Viaxando con Ritmo: Barcelona

Barcelona fundouse co nome de Barcino, a finais do século I a C, como colonia romana e durante máis de 200 anos estivo baixo dominio musulmán. Pasaría logo por distintos períodos con mellor ou peor sorte até que a mediados do século XIX, coa chegada da Revolución Industrial e o desenvolvemento sobre todo do sector téxtil, iníciase unha etapa de recuperación cultural. Trátase da Renaixença, un período no que a lingua catalá se renova como lingua literaria.
O século XX inaugura tamén unha importante transformación urbanística na cidade de Barcelona que culmina co seu característico Barrio do Eixample, onde se sitúan algúns dos edificios do modernismo catalán.

Palau da Música Catalana

Palau da Música Catalana

En canto á música o Modernismo deu unha identidade sonora ao país. Este movemento social e artístico de finais do século XIX e principios do XX bebía das fontes centroeuropeas e quixo chegar a todas as capas sociais. Un dos seus legados é un dos edificios máis emblemáticos de Cataluña: o Palau de la Música Catalana. Unha das figuras máis representativas do estilo musical modernista foi Enric Morera. Morera é o músico que enlazou a música catalá cos movementos musicais de Francia e Bélxica.

Pero se falamos de Barcelona e a súa historia musical, sen dúbida non podemos esquecernos da Nova Cançó (Nova Canción). Ese é o nome co que se coñece o movemento artístico e musical catalán que, en pleno franquismo, impulsou a reivindicación do uso normal do catalán no mundo da canción. Apareceu na segunda metade do decenio de 1950, e conta con integrantes da talla de Pi de la Serra, Raimon, María del Mar Bonet, Lluís Llach e por suposto o gran Serrat.


Avanzando nos tempos poderiamos decir que Barcelona e toda Cataluña achegan unha gran cantidade de talentosos músicos en todos os terreos desta arte. Na división de cantantes podemos expoñer unha longa lista de profesionais dos diferentes sectores como pop, rumba, clásico, ópera e folclore, entre os que podemos encontrar famosos cantantes que para a gran maioría do público nin pensan, que sexan de Barcelona. É o caso do Pescailla, este impresionante xitano naceu en Barcelona, casou con Dolores Amaya á que abandonou para casar con Lola Flores.


A rumba catalá achegou moitos nomes á lista de compositores e cantantes tal é o caso dos irmáns Estopa e o tristemente desaparecido Peret. Tamén Barcelona conta con grandes da música clásica e zarzuela, como os enormes Victoria de los Ángeles, Montserrat Caballé e José Carreras.

No mundo do pop hai voces catalanas moi recoñecidas con infinidade de premios e éxitos mundiais, como é o caso de Dyango,  Mónica Naranjo, Sergio Dalma ou o Dúo Dinámico que foron os pioneiros do pop-rock en España, así como do fenómeno fan na década de 1960.

E de plena actualidade, na escena indie rock Barcelona é todo un referente con grupos da talla de Dorian, Love of Lesbian, Standstill ou Manel. As cancións de Manel mesturan o pop coa música máis tradicional cantada en catalán. Destacan polo seu atractivo directo e as súas cancións sinxelas, pero con letras traballadas.


Sen dúbida Barcelona é un sitio para desfrutar cos cinco sentidos e o verán unha boa ocasión para desfrutar de moitos dos festivais que se celebran na cidade (Barcelona Metal Fest, Sonar, Cruilla Barcelona, Barcelona Beach Festival etc.)

Agardamos que a viaxe fora do voso agrado e convidámosvos a que nos acompañedes na seguinte parada musical, París. Namentras tanto podedes pasarvos pola Biblioteca Forum e levar os discos en préstamo.

Advertisements

Coruña Sonorama: programación musical novembro

Coruña Sonora octubreCoruña Sonora, a aposta do Concello de A Coruña para promocionar as bandas de música locais e da que xa vos falamos en ocacións pasadas, continúa moi viva no mes de novembro.

O circuito musical “aposta pola promoción dos grupos de música locais compostos polos xóvenes de 18 a 30 anos”  dando así a oportunidade de actuar en directo a 12 destes grupos en diferentes salas da cidade. Nos meses de stembro e outubro os concertos tiveron lugar na Sala Mardi Gras e na Sala LeClub.

Este mes de novembro os concertos serán na Sala Pizz&Music:

  • 6 de novembro: Man City Blue
  • 13 de novembro: Senectud Sideral
  • 20 de novembro: Almakoa
  • 27 de novembro: After All

Todos os concertos son ás 22:00 horas e a entrada é gratuita.

Man City Blue

Man City Blue son unha banda de rock alternativo da Coruña formada no 2011. Os seus compoñentes  son: Eva Arotxena (voz), Ana Castro (guitarra), Juan Corredoira (baixo), Xoel Diamante (guitarra) e Nicolás Cotelo (batería).

Influecias: Muse, Iggy Pop and the stooges, U2, Joy Division, Radiohead, the Who, Eric Clapton y Free….

Historia:  segundo eles mesmos a definen no seu perfil versa “Dúas amigas de pelos multicores viaxeiras do tempo decidiron montar un grupo inspirado na película “Control” sobre a vida de Ian Curtis, cantante de Joy Division, buscaron o resto dos integrantes. Azucre, especias, moitas cousas bonitas e a substancia X, asi formouse Man City Blue, para destruír a parvada reggetonera do mundo e facer así da Terra un planeta lixeiramente máis habitable”

Senectud Sideral

É un grupo de xóvenes coruñeses que comezou polo 2008 en Abeiro. Eses rapaces que comezaron timidamente fai xa 6 anos medraron e con eles a súa música de corte Pop-Rock Indie

Os seus compoñentes son: Javi Pernas(voz e guitarra), Álvaro Sánchez (baixo, teclado e coros), Alex Fernández (batería e voz/coros), Alberto Rodríguez (guitarra, ukelele e mandolina)


Influecias: The Beatles, Queen, Muse, Oasis, The Who, Arcade Fire, Pink Floyd…

Historia: Alá por 2008 o coordinador do centro xuvenil Abeiro, onde adoitaban parar, propúxolles a catro amigos participar nun concerto que se adoita realizar alí cada ano. Por entonces non estabamos moi convencidos, pero ao final accederon. . Alí tocaron versións, compuxeron as súas primeiras cancións e sobre todo gozaron coa música. Tres deles, Alberto Rodríguez (guitarra), Álvaro Sánchez (baixo e teclado) e Alex Fernández (batería) forman parte do grupo actualmente. Máis tarde incorporaríase Javi Pernas (guitarra e voz). Aínda que o nome é anterior, pódese dicir que entón comezaba Senectude Sideral.Dende ese momento pasaron pola formación o guitarrista Pedro Sánchez e o clarinetista e pianista Javi Ulla.

Almakoa

almakoa

Almakoa son Daniel Temprano López, Cristina Caballero Jarnes, Alejandro Mantiñán Búa e Carlos Orozco Obré

Influencias: Ben Harper, Jack Johnson, Donovan Frankereiter, Matt Costa

After All

After All é unha banda herculina de Rock, formada no 2011 por Hugo (guitarra), Eva (voz),  Javi (baixo, voz e coros), Eloy (batería e coros).

After All nace cando Hugo, tras abandonar o grupo “Warning! ” decide formar un grupo propio; tras comentarllo a xente do seu arredor e probar algúns músicos entra Javi no grupo e xunto á batería Jose Luis e o guitarrista Jony Bello a banda comeza cos seus primeiros ensaios. Despois dun par de semanas ensaiando e buscando cantante entra á formación Eva Vil, e tras dous meses de preparación, a banda dá o seu primeiro concerto.Tras o concerto, a batería Jose Luis e o guitarrista Jony Bello abandonan a formación e pasan a ser substituídos por Eloy á batería, sendo esta a formación actual do grupo. Durante este ano a banda deu numerosos concertos e actualmente encóntrase traballando en temas propios,os cales en gran parte xa foron presentados en directo.

Fan versións de Rock das últimas décadas, dende o máis clásico ao moderno, e temas propios.

Máis información: 

Tinta Sonora

Escribir según la RAE:

  •  tr. Representar las palabras o las ideas con letras u otros signos trazados en papel u otra superficie.
  •  tr. Componer libros, discursos, etc. U. t. c. intr.
  •  tr. Comunicar a alguien por escrito algo. U. t. c. intr.
  •  tr. Trazar las notas y demás signos de la música.

La tarea de escribir, el arte de la escritura se ve estrechamente vinculada a las demás artes y en concreto la escritura y la música tienen historias tan paralelas que se difuminan. Quizás es por esto, por lo que nos podemos encontrar con  “musicoescritores”, que no desde hace poco han traspasado esas líneas invisibles y se han sentado a escribir para leer y no para cantar. Si hablamos de esto, el primer nombre que nos puede venir a la cabeza es el gran Leonard Cohen, y como él mismo nos dice: “Toda mi obra, bien sea la que llaman novela como la que llaman poesía, contiene una guitarra invisible en su interior”.  Leonard Cohen escribió dos novelas y varios poemarios antes de editar su primer disco y la convivencia entre libros y música ha sido constante a lo largo de su carrera. ¿Cuánta literatura hay en una sola canción de Cohen? Es, quizás por esto, que en el año 2011 recibe el Premio Príncipe de Asturias de las Letras : Leonard Cohen   “Considerado uno de los autores más influyentes de nuestro tiempo, sus poemas y canciones han explorado con profundidad y belleza las grandes cuestiones del ser humano”.   Otro gran músico galardonado con el Premio Príncipe de Asturias de las Artes, fue en el año 2007 Bob Dylan bob dylan “Dylan conjuga la canción y la poesía en una obra que crea escuela y determina la educación sentimental de muchos millones de personas.Por ello mismo, es fiel reflejo del espíritu de una época que busca respuestas en el viento para los deseos que habitan en el corazón de los seres humanos.”   En el año 2008 recibió un reconocimiento honorario del Premio Pulitzer por su “profundo impacto en la música popular y en la cultura americana, marcado por sus composiciones líricas de extraordinario poder poético”. Las palabras aparecen en los libros y en las canciones, son soportes diferentes pero ambos sirven para contarnos algo, transportarnos a otro momento, a otro lugar. Ese poder mágico lo tienen los libros y también las canciones y es por esto que, en ocasiones, aquellos que escriben historias sonoras se atrevan a plasmar esas historias en papel. Pensando en esto y tratando de aunar estas dos disciplinas artísticas que tanto nos gustan en las bibliotecas, desde la Biblioteca Infantil y Juvenil hemos pensado en una muestra que reúna a varios artistas de la música que han hecho incursiones en el mundo de la literatura, así nace: TINTA SONORA

Este verano, desde el 15 de Junio hasta el 15 de septiembre, ven y viaja  con los libros y la música de: Leonard Cohen, Bob Dylan, Nick Cave, Albert Plá, Santi Balmes, Madonna, Antonio Vega, Antón Reixa, Joaquín Sabina, Patti Smith, Iván Ferreiro, Rosana y muchos otros, y  descubre la faceta de escritor/a de tus músicos preferidos, descubre libros, recuerda melodías… A partir de ahora encontrarás pequeñas historias en cada una de las canciones que escuches. Tenéis la selección de documentos para ir haciendo boca en Pinterest y os incluimos aquí una lista de reproducción en la que podrás descubrir, no sólo música, sino también entrevistas o curiosidades.

Os dejamos también la guía de lectura donde podréis conocer más a fondo a músicos/escritores y sus obras.

Recordad que también nos podéis visitar a través de nuestra web de las Bibliotecas Municipales.

O tren que me leva, homenaxe a Andrés do Barro, precursor do pop-rock galego

Este xoves ás 19.00 no Paraninfo do Rectorado da Universidade da Coruña convídannos  a unha viaxe pola vida e obra de Andrés Dobarro, un dos principais impulsores do idioma galego no eido musical. O acto contará coa presenza de Anxo Fernández, director do documental “O tren que me leva”, gravado en 2004 e no que participan, entre outros, Nonito Pereira, Xose Luís Blanco Campaña, Xoán Rubia, Manuel Torreiglesias, Pepe Domingo Castaño e Joaquin Luqui.

O tren que me leva, homenaxe a Andres do Barro

Tamén intervirá na xornada outro dos protagonistas do filme, o escritor Xavier Alcalá, que ademais é quen fose letrista do cantautor xunto con Xosé Manuel Silva Rodríguez. O acto contará coa actuación musical de Xurxo Souto e Brais Maceiras e os asistentes poderán levar unha novela de Xavier Alcalá.

Andrés do Barro, é un dos primeiros cantantes que utilizou a nosa lingua durante a dictadura franquista, e nel podemos atopar a xénesis do pop en Galicia, e convertido hoxe nunha icona pop, e definido por Xavier Alcalá coma un “neotrovador do século XX”, e primeiro en “colar” en primeira posición un tema en galego na lista dos éxitos do estado con O Tren.

No 2007 publicase o Manifesto Dobarrista, un Disco Tributo a Andrés do Barro” (Falcatruada, 2007), no que interveñen ata trinta grupos da escea indie galega actual, destacando a The Homens, Los Iribarnes, Quant, Niño y Pistola, Safari Orquestra, Fanny + Alexander y Todo el Largo Verano. E estreouse o documental sobre a súa vida “O Tren que me Leva” (2008) producido e dirixido por Anxo Fernández.

Manifesto Dobarrista

Manifesto Dobarrista

Na Biblioteca de Estudos Locais conservamos a partitura de Corpiño Xeitoso que podedes consultar in situ

Partitura Corpiño Xeitoso

Partitura Corpiño Xeitoso

Partitura de Andres do Barro do tema

Partitura de Andres do Barro do tema “Corpiño Xeitoso”

E ademais nas nosas bibliotecas podedes atopar:

  • Manifesto Dobarrista [Grabación sonora] : un disco tributo a Andrés do Barro. — [A Coruña] : Falcatruada, D.L. 2007
  • Andrés do Barro [Grabación sonora] : todas sus grabaciones en RCA: (1969-1972). — Madrid : Rama Lama Music, D.L. 2003
  • Tres [Grabación sonora] / The Homens. — [S.l.] : Falcatruada, D.L. 2007
  • Cuarta potencia [Grabación sonora] / The Homens ; producido por Santi García. — Santiago de Compostela : Lixo Urbano, 2009

Escuchando Elefantes

Escuchando Elefantes son Silvia Rábade e Carlos Tajes.O nome vén da súa canción favorita e precisamente cando a compuxeron estaban a escoitar Elephant, de Damien Rice, asi que dalgun xeito está ligada.

Este dúo coruñés leva varios anos tocando nas rúas da nosa cidade. Foi aí precisamente onde eu os coñecin por casualidade aló polo 2011 nun concerto improvisado na Praza de Lugo. Nada máis escoitalos chaman á atención polo ben que soan, cun estilo que recorda aos mellores grupos de folk-rock.

escuchando elefantes _web_music_video

Unha das máximas que seguen nos seus concertos na rúa é o de non facer unha lista de cancións, senón ir elixíndoas do seu repertorio “segundo as caras que vai poñendo a xente”, é iso precisamente o que máis lles gusta deste particular escenario, o efecto sorpresa.

A liña musical de Escuchando Elefantes vén marcada pola música que escoitan habitualmente os seus compoñentes. “Sempre me gustou a música dos sesenta e dos setenta que é a que sempre escoitou o meu pai”, explica Silvia. Carlos cita a The Band e The Frames como dous dos grupos que son unha referencia fundamental para o grupo.

Un dos momentos que marcou a traxectoria do grupo foi cando o músico irlandés Glen Hansard, un dos compoñentes do dúo The Sweel Season, os invitou a subir ao escenario do teatro Victoria Eugenia de San Sebastián e tocou xunto a eles nun concerto. Hansard vira a Silvia e Carlos cantando na rúa e gustoulles tanto a súa actuación que cando os viu como público no teatro non dubidou en dedicarlles unha canción e facelos subir ao escenario.

O feito de sacar disco Show & Tell co que levan xirando un par de anos cambiou moito para eles e agora os bolos multiplícanselle, chegando a ter que escoller pero nos  que prima por riba de todo a calidade que buscan.

Na actualidade atópanse en plena xira de presentación do seu novo single “Garden’s Road” que formará parte do seu próximo álbum. Poida que os seus traballos non cheguen nunca a milleiros de copias, ou se cadra si, pero coido que merece moito a pena escoitalos.

Na súa web tes toda a información das súas próximas citas.

 

 

Lista de Reproducción Forum Abril 2014: Ritmos primaverais

Xa está aquí a primavera, e despois de tanta choiva parece que o tempo comeza a dar unha tregua, comezamos por fin a ver días soleados. Días que a moitos nos apetece acompañar de música en directo e estrañamos aquela época de festivais, de ver moitos grupos en directo, aqueles que nos gustan de sempre e outros tantos que descubrimos, de desfrutar en boa compañía de bailar e de divertirse.

E precisamente esas sensacións son as que queremos evocar coa nosa Lista de Reproducción do Forum do Mes de Abril.

Madonna é sen dúbida unha desas artistas que transmite enerxía e boas vibracións, os seus estribillos soen ser destacados pola crítica como pegadizos, tal é o caso de Give Me All Your Luvin. Comercialmente o single foi un éxito, alcanzando o número un en Canadá, Finlandia, Hungría, Israel e Venezuela.

Are You Gonna Go My Way é o terceiro álbum de estudo de Lenny Kravitz lanzado o 9 de marzo de 1993. O álbum tivo unha boa acollida polos fans e polos críticos da música e ainda hoxe é considerado como un dos mellores traballos de Kravitz.

De Simply Red, consolidado como o grupo branco de Soul máis importante de Inglaterra, e con Mick Hucknall como carismático líder, cantante e compositor, destacamos Stars, o seu cuarto disco cheo de temas exitosos.

E sen entrar no debate de plaxio ou non, o certo é que nesta Lista que pretende dar pulos e encher de boas vibracións non podía faltar Viva la vida de Coldplay. Violoncelos, violas, violíns que perseguen frases sinxelas pero efectivas. O piano nun segundo plano, timbais, sintetizadores… os coros… Un subidón, un Viva a vida!

Aqui che deixamos a Lista completa para que a escoites, a sintas, e a desfrutes.

ABBA – GOLD – Promo 2012, American Skin – 41 Shots, Billy Joel – The Stranger, Blondie – Heart Of Glass, Bon Jovi – Always, Coldplay – Viva La Vida, David Bowie – Pablo Picasso, Dire Straits – Tunnel of Love Music Video, George Harrison – Love Comes To Everyone, James Blunt – Face The Sun, Jamie Cullum – Edge Of Something, Lenny Kravitz – Are You Gonna Go My Way, Madonna – Give me all your Luvin, Marvin Gaye – Mercy, Mercy Me, Phil Collins – This Must Be Love, Psychologial – Pet Shop Boys – Cubism, QUEEN – Crazy Little Thing Called Love, Rod Stewart – Crazy About Her, Seal – Right Life – Domingão do Faustão, Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club, Band – The Beatles, Simply Red – Stars, Something To Do-Depeceh Mode live, Supertramp – Goodbye stranger, The Jackson 5 – Ready or not (Here I come), Tracy Chapman – Baby Can I Hold You (1998), Zucchero – Eric Clapton (Wonderful World)

 

Lembra que se queres levar en préstamo para a casa algún destes discos ou outros  podes consultar a dispoñibilidade dos materiais no Catálogo de Bibliotecas Municipais

catalogo

 

Escoita a Lista de Reproducción no Punto Musical

Xa queda lonxe aquel pasado mes de agosto cando se estreaba, a “Lista de Reproducción” da Biblioteca Municipal Forum Metropolitano e dende aquela até hoxe tódolos meses ofrecémosvos as nosas recomendacións musicais. Recomendacións cheas de pop, rock, soul, funk, R&B… en definitiva música, xa que todo cabe na nosa cita mensual. Do que se trata é de compartir contigo os discos nacionais e internacionais, os que xa se converteron en clásicos pero que nunca caerán no olvido, grandes cancións, sen prexuízos, porque queremos que cando escoites a nosa “Lista de Reproducción” sintas o que dende dentro tentamos transmitir: pasión pola música.

Lista de Reproducción Forum Febreiro 2014

Lista de Reproducción Forum Febreiro 2014

Unha “Lista de Reproducción” na que ti tamén contas e tes moito que aportar, porque o teu criterio tamén nos importa. Asi que se levas un disco en préstamo e che gustou faino saber, adxudícalle o noso particular “me gusta” se cadra iso axuda a que outro usuario o escoite tamén.

Gústache?

Gústache?

Pero na Biblioteca Municipal Forum Metropolitano temos máis novas, porque vimos de inaugurar o “Punto Musical”, un espacio para que te relaxes, escoites e desfrutes da nosa selección, para que fagala túa propia … para que consultes o blog, en definitiva o teu punto de referencia musical dentro da biblioteca.

E lembra que se queres levar en préstamo para a casa algún destes discos ou outros traballos dos grupos, consulta a dispoñibilidade dos materiais no Catálogo de Bibliotecas Municipais

catalogo

Lista de Reproducción Fórum Recopilación 2013

Xa o anunciaba o noso compañeiro XC o pasado mes de xaneiro, tres bandas galegas lograron situarse entre os escollidos como 50 mellores discos estatais segundo a  Revista Rockdelux:

Na Lista de Reproducción da nosa Biblioteca do Forum Metropolitano deste mes  imos máis aló e seguimos a facer un repaso por tódalas listas publicadas a comezo de ano, xa que mal que nos pese as listas do mellor do ano convertéronse nun elemento fundamental, alimentan debates, crean negocio e fan, moitas veces, que a carreira dun artista levante vo.

Atopámonos cos galegos Niño y Pistola que continúan xogando ao despiste á hora de presentar os seus traballos. Se en Niño y Pistola as Arthur & The Writers (Ernie, 2010) inventaban ao poeta Arthur como fío narrativo do álbum, en There’s a man with a gun over there optan por unha historia do rural americano que transcorre en dous tempos co personaxe de Tom como protagonista

Galegos son tamén os Igloo, fríos por fóra pero cálidos e cheos de vida por dentro, de aí o nome. Banda formada con algúns dos ex-Deluxe, conxuga á perfección o son dunhas guitarras afiadas coa transmisión de emocións e sensacións eléctricas. No mellor do ano figura o seu último traballo 04.El conjunto vacío pero na Lista de Reproducción non nos esquecemos de discos anteriores como #2.La transición de fase onde xogan coas intensidades e as letras escuras e destacan especialmente os arranxos moi coidados que contribúen a rematar o efecto final.

E como non entre o mellor do 2013 tamén nos atopamos co gran Iván Ferreiro con Val Miñor-Madrid, Historia y Cronología del Mundo Un disco no que se reflexa a tranquilidade do proceso creativo e de gravación e no que podemos atopar as palmas e os coros de Marc Ros de Sidonie ou a voz de Julieta Venegas nunha das cancións máis redondas do disco (Alien vs Predator). Para a Lista poñemonos algo máis nostálxicos e rescatamos aquel  Canciones para el tiempo y la distancia publicado aló polo ano 2005, onde se recolle un compendio de 10 cancións compostas por el e polo seu irmán Amaro.

Pero os listados seguen e os artistas e os discos son moitos, asi que aqui vos deixamos  a nosa selección, a Lista de Reproducción co mellor do 2013, onde non faltan os últimos traballos en moitos casos pero tamén quixemos rescatar discos anteriores que nunca ven mal recordar.

Bigott – Fin, Bunbury – Hellville de LuxeDelorean – Apar, Diego el Cigala – Romance de la luna, Dorian – La velocidad del vacio, Extremo duro – Yo minoria absoluta, Fangoria – Cuatricromía, Fuel Fandango – Fuel Fandango, Igloo – #2.La transición de fases, Ivan Ferreiro – Canciones para el tiempo y la distancia, Jane Joyd – Shy little Jane Presents: so lost in this bleak winter landscape, Joe Crepusculo – Chill out, Kiko veneno – Sensación térmica, Lapido – Cartografía, Lori Meyers – Impronta, Mala Rodríguez –Malabarismos, Manel – Atletes, baixin de l’escenari, Niños mutantes – Náufragos, Niño y Pistola – There’s a man with a gun over there, Pauline en la playa – El mundo se va a acabar, Quique González – Delantera mítica, Second – Fracciones de un segundo, Standstill – Adelante Bonaparte, Tachenko – Esta vida pide otra, Triángulo de amor bizarro – Año Santo, We are standard – We are standard

Se queres levar en préstamo para a casa algún destes discos ou outros traballos dos grupos, consulta a dispoñibilidade dos materiais no Catálogo de Bibliotecas Municipais

catálogo