cara a xente e ver como disfrutan coa nosa música. Gravar un disco é moito mais frío, utilizámolo para darnos visibilidade, a pesar diso tamén é un proceso moi bonito.

¿Que supuxo para vós colaborar con artistas do talle de Xabier Díaz e Sés ademais de contar coa dirección artística de Pedro Pascual?

Máis ben colaboraron eles con nós! Foi algo moi enriquecedor, puxéronos moitas facilidades, levan anos no mundo da música e polo tanto sempre aprendes moito delas. Compre comentar que Guadi Galego tamén puxo o seu grao de area nunha das nosas pezas. Traballar con Pedro foi moi doado, el deulle vida co seu estilo ás pezas que nun primeiro momento nós escollemos e arranxamos vocalmente.

¿É necesario rodearse destes nomes para poder ir abrindo portas?

Non é necesario para nada, quixemos que colaborasen porque son uns referentes para nós, pero en ningún momento decidimos esa opción para abrir portas.

En tempos de feminismo e fake news. ¿Ser mulleres foi algunha vez un atranco para vós?

Ser muller xa implica un atranco na sociedade na que vivimos, en calquera profesión… polo tanto nós non íamos ser menos, pero aquí estamos a traballar forte para demostrar que a muller ocupa un papel super importante e necesario no mundo da música.

Moitas das letras do disco falan de amor ou do desamor, pero non precisamente no sentido melancólico. ¿Como vedes este sentimento na cultura popular galega?

Na cultura popular hai coplas para todo, eliximos as que máis nos representan,non vemos o desamor coma unha traxedia ou como algo melancólico, o contrario, vémolo coma unha experiencia de vida da que sempre quedas con algo aprendido.

Por certo, ¿como de importante é no voso espectáculo a posta en escena con esas fotos e estilismos tan coidados?

Para nós unha boa posta en escena e un espectáculo coidado en tódolos aspectos e importante , vestímonos como nos sentimos cómodas, somos mulleres dos nosos tempos e polo tanto iso  reflíctese no escenario. A pesar disto, para nós o máis importante nun concerto é a calidade musical.

¿É importante que os pais apunten aos cativos a actividades de música dende pequenos?

Claro que é super importante, posto que a música xoga un papel moi grande no desenrollo dunha nena e dun neno, e si os apuntan a actividades onde está presente música tradicional, estaríamos axudando a manter a nosa cultura viva.

Moitísimas grazas e moitos éxitos na vosa carreira!!!

Gonzalo de Cos en concerto

Coñecido no circuíto sevillano ata agora por liderar un interesante proxecto chamado Los Herederos, Gonzalo de Cos a pesar da súa xuventude xa se empeza a facer un oco na escena alternativa do país.

Tras a súa experiencia tocando en bandas, de Cos, iniciou en 2014 unha aventura en solitario coa que pretende dar renda solta á súa gran paixón, á vez que facer partícipes aos seus seguidores desas vivencias que lle serven de inspiración.

Este venres toca na cidade da Coruña e dende Bibliosons tivemos a oportunidade de falar con el un anaquiño antes da cita sinalada, o venres 15 de febreiro no Tío Ovidio.

Creo que lo más predominante en mi música actual es la cercanía a grupos de la escena nacional como Pereza, Sidecars, Los Zigarros, M-Clan…

B. Con el éxito conquistado en Los Herederos, ¿Qué te llevó a dar el salto para iniciar un camino en solitario?

GC. Con los Herederos el proyecto acabó mutando hacia un rock más alternativo, más de los 90, influenciado por grupos como Radiohead o Los Piratas, algo que se aleja de la concepción de mis canciones. El estilo fue la piedra angular que me hizo buscar ese cambio, el arraigo a la música pop/rock con ambientes americanos. Un cambio de estilo que en realidad muestra lo que realmente yo llevo en vena.

B. Se puede decir que en Los Herederos hacías pop más independiente, próximo a lo que comúnmente conocemos como indie, mientras que en tu carrera en solitario mezclas diferentes estilos como el rock o el country. ¿Compras la descripción? ¿Hay algún estilo más predominante?

GC. Mis canciones parten de un estilo parecido a la canción de autor, pero en cuanto las vestimos para hacerlas con banda tornan a un estilo más cercano al pop/rock o al rock & roll. Creo que lo más predominante en mi música actual es la cercanía a grupos de la escena nacional como Pereza, Sidecars, Los Zigarros, M-Clan…

B. Las letras abarcan todo un universo temático… Desde el desencanto, a la pérdida de valores, la deslealtad… ¿Qué es lo que te inspira para componer y realmente cuál es el mensaje más fuerte, si lo hay, que te gustaría transmitir?

GC. Mis letras van siempre acompañadas de un final de historia triste, pero todas son historias vividas en primera persona; soy incapaz de escribir sobre lo ajeno. El tema principal de mis letras es el desencanto emocional, relatos sobre pérdidas tras quemar las naves por alguien, pero también podemos encontrar canciones referidas a la deslealtad fuera del entorno amoroso o la pérdida de alguien cercano.

B. En tu agenda no faltan conciertos, ¿dirías la carretera engancha o se recorre por pura supervivencia?

GC. Yo siempre digo que soy un cantautor de carretera. Cuando llevo varios fines de semana sin salir a tocar me empiezan a comer las paredes de casa. Los conciertos es una forma de promoción genial, pero a veces cuesta mucho porque no consigues quizás cumplir las expectativas de público que esperabas, pero al final acabas necesitando salir, es algo adictivo.

B. Ya para terminar aprovechamos para barrer un poco hacia casa. ¿Es tu primera vez en A Coruña? ¿Qué opinas de la escena musical gallega? ¿Alguna banda que escuches o con la que tengas relación?

GC. Es mi primera vez en Galicia, en general. Tenía muchas ganas de subir hasta allí porque me parece una tierra increíble; he tenido el enorme placer de poder paladear vuestras tierras como simple ocio y ya necesitaba disfrutar de vuestra tierra en el ámbito musical. Uno de mis máximos referentes musicales ha sido siempre Iván Ferreiro desde su época en Los Piratas hasta la actualidad. Creo que la escena musical gallega tiene un potencial enorme. He compartido escenario con un cantautor gallego llamado Samuel Leví con el que guardo una relación exquisita, es un gran tipo, volveremos a encontrarnos seguro.

Muchísimas gracias y te deseamos todo el éxito del mundo 🙂

Concerto gratuito A Música da Coruña en Homenaxe a Sito Sedes

O domingo 9 de decembro, ás 20:30 h. no Teatro Colón, haberá unha Homenaxe á figura de Sito Sedes, organizada pola Concellaría de Culturas, Deporte e Coñecemento, que contará ademáis coa participación da Orquestra Los Satélites e a Garufa Blue Devils Big Band, entre outros.

A Música da Coruña en Homenaxe a Sito Sedes

Sito Sedes -xunto co seu mestre, Pucho Boedo- é a máis alta expresión da escola da canción coruñesa. Sito Sedes é un mito da música galega. Unha voz elegante, preciosista. Para moitas xeracións, sinónimo de verdadeira emoción dende o alto do palco da festa.
Sempre quixo ser cantante. E culminou ese soño –felicidade total- na orquestra das orquestras: Os Satélites.
Criouse en Sillobre (e quéreo moito). Mais a súa forma de interpretar, a súa estética, está plenamente identificada con esta cidade.
Era ben tempo de lle entregar unha gran aperta colectiva de cariño a quen tanta beleza nos ten regalado.

O acto que leva por título “A Música da Coruña en Homenaxe a Sito Sedes” é libre e de balde. Para o acceso precísase a reitrada dos convites no Kiosco da Praza de Oursense, a partir do luns, 3 de decembro, de luns a venres (agás festivos) en horario de 9:30 a 13:00h e de 16:30 a 19:30 h, e tamén na taquilla do Teatro Colón, os días de función, unha hora antes do comezo dos espectáculos. Facilitarse catro entradas por persoa.

A Banda da Loba no AgoraSón 2018

 Co fin de promover a lectura en lingua galega, o Servizo de Normalización Lingüística do Concello da Coruña organiza o AgoraSón 2018, con dous grupos convidados, A Banda da Loba e Sonia Lebedynski. O acto terá lugar este venres no Centro Ágora e os convites repártense (até esgotárense) ao coller libros en galego nas Bibliotecas Municipais para os levar en préstamo. Non quedes sen o teu!!

Dende Bibliosons falamos coas integrantes da Banda da Loba para coñecelas máis de preto.

A Banda da Loba, un nome con moita forza e ben reinvidicativo, imaxino que será unha das preguntas que máis vos fan, pero por que o elixistes?

A Banda da Loba é un grupo composto por cinco mulleres, e como tal, quixemos tomar como nome algún co que as cinco nos sentiramos representadas. Por iso, eliximos a Pepa A Loba, a bandoleira galega do século XIX que máis que deixarse amedentrar por un mundo de homes, decidiu saír ás rúas e loitar polo que ela pensaba. Pepa A Loba foi unha Robin Hood galega que desgraciadamente ten moi pouca visibilidade, mesmo a súa historia é algo confusa. Nós como grupo quixemos coller o seu legado, non só para dala a coñecer, senón para demostrar que as mulleres podemos facer todo o que se nos propoña, rompendo cos estereotipos, tal e como facía Pepa no seu tempo.

Pensades que realmente a figura de Pepa a Loba é o suficientemente coñecida para que vos identifiquen con ela? Ou se cadra o fagan máis co mítico pub de Compostela?

Como xa dixemos anteriormente, a historia de Pepa a Loba é moi pouco coñecida e debería estar máis presente no noso saber popular. Non temos claro que partes son lenda ou cales son reais por iso, neste primeiro traballo que vimos de presentar Bailando as rúas” , fixemos un tema que conta a súa historia. A través da nosa música os asistentes aos nosos concertos rematan comprendendo o dura que foi a vida desta rapaza, e como lonxe de deixarse vencer, tomou os camiños de toda Galicia. Por iso podemos dicir contentas que A Banda da Loba, co seu nome e as súas letras, está pouco a pouco conseguindo visibilizar a figura que dá nome á nosa banda: Pepa.

Sodes unha banda de mulleres, foi algo buscado ou simplemente xurdiu? Cales son as orixes da banda?

A Banda da Loba xorde a partir de múltiples coincidencias. Nun inicio fomos tres, e ao pouco tempo fumos atopando a través de outros eidos culturais, como o audiovisual ou a música clásica, ao resto da manda. Somos cinco mulleres moi diferentes entre nós, cada unha provén de campos moi diferentes pero tamén con moitos outros en común. Grazas a iso A Banda da Loba bebe de moitas influencias o que favorece a xestación do que nós denominamos un “caleidoscopio” musical.

Definides o voso estilo como ecléctico e heteroxéneo que bebe do pop, do rock e do folk. Podedes falarnos un pouco de cómo é o voso proceso creativo.

O proceso creativo é sinxelo e complexo ao mesmo tempo. Para nós a música é un vehículo co que comunicar e chegar de xeito universal ás persoas. Por iso cada canción ten unha historia, ten unha mensaxe que queremos facer chegar ao público. Froito de todas esas preocupacións e ideas nace cada tema e despois, nos ensaios van evolucionando e modificándose ata que consideramos que xa se poden sacar á luz. Non nos gusta poñer etiquetas, non queremos poñernos barreiras á hora de compoñer senón traballar ata onde nos leve a música. De aí, que cada canción sexa diferente á outra, sen encadrar o noso proceso creativo en ningún estilo pechado. Cada unha das cinco tira dos fíos e tecemos xuntas.

Neste voso primeiro traballo “Bailando as rúas” mesturades letras vosas con homenaxes a grandes poetas consagrados e outros de plena actualidade (Celia Parra ou Rosalía Fernández Rial). Pódese dicir que é a poesía a vosa principal fonte de inspiración.

Si, para nós a poesía é algo fundamental e que debe camiñar da man da música. Actualmente o panorama poético galego conta con voces moi potentes, cheas de calidade e que nós, como coetáneas quixemos coller prestadas para que gañen forza xunto coa música. Celia Parra e Rosalía Fernández Rial son para nós tamén grandes amigas que permiten que collamos seus versos e os reformulemos en forma de canción. Aparte delas tamén quixemos poñer música a Rosalía de Castro, Manuel María…e como non, tamén ás nosas propias letras, o que nos permite falar, como xa comentabamos antes, dos temas que máis nos preocupan ou das nosas inquedanzas.

Xa preto de cumplirse un aniño da presentación do disco na Capitol e ás portas do concerto do Agorasón, que cambios nos imos atopar no escenario?

Podemos dicir contentas que dende a Capitol puidemos asaltar moitos camiños, aldeas, pobos, rúas e cidades. A acollida que tivemos foi moi boa, e nós non podemos estar máis felices ao respecto, xa que a aposta que facíamos era arriscada. Ver recoñecido no público o traballo que fixemos con tanto mimo e cunha mensaxe que nós consideramos tan importante é algo que moi gratificante.

No escenario tentaremos dar o mellor de nós. Sempre dicimos que para nós os concertos son espazos de liberdade nos que se queredes bailar, berrar, saltar, chorar…etc. todo está permitido. Solo esperamos que o público pase un bo rato, e forme parte da nosa viaxe, das historias e ideas coas que nos sentimos identificadas como grupo.

O galego lévate de concerto pola cara con De vacas e a Xabier Díaz e as Adufeiras de salitre

O Servizo de Normalización Lingüística do Concello da Coruña convídate ao #AgoraSón 2017 para gozar cos directos de De vacas e a Xabier Díaz e as Adufeiras de salitre o vindeiro venres 20 de outubro ás 21.00 h.

Concerto #ÁgoraSon2017

Os convites repártense, de balde e ata se esgotar, nas bibliotecas municipais e ademais pódense conseguir entradas a través do concurso #BookfaceBMC #AgoraSonunLibro ♪ ♫ ♪ ♫ no noso instagram:

concurso #agorasonunlibro

 

Aviador Dro no 31 Festival Noroeste Estrella Galicia

Este ano, o “31 Festival Noroeste Estrella Galicia“, celebrarase entre os días oito e trece de agosto en diferentes localizacións da cidade da Coruña.
Trátase, como cada verán, dunha cita musical única en España, cun atractivo programa de concertos ó aire libre, e que cada edición vén reunindo a máis de 70.000 persoas.
Estrella Galicia, en colaboración co concello da Coruña, organizan este evento de línea estilística aberta e diversa, con cabida para todos os estilos, e que conta con figuras tanto a nivel internacional coma estatal, así como novos talentos en busca da súa oportunidade.
Na súa trixésimo primeira edición, destacan, entre outros moitos artistas, a banda “Aviador Dro“; uns veteranos da música electrónica.

Imaxe publicada na páxina oficial do festival.

Tras case catro décadas enriba dos escearios, esta formación musical, pioneira no estilo electro-tecno-pop no noso país, chega á cidade para ofrecer un concerto único formado por todos os seus grandes éxitos musicais ó longo de todos estos anos de experiencia, e con máis de trinta discos, entre longa e curta duración, ás súas costas, dos que tendes algúns deles á vosa disposición nas biblioteacas municipais.
Busca no noso catálogo e lembra ou descubre a música desde grupo antes de disfrutar do seu directo.
A cita terá lugar na Praza das Bárbaras, o xa citado xoves 10 de agosto ás 22.45 horas.
http://www.youtube.com/watch?v=k8gWqHeGMG0

 

Os Kaiser Chiefs estarán no 31 Festival Noroeste Estrella Galicia

Ca idea de que as bandas coruñesas compartisen cartel con grupos musicais de primeira liña no ámbito nacional, naceu este festival que se celebra anualmente na cidade da Coruña.
Edición tras edición, e xa van 31, foi crecendo, e gañando adeptos e relevancia, abrindo o seu cartel a grupos internacionais, e chegando a congregar na praia a máis de 100.000 persoas.
Este ano destaca o concerto dos británicos Kaiser Chiefs, como cabeza de cartel o venres 11 de agosto na praia de Riazor a partir das 23.30 horas.

Imaxe publicada na páxina oficial do festival

Esta xoven inda que de sobras experimentada banda, nacida en 1997, e de estilo indie rock, chega á cidade con catro discos ás súas costas, e moitos recoñecementos internacionais.

O seu último éxito é o single “Parachute”.
http://www.youtube.com/watch?v=3svLcAkcw1U

 

Lembra que no catálogo das bibliotecas municipais podes atopar discos dos Kaiser Chiefs e doutros moitos artistas. Bota unha ollada antes de disfrutar da súa música en vivo.

Lista de Reprodución Fórum: a música do verán

Xa entramos na temporada estival, e con ela chegan a maior parte dos festivais, polo que este mes centrámonos nos artistas que acturarán no Noroeste Estrella Galicia e naqueles dos que poderemos gozar na nosa cidade. Pero tamén atoparedes grupos que pasaron ou pasarán polo Resurrection Fest, o Festival do Mundo Celta ou o PortAmérica.

En agosto A Coruña entra en festa, comezando polo concerto de Xoel López o día 1;  seguirá o de Miguel Bosé o día 6. O cantante español, colombiano e italiano chega a María Pita dentro da súa xira Estaré, na que repasa os seus 40 anos no mundo da música, con éxitos como Linda, Nena, Bandido… ou Bambú, un tema a piques de cumprir a maioría de idade, incluído no álbum Los chicos no lloran (1990).

Na súa trixésimo segunda edición, o Noroeste segue a medrar. Se o pasado ano foron 60 as bandas participantes, este ano, ente o 8 e o 13 de xullo, máis de 100 artistas levarán a súa música  a 15 escenarios diferentes. Como cabeza de cartel temos á banda escocesa de rock alternativo The Jesus and Mary Chain, a quen seguirán Iván Ferreiro, Surfin’ Bichos e Kaiser Chiefts. O grupo británico lanzou en 2008 o seu terceiro álbum, Off with Their Heads, cuxo primeiro single foi Never Miss a Beat.

Pero ademais dos grupos internacionais, teremos a sorte de esocoitar bandas locais e nacionais. Como a galega Eladio y los seres queridos, que en 2016 lanzou Cantares, Premio MIN da Música Independente ao Mellor álbum en galego. Un traballo no que fan unha homenaxe ao noso cancioneiro tradicional, e que chegou dous anos despois de Orden Invisible (2014). O seu disco máis eléctrico e que en palabras deles “trataba de capturar momentos máxicos”. Nel incluíronse cancións maduradas co tempo, como Seremos Santos Inocentes, que fala de como o tempo é unha trampa mental.

Un pouco antes, como  vos comentábamos no post anterior, teremos a Juan Luis Guerra por terceira vez no Coliseum. O cantautor dominicano, ganador de 18 Grammy Latinos, e con máis de 30 millóns de discos vendidos, chega para facer bailar ao público a ritmo de bachata, merengue, salsa e son con Todo tiene su hora (2014), o seu decimo terceiro álbum de estudio, que compuxo íntegramente. O videoclip do tema que da nome ao disco, e que foi dirixido polo seu fillo, obtivo en 2016 o  Premio Videoclip Awards ao Mellor vídeo musical de Merengue.

Aquí tedes a Lista de Reprodución ao completo. Se queredes levar en préstamo os álbums dos traballos seleccionados agardámosvos na Biblioteca Fórum.

Ala.Ni – Ol’Fashined Kiss.  Amaral– No existen los milagros.  ÁnimaBajo Cero. Antonio Orozco – No hay más. Arch EnemyI Will Live Again. Aviador Dro – Aviador Dro, ¿dígame? Cántigas e Agarimos – A Virxe de Guadalupe.  Carlos Jean – Have a Nice Day. Eladio y los seres queridos – Seremos Santos Inocentes. Emilio José – Febreiro. Franco Battiato – Haiku. Iván Ferreiro – Farenheit 451. Joaquín Sabina – La del pirate cojo. Juan Luis Guerra – Todo tiene su hora. Kaiser Chiefs – Never Miss a Beat. Miguel Bosé – Bambú. Niños Mutantes – El miedo. Novedades Carminha – Devórame otra vez. Rammstein – Reise, Reise. Raül Refree – Mejor ahora. Rodrigo Leão – Lonely Carousel. The Jesus and Mary Chain – Just Like Honey. Triángulo de amor bizarro – El himno de la bala. Vanesa Martín – Complicidad. Xoán Curiel – Asa. Xoel López– La gran montaña.