Lista de Reprodución Forum: Son de Oscar

Que sería do cine sen a música? Difícil resposta, pois ambas foron practicamente inseparables desde a creación do cinema en 1895. Ao principio, na época do cine mudo, as salas contaban cunha agrupación instrumental ou un pianista para acompañar á película. Hoxe é practicamente inconcibible unha película sen música, xa que esta cumpre un papel fundamental no desenvolvemento da acción.
E como o 26 de febreiro terá lugar a 89ª cerimonia dos Premios Oscar, nos que desde 1934 prémiase tanto a Mellor canción orixinal, como a Mellor banda sonora, a lista deste mes está dedicada a algúns dos intérpretes e compositores dos temas e das bandas sonoras que foron galardoados ao longo das distintas edicións.

En 1997 a version cinematográfica de Evita gañou o oscar á mellor canción orixinal con You Must Love Me. Este tema de Tim Rice e Andrew Lloyd Webber (artífices de musicais como O pantasma da ópera ou Cats) foi interpretado por Madonna. Uns anos despois, no 2011, Masterpice, da película que ela mesma dirixira e coescribira, Wallis e Eduardo, e coa que unhas semanas antes obtivera un Globo de Ouro, quedou fora das nominacións ós Oscar. E é que unha das normas di que só poden ser elixidas as cancións que aparecen na película, e no caso de saír nos títulos de crédito finais, deben ser o primeiro tema en soar, e non era o caso.
Posteriormente, en 2013 lanzou o seu cuarto álbum en directo, MDNA World Tour, nado na xira do seu duocécimo álbum de estudo, MDNA. Del destacamos Vogue, un dous seus temas máis coñecidos, lanzado orixinalmente en 1990 e que figura no posto 64 das cancións con máis ventas de tódolos tempos, e cun vídeo musical dirixido por David Fincher, considerado un dos mellores da cantautora, actriz e empresaria.

O compositor estadounidense Henry Mancini estivo nominado ao Óscar en 17 ocasións, gañando a prezada figura en catro: con Almorzo con diamantes (1961)  a de Banda sonora e Mellor canción, por Moon River; con Días de Viño e Rosas (1962), o de Mellor canción e con Victor ou Vitoria? (1982) o da desaparecida categoría de Mellor adaptación musical. Ao longo da súa exitosa carreira, Mancini gañou vinte Grammys e un Globo de Ouro.

En 1963 Mancini puxo música a outra película moi coñecida, a Pantera Rosa, da que destacamos It Had Better Be Tonight, tamén coñecida como Meglio Stasera. O tema foi interpretado no filme por Fran Jeffries en italiano, pero conta con outra versión en inglés que tamén aparece na película. No álbum da banda sonora atópase unha versión instrumental e a inglesa, pero non a italiana. Unha das interpretacións máis lembradas de It Had Better Be Tonight é a de Michael Bublé (2007).

No ano 2014 a película Frozen levou o Óscar á Mellor canción orixinal por Let It Go, composto por Kristen Anderson-Lopez e Robert Lopez. Pero antes de gañar o premio houbo unha polémica sobre quen debía interpretar o tema na gala. Pois aínda que na película é a actriz e cantautora estadounidense Idina Menzel quen presta a súa voz á raíña Elsa (e quen finalmente cantou na cerimonia), a súa compatriota Demi Lovato ten un vídeo musical e canta a versión que aparece nos títulos de crédito.

E é que a relación de Lovato con Disney viña de lonxe. No 2008 xa obtivera un papel principal que lle levou a asinar un contrato discográfico. E a día de hoxe, con 24 anos xa conta con 5 álbums. O último deles lanzado co seu propio selo discográfico, creado xunto a Nick  Jonas e Phil McIntyre. En 2014 saíu DEMI, o seu cuarto álbum, do que Neon Lights foi o terceiro sinxelo, e o que deu nome á xira. Un tema con influencias dance e electropop, que marca un cambio con respecto ás baladas pop que interpretara ata o momento.

Tras tres 3 nominacións, o cantante, compositor, baterista, pianista e actor británico Phil Collins, conseguiu no ano 2000 a prezada figura grazas a un tema doutra película da factoría Disney, You’ll Be in My Heart, de Tarzán.

Collins é xunto con Paul McCartney e Michael Jackson, un dos artistas pop que vendeu máis de 100 millóns de álbums en todo o mundo, tanto na súa carreira como solista, como formando parte de Genesis, banda da que foi membro entre 1970 e 1996 e coa que colabora esporadicamente desde 2007. En 2008 ocupou o posto 22 na lista dos 100 mellores artistas de todos os tempos segundo o Billborard Hot 100.

Going Back (2010), o seu oitavo álbum  de estudo, foi gravado nunha etapa na que non podía tocar a batería por unha operación para reparar as vértebras do pescozo. O disco conta con versións de temas de Motown (discográfica estadounidense especializada en música negra), entre os que se inclúe Dancing in the Street, un tema composto por Marvin Gaye, Mickey Stevenson e Ivy Jo Hunter, e que se fixo popular con Martha and the Vandellas (1964), converténdose nunha das súas cancións máis emblemáticas. Ademais de Collins, o tema foi versionado por Mamas & the Papas (1966), Van Halen (1982) e David Bowie e Mick Jagger (1985), entre moitos outros.

Este ano os nominados á Mellor canción son Justin Timberlake, por Can’t Stop the Feeling!, de Trolls; Sting e J. Ralp, con The Empty Chair, de Jim: the James Foley Story; Audition e City of Stars, de A Cidade das Estrelas e How Far I’ll Go, de Vaiana. E á Mellor banda sonora Mica Levi, por Jackie; Dustin Ou’Halloran e Hauschka, por Lion; Nicholas Britell, por Moonlight; Thomas Newman, por Passengers  e Justin Hurwitz, por A Cidade das Estrelas. Precisamente nesta última película John Legend, que xa gañou un Óscar a Mellor canción en 2015 por Glory, de Selma , presta a súa voz a un dos temas. Quen gañará? Pronto o saberemos.

Aquí tedes a Lista de reprodución ao completo. E se queredes escoitar os álbums dos temas seleccionados, pasade pola Biblioteca Forum para levalos en préstamo.

Adele – Someone Like You, Annie Lennox – Little Bird, Barbra Streisand – People, Bing Crosby – Blue Skies, Bob Dylan – Duquesne Whistle, Bruce Springsteen – Waitin’ On A Sunny Day, Demi Lovato – Neon Lights, Dimitri Tiomkin – Main Title, Elmer Bernstein –  The Age of Innocence, Elton John – Your Song, Eminem – Beautiful, Ennio Morricone – Amàlia por amor , Frank Sinatra e Carly Simon – Guess I’ll Hang My Tears Out to Dry, Hans Zimmer – 503, Henry Mancini – It Had Better Be Tonight, John Barry – Ill Wind, John Legend – Stereo, Jorge Drexler – Universos paralelos, Justin Timberlake – Mirrors, Madonna – Vogue, Nat King Cole – You must be blind, Phil Collins – Dancing in the Street, Richard Rogers– Zip, Ryuichi Sakamoto – Tema principal, Stevie Wonder – Superstition,Sting – Englishman in New York

Lista de Reprodución Forum: voces de muller

De xaneiro a finais de marzo na Biblioteca Forum contaremos coa mostra bibliográfica “O mundo en feminino”; por iso, este mes a lista vai dedicada ás voces femininas. Desde Adele e Taylor Swift, ata Ana Gabriel e Rosa León, ofrecémosvos unha pequena selección dalgunhas das artistas de épocas e estilos moi diversos, que podedes atopar nos nosos fondos.

O pasado decembro cumpriuse un século do nacemento do gorrión de París, Edith Piaf. A pesar dunha infancia difícil, problemas de saúde, adiccións, romances desafortunados e unha morte prematura, segue sendo unha das voces francesas máis lembradas e recoñecidas, e tamén destacou como actriz de cinema e teatro. Un dos seus temas máis coñecidos é A Foule (1957), unha versión do vals peruano Que ninguén saiba o meu sufrir (1936), composto polo arxentino Angel Cabral e con letra de Enrique Dizeo. Coñecido tamén como Amor dos meus amores, foi interpretado por María Dolores Pradera, Julio Iglesias, Raphael, Nati Mistral e Plácido Domingo, entre moitos outros. A versión de Edith Piaf só utiliza a música orixinal, cunha nova letra de Michel Rivgauche.  

A cantautora, multinstrumentista, compositora e produtora islandesa Björk comezou pronto no mundo da música. Con once anos xa lanzara o seu primeiro álbum, Bjork (1977), de gran éxito en Islandia pero que non viu a luz noutros países. Tras pasar por varias bandas, saltou á fama con The Sugarcubes e cando se disolveu a banda, marchou a Londres onde iniciou a súa carreira en solitario. Considerada unha das figuras máis importantes da música contemporánea, é famosa polo seu estilo ecléctico, vídeos provocadores e sentido da moda extravagante. O seu cuarto álbum en solitario, Homogenic (1997), foi disco de platino en Estados Unidos, e é considerado un dos seus traballos máis experimentais e mellor logrados. Bachelorette foi o segundo sinxelo do disco. O tema, con letra do poeta islandés Sjón, foi composto para unha película de Bernardo Bertolucci, pero o proxecto non se levou a cabo. Unha canción teatral e cargada de emocións, que continua e pon fin  á triloxía iniciada con Human Behaviour (1993) e Isobel (1995), temas do seu segundo e terceiro traballo en solitario, respectivamente. Os videoclips dos tres temas foron dirixidos por Michael Gondry.

Procedente dunha familia de exiliados guineanos, Concha Buika foi criada no barrio chinés de  Palma de Mallorca, onde creceu entre xitanos e ambientes flamencos, o tempo que na casa, a súa nai amosáballe as grandes voces do jazz e a música iberoamericana. Nunha viaxe que fixo a Londres para estudar interpretación, convidárona a un concerto de Pat Metheny que cambiou a súa vida. Nese momento comezou a súa carreira musical, participando en bandas locais, dúos e tríos con músicos americanos e mallorquinos. No ano 2000 chegou a As Vegas, onde traballou como dobre de Tina Turner e The Supremes e foi convidada por Rachelle Ferrell para cantar no Club Blue Note. Unha vez de volta en España instálase en Madrid e lanza o seu primeiro disco Mestizüo (2000), que demostra o seu talento. O seu cuarto álbum, Niña de Fuego (2008), foi nomeado a un Grammy Latino como Álbum do ano. Nel hai copla, flamenco e rancheiras. Os temas foron compostos por ela e Javier Limón, e falan sobre os sentimentos, de mulleres fronte á soidade, a infidelidade ou que se namoran do home equivocado. Destacamos a rumba Non haberá ninguén no mundo.

A cantante e compositora coruñesa Verónica Ferreiro naceu nunha familia de músicos, polo que sempre estivo moi vinculada á mesma. Verónica foi ao Conservatorio Superior de Música de A Coruña, onde estudou piano e solfexo; e aínda que  sempre lle gustou as melodías afroamericanas e o folk, non foi ata a adolescencia, cando coñeceu a Carmen Rey, coa que estudou Técnica Vocal e Improvisación, que comezou a escoitar aos grandes e a entender o jazz e a música negra. No ano 2004 obtivo o premio de Mellor Intérprete Galega e marchou cunha bolsa a estudar á Escola de Música Creativa de Madrid. Durante 5 anos formouse cos mellores do jazz do panorama nacional e comezou a traballar como corista, bailarina e cantante. No 2008 creou, con Sergio Fernández, a súa propia banda de Jazz. En 2010 lanzou o seu primeiro disco Laio, que combina o acústico e o eléctrico. Este traballo, autoproducido e gravado integramente en directo, mestura español, galego e inglés e camiña entre o jazz, o soul e o folk. Todos os temas, agás Non quero Crer (de Carmen Rey) compúxoos ela con Sergio. Con este traballo chegou a ser número 1 do jazz Itunes en España, coándose mesmo nas listas de México e Arxentina. Destacamos o tema que abre o traballo e lle da nome.

Aquí tedes a Lista de Reprodución ao completo. Lembrade pasar pola Biblioteca Forum para levar os álbumes dos traballos seleccionados e visitar a nosa nova mostra.

Adele – When We Were Young, Ana Gabriel – No te hago falta, Ana Popovic – Navajo Moon, Anni B Sweet – Motorway, Bebe – Me fui, Bjork Bachelorette, Buika – No habrá nadie en el mundo, Carole King –  Where You Lead, Dolores Keane – Heart Like a Wheel, Edith Piaf – La Foule, Enya – Orinoco Flow, India Martínez – Sólo tú, Jane Joyd – Landscape No. 1, Janis JoplinPiece of My Heart, Joan Baez – Diamonds & Rust, Joni Mitchell Furry Sings The Blues, Loreena McKennitt – Dickens’ Dublin, Mary J Blige Take Me As I Am, Najwa – Donde rugen los volcanes, Patti Smith Birdland, Rosa León – Voy andando sola por la Castellana, Sade – By Your Side, Sés Canto aquí, canto na Habana, Taylor SwiftI Knew You Were Trouble, Uxía – Rosa namorada, Verónica Ferreiro – Laio

Lista de Reprodución Forum: música para o mes de decembro

O 2016 está chegando ao seu fin; por iso, nesta Lista queremos render unha pequena homenaxe a aqueles que ao longo do  ano entoaron os seus últimos temas, como David Bowie, Prince, Manolo Tena ou Narf.

Durante este mes Carlos Núñez, Xoél López e o grupo catalán Manel, entre outros, pisarán os escenarios coruñeses para deleitarnos cos seus temas. Moitos artistas, como  Anastacia, John Legend, Kylie Minogue, Tonny Bennet, Conchita ou Loquillo, elixen estas datas para lanzar os seus novos traballos, e mentres esperamos a que cheguen aos nosos andeis, deixámosvos algúns dos seus éxitos anteriores para ir abrindo boca. E co Nadal ao virar a esquina, non poden faltar algúns dos clásicos destas Festas, interpretados por Bing Crosby, Frank Sinatra, Kenny G e Take 6.

Natural de Silleda, Fran Pérez, Narf, foi un dos grandes da música galega e un dos catro fundadores da antiga Sala Nasa; na que participou compoñendo temas para a Banda da Nasa ata 1998 e como actor, nalgunhas montaxes da compañía Chévere. O seu vínculo co mundo do espectáculo non se limitou á actuación: creou máis de trinta bandas sonoras para producións teatrais de compañías de Galicia e Portugal, que lle reportaron varios premios, entre eles cinco María Casares á mellor música orixinal. Tamén puxo música a unha película de animación e a documentais, como Galicia Une. Na súa intensa traxectoria levou a súa música a escenarios de Europa, Asia, América e África. E en Nas tardes escuras, converteu en cancións doce coñecidos poemas de Rosalía de Castro, como Nunca Sospiro, cun magnífico resultado.

O coruñés Xoel López está inmerso na despedida galega en acústico da Gira Paramales. Despois de cinco álbums como Deluxe, este é o seu segundo traballo tras regresar de terras americanas, onde marchou para romper con todo, explorar e descubrir distintas músicas e estilos e colaborar e compartir escenario con multitude de artistas. Nesta viaxe absorbeu sons de todos os lugares que visitou. Algo que se nota no seu último traballo: con aires arxentinos, guitarras españolas, sons setenteiros e co que obtivo os galardóns de Mellor Álbum Pop e Mellor Produción Musical nos últimos Premios da Música Independente. Un año más é un tema con ton optimista e cun refrán que fala de amizade, experiencias e vivencias, e de empezar de cero e con forzas novas.

Cantautora, mestra, filóloga e antropóloga social, con formación no baile e a música tradicional galega, María Xosé Silvar, Sés, non deixa indiferente a ninguén. O seu cuarto álbum Opoñerse a extinción, que presentará na nosa cidade a finais de mes, é , como ela di, un traballo “de amor á nosa cultura e identidade”. A coruñesa de raíces bergantiñás segue desbordando enerxía, inconformista e apaixonada, Como no seu anterior traballo, Tronzar vos valos, do que destacamos Como eu canto, un tema moi sincero de influencias cubanas

Con dez Grammy, dez Premios Dove e un Premio Soul Train ás súas costas, a banda americana Take 6 é considerada unha das mellores representantes da música góspel contemporánea. O sexteto de Alabama, que leva dende 1985 triunfando coa súa fusión de música relixiosa e jazz, lanzou en 1991 He is Christmas, un álbum de clásicos do Nadal, do que destacamos Silent Night.

E se coma nos, non podedes ir a Viena a gozar do Concerto de Aninovo, podemos rememorar o gran concerto do 2014, no que o sempre xenial músico e director israelí-palestino-arxentino-español Daniel Barenboim, regalou un gran momento ao saudar un a un a todos os membros da orquestra, mentres interpretaban a Marcha Radetzky.

A continuación tedes a lista ao completo. Non esquezades pasarvos pola Biblioteca Fórum para levar en préstamo os traballos seleccionados.

Anastacia – The Way I See It, Andrés Calamaro – Todavía una canción de amor, Banda Municipal de La Coruña – La leyenda del beso, Bing Crosby – Letit Snow! Let it Snow! Let it Snow!, Carlos Núñez – The Moon Says Hello, Conchita – Nada, Daniel Barenboim – Radetzky Marsch, David Bowie – Girl loves me, Frank Sinatra – It Came Upon a Midnight Clear, Jefferson Airplane – Somebody to Love, John Legend – Save Room, Kenny G – Silver Bells, Kylie Minogue – Get Outta My Way, Loquillo – Rock & roll star, Manel – Ai, Yoko, Manolo Tena – Tocar madera, Narf – Nunca sospiro, Neil Young – Light a Candle, Orquesta Sinfónica de Galicia – Allegro molto vivace, Prince – Cream, Rolling Stones – Angie, Ses – Como eu canto, Take 6 – Silent Night, Tiziano Ferro – Tardes negras, Tony Bennett & Lady Gaga – It Don’t Mean A Thing, Xoel López– Un año más

Lista de Reprodución Forum: novembro con bigotes

Novembro é xa todo un clásico na nosa Lista de Reprodución, e é que a causa pensamos que ben o merece. No mes de outono por excelencia chega o movemento Movember que bate récords de ano en ano. Movember é unha organización adicada aos problemas de saúde dos homes e  recada fondos para loitar contra o cancro de próstata, o cancro testicular e os problemas de saúde mental. O obxectivo é recaudar fondos e aumentar a concienciación sobre a saúde do home, explican dende a web de Movember. Á iniciativa tamén se poden sumar mulleres (Mo Sistas) que axuden aos seus compañeiros (Mo Bros) a deseñar o mostacho. Pero se algo está conseguindo Movember, é sensibilizar sobre os cancros de próstata e testículo.

Na Lista de Reprodución de Novembro facemos coma sempre o noso particular “movemento november” e seleccionamos música de homes teñan ou non bigotes.

movember-logo-2

Se cadra poucos saben que The Blues Brothers foi creado nas súas orixes como  un número cómico musical por John Belushi e Dan Aykroyd, para o programa de televisión Saturday Night Live. Ao principio o grupo que lles acompañaba era o do programa, pero de contado reuniron unha banda musical estable para o seu primeiro disco. O éxito dos Blues Brothers estendeuse máis aló da televisión, con diversas actuacións e un dobre platino para o seu disco Briefcase Full of Blues (1978), gravado en directo durante a súa actuación como teloneiros para un show de Steve Martin. E o salto á gran pantalla prodúcese o 20 de xuño de 1980 cando se estrea con enorme repercusión a película protagonizada polo dúo, Granujas a todo ritmo, un filme estraño, moi propio dos seus protagonistas, do seu director e da súa época. Sen embargo hoxe en día a película é lembrada e venerada por diversas razóns, en especial polo carisma de John Belushi, un dos seus protagonistas, e pola súa espectacular banda sonora. Entre outras cousas Granujas a todo ritmo, é un musical,e nel aparecen con papeis secundarios mitos como Aretha Franklin, Cab Calloway, James Brown, Ray Charles e John Lee Hooker.

Na lista non podía faltar o recén nomeado, e non exento de polémica, Premio Nobel de Literatura Bob Dylan. Durante case 50 anos Dylan, quen toma o nome artístico do poeta Dylan Thomas,mantívose xunto a James Brown como o músico americano máis influinte do rock and roll. Pero se algo caracteriza a Dylan é a creación dun estilo propio a partir da recuperación da música folk, á que engadiu letras cargadas de simbolismo e reivindicacións. Dylan foi así, deificado e denunciado por cada cambio nos seus intereses artísticos, mentras escolas completas de músicos tomaron as súas ideas e as súas letras volvéronse tan coñecidas que até o presidente Jimmi Carter as citou no seu discurso inaugural.

Os escoceses Franz Ferndinand, míticos da década dos anos 00’, tamén se suman á nosa particular causa. O seu dominio do ritmo e a excelente coordinación entre guitarrazos e golpes de batería situaronos á cabeza do revival post-punk. Ademáis a súa imaxe ao Dior Homme valeulles máis dunha portada nas revistas de moda. Pero se algo caracteria á banda é a súa identidade propia que conseguiron madurar ao longo dos seus traballos, e por suposto que fan coa súa música o que queren.

A selección complétase tamén con nomes da talla de Lenny Kravitz, Travis, Rod Stewart e tamén con artistas da terra coma Davide Salvado ou Emilio José a quen a crítica ás veces dubida entre calificalo como xenio ou como pirado.  Aquí vola deixamos ao completo para que desta volta lle botedes á música e á vida en xeral “un par de bigotes”. E lembrade que se estades interesados na causa podedes rexistrarvos e elixir de que xeito queredes colaborar. Para levar os traballos en préstamo agardámosvos na Biblioteca Forum

Tributo a Antonio Vega – El alpinista de los sueños, Blues Brothers – Made in America, Bosé – Papitwo, Catpeople – What’s the time Mr. Wolf?, Bob Dylan –  “Love And Theft”, Elefantes – Gracias, Emilio José – Chorando apréndese,  Estopa – Voces de Ultrarumba, Franz Ferdinand –  Franz Ferdinand, Iván Ferreiro  –   Canciones para el tiempo y la distancia, Quique González & los Detectives – Me mata si me necesitas, Jarabe de Palo – De vuelta y vuelta, Lenny Kravitz – Are you gonna go my way,  Javier Krahe – Cinturón negro de Karaoke, Leiva – Diciembre, José Mercé – Ruido,  Mumford & Sons  – Babel, Ramones – Greatest Hits, Raphael – Te llevo en el corazón, Revolver – Revolver, Rod Stewart – The complete great american songbook, Davide Salvado – Rústica, Joaquín Sabina – 19 Días y 500 Noches, Tachenko – Las jugadas imposibles, Yann Tiersen – Les Retrouvailles, Travis – The invisible man

Viaxando polas melodías do soul

“A música cura, ofrece unha posibilidade de redención. Trátase dunha das poucas cousas (que non sexa de índole química) que pode chegar aos últimos recunchos do noso corazón e a nosa mente e ter un efecto verdadeiramente positivo.”

James Rhodes, Instrumental.

Polo título do post pode semellar que estou baixo efectos psicotrópicos, pero non. Fai un par de semanas tiven a oportunidade, xunto con outras compañeiras das Bibliotecas Municipais, de facer unha viaxe que ben merece unhas liñas. A libraría Moito Conto e a banda de soul Black convidáronnos a a “escoitar cos ollos e ler co oído” nun evento moi especial. Collémonos da man de dúas musas eternamente emparelladas para gozar dun paseo pola mellor música negra: SOUL E LITERATURA. Un paseo no que as áreas de descanso eran libros, xa lidos ou que aínda están por ler, nos que a música é unha protagonista máis da historia.

books-horz

Podes atopar os mellores libros con banda sonora propia no Cascarilleiro, o catálogo en liña das Bibliotecas Municipais.

A voz de Iria Mejuto e a guitarra de Richi Rozas achegáronnos a temas que forman parte da banda sonora de moitos dos libros que lemos, que nos deixaron sons ademais de palabras nas nosas memorias literarias. Mergullámonos no ambiente dos clubes de Jazz dos anos 40 e 50 con Billie Holiday, o mítico cómic dos arxentinos Muñoz e Sampayo mentres soaba unha preciosa versión de Blue Moon. Un fragmento da impactante biografía do pianista James Rhodes, Instrumental, foi o estímulo para que Black xerase unha sensación máxica na sala: What a wonderful world.  Mitos do soul como Otis Redding, Ray Charles, Nina Simone, Amy Winehouse… alternando con Hornby, Murakami, Lorenzo Silva, Francisco Castro… Parágrafos e partituras cunha mensaxe común: a música como válvula de escape ante o sufrimento dun pobo oprimido. A droga que arrolaba as ilusións dos que soñaban coa igualdade racial. Savia vital.

Non penso pormenorizar en tódalas paradas que fixemos, a decisión de descubrir as marabillas desta viaxe é toda vosa. De seguro teredes a oportunidade, xa que este espectáculo didáctico está deseñado para itinerar por espazos de educación secundaria, centros culturais, bibliotecas… co obxectivo de poñer en valor a cultura negra, así como a relación entre música e literatura, a través dun coidado repertorio interpretado en directo. Unha proposta magnífica dunha formación mutante (o formato de Black varía de dúas persoas a nove) que aposta pola música soul, “esa música de voces negras que alimentan a alma e a sensibilidade e que, a día de hoxe, só podemos oír, na súa maioría, en vellas gravacións”.

Se mo permitides, finiquitarei a crónica cun recadiño para xs amigxs “blackies”: autodefinirse como “proxecto musical” é quedar curto. Ides moito máis alá. Foi un luxo participar na estrea desta iniciativa tan interesante, diferente e necesaria. Grazas por crear algo tan fermoso!

black

Iria Mejuto (voz), Richi Rozas (guitarra), Jorge Quesada (baixo), Anxo Seco (teclados), Adrián Seijas (batería), Wilson Ortega (trompeta), José García (saxo), Marian Ledesma e Lucía Veiga (coros) son os nove músicos que integran Black no seu formato BigStage.

The show must go on!

O espectáculo continúa: Os Xoves na Sagrada reaparece na súa vertente máis outonal. Quen dixo que música e literatura non formaban unha fórmula perfecta? Quizais este ano máis que nunca. Bob Dylan -e o seu controvertido Premio Nobel- foi o motor propiciador de encendidos e acalorados debates ao respecto. “Pero esa é outra historia e deberá ser contada noutra ocasión”.

Secho y los Invisibles acompañarannos no primeiro dos nosos concertos.

Secho y los invisibles

A banda, creada no 2009 por Sergio Castiñeiras, conta cunha ampla traxectoria musical. Logo de pasar por distintas formacións e percorrer a nosa xeografía con múltiples concertos, lograron atopar o equilibrio e sentirse cómodos para gravar o seu primeiro disco Xa fai un tempo, un album producido por eles mesmos, con pouco presuposto pero moitas ganas.

Pagará a pena achegarse á biblioteca da Sagrada Familia para escoitar os temas do seu album de debut, cancións con moito sentimento. Son verbas, amor, desencontro, desconcerto, elegancia…Unha mestura de modernidade e tradición, de rock e folk, de asfalto e terra, co que pretenden chegar á esencia das cousas e acadar un intre de complicidade coa xente. Ides deixar pasar esta oportunidade sen vir velos?

En 2016 Secho y los invisibles pasa a formar parte do selo discográfico Discos da Máquina (ddm), xunto con Ataque Escampe, Caxade, e outras bandas de referencia no panorama musical galego.

Este xoves 27 de outubro contaremos coa presenza da súa formación actual:

Sergio Castiñeiras: Voz, guitarra acústica e acordeón.
Benjamín Vázquez: Guitarra eléctrica.
Anxo Araujo: Baixo.
Roi Castaño: Batería e percusión.

Lembrade que o concerto é na Biblioteca Sagrada Familia, e que comezará ás 19:30 h. A entrada, de balde, é libre ata completar capacidade.

Longa vida e prosperidade! sticker_macbook_vulcano

Lista de Reprodución Forum: en outubro volve o Womex

Metidos de cheo no mes de outubro, a Lista de Reprodución do Forum tenta facer un guiño á  cita mundial da música, o WOMEX, que volve a Santiago de Compostela cunha das maiores feiras profesionais dedicadas ás músicas do mundo (WOMEX Day) e máis de sesenta concertos esparexidos por distintas zonas emblemáticas do casco antigo da cidade (WOMEX Night).

WOMEX celebra a súa vixésimo segunda edición de novo en Compostela tras o seu paso por distintas capitais europeas ao longo destes anos (Berlín, Bruxelas, Estocolmo, Róterdan, Sevilla, Copenhague, Budapest, ect.) e faino despois de bater récords de casetas e incremento de asistencia do seu últimos cinco anos na edición celebrada en 2014 na nosa cidade.

Así que na Lista de Reprodución deste mes centrámonos na música de raíz. Un dos escollidos é Kepa Junkera, compositor, productor e músico. Cunha carreira autodidáctica o de Bilbao revolucionou a música tradicional cos seus traballos. O seu tratamento das improvisacións ou as diferentes fusións de estilos enriqueceron o panorama musical vasco e aínda que os seus traballos estean fondamente enraizados na tradición, Kepa creou unha música sen fronteiras, mesturada cos aromas, ritmos e cores doutros lugares e outras culturas, aberta ao mundo sen complexos.

Outro dos artistas destacasdos neste caso é Antônio Carlos Brasileiro de Almeida Jobim considerado como un dos grandes expoñentes da música brasileira. Jobim é o artista que internacionalizou a bossa nova e, coa axuda de importantes artistas estadounidenses, fusiónaa co jazz para estandarizar nos anos sesenta un novo son cuxo éxito popular foi moi destacable. Jobim está considerado como un dos grandes compositores de música popular do século XX.

Non imos moi lonxe para falar de Carminho, cantante lisboeta considerada a gran esperanza do fado pola súa voz e polo seu estilo que combina tradición e innovación. O seu traballo ecléctico mostra a herdanza do fado tradicional e contemporáneo, e incursiona noutros xéneros como o folk portugués, a música popular brasileira, o jazz, o pop ou o rock. Filla da fadista Teresa Siqueira, desde nena viviu rodeada de música. Aos dous anos escoitaba discos de Amália Rodrigues, Beatriz dá Conceição ou Fernando Maurício e aos doce empezou a cantar en público, primeiro no Coliseo de Lisboa, despois na Taverna do Embuçado, na Alfama (Lisboa), propiedade dos seus pais. En marzo de 2012, Carminho publicou Alma, o seu segundo álbum, que entrou directo ao nº1 na lista dos máis vendidos en Portugal (onde permaneceu dous anos) e en postos altos en España, algo insólito nun disco con raíces profundas no fado. Ademais de cancións novas, contén clásicos pouco coñecidos de Amália, Dina do Carmo e Fernanda María, pero tamén dos brasileiros Mozo Buarque e Vinicius de Moraes.. Caetano Veloso denominouna milagre e Mozo Buarque e Milton Nascimento convidárona a actuar en directo e a gravar con eles.

E por rematar con alguén da terra poñemos como exemplo a Rodrigo Romaní, músico ben coñecido do publico galego e español, nomeadamente dos máis afeccionados ás músicas de raiz, a traes do seu traballo como membro fundador de Milladoiro, con quen percorreu o mundo durante máis de vinte anos, promovendo o uso da arpa céltica na música galega, e colaborando con artistas e orquestras de primeira fila internacional. Rodrigo foi premiado cun Goya e un María Casares, ademais doutros premios. Así mesmo é productor das primeiras obras de artistas como Susana Seivane ou Treixadura. Cantos caucanos é o seu segundo álbum de estudo, Foi publicado en maio de 2003. Baseado na obra de Antón Avilés de Taramancos (no que tamén se baseou o título), todos os temas están compostos por Rodrigo Romaní sobre textos do escritor noiés, salvo o primeiro tema “Foliada da cantiga mareira”

A lista segue e complétase con nomes en maiúscula como Gilberto Gil, Maria Bethânia, Omara Portuondo ou Compay Segundo, por exemplo. Aquí vola deixamos ao completo para que a desfrutes enteiriña e lembrade que os discos están a agardar por vós na Biblioteca Forum.

Abe Rábade Trío – Babel de sons, Alberto Cortez – Identidad, Amancio Prada – Rosalía de Castro, Aretha Franklin – Amazing Grace , Bob Marley –  Legend the best of, Caetano Veloso – O melhor de, Carminho – Alma,  Chico Buarque – Personalidade, Celia Cruz –  Siempre viviré, Chambao  –   Endorfinas en la mente, Cheikh Lô – Jamm, Compay Segundo – Los reyes del son, Ella Fitzgerald and Louis Armstrong – Ella and Louis,  Gilberto Gil – Fé na festa, Jobim – Antonio Brasileiro, Kepa Junkera – Fandango,  Magnifico – Magnification, Maria Bethania – Simplesmente, Nina Simone – The greatest hits, Pablo Milanés – Canta a los poetas cubanos, Richard Stoltzman – Las nuevas músicas, Rodrigo Romaní – Cantos caucanos, Uxía – Meu canto, Vainica doble – Contracorriente, Xacobe Martínez Antelo Trío, Xoán Curiel – Magnético Zen

 

Arifi, world music con acento galego

arifi

Os integrantes do grupo Arifi

Desta volta en Bibliosons facémonos eco dun novo proxecto musical no eido das músicas de raíz/fusión, coñecidas tamén coa etiqueta de world music: Arifi. Arifi é o nome que se lle da en Marrocos aos ventos que viaxan de África cara ao norte, á fría Europa, cargados das augas do Mediterráneo e, segundo conta a lenda, con misteriosos poderes embriagadores. E abofé que é un nome moi axeitado, porque todos esos elementos poden atoparse dalgunha maneira no universo musical desta banda galega. En efecto, a súa música semella nacer nese sur arábigo-andalusí e ir subindo, como o vento marroquí, por toda a xeografía da peninsula ibérica, Portugal incluido, recollendo os múltiples sons das súas variadas músicas de raíz, ata chegar a Galicia onde finalmente todas esas voces mestúranse na procura desa ebriedade musical e espiritual do Mediterráneo, non exenta dun certo misticismo de aires sufíes.

Segundo declaran nalgunha entrevista, a principal inspiración de Arifi é o traballo do grupo andaluz Radio Tarifa, referencia a nivel nacional da música mestiza e de fusión. A banda, ao mesmo tempo, faille xustiza a esa idea de multiculturalismo e mestizaxe musical xa que, aínda que predominan os compoñentes de orixe galega, conta tamén nas súas filas con músicos doutras latitudes, en concreto, de Bielorrusia e Venezuela, que aportan texturas e ritmos tanto da Europa eslava como da América latina, os cales se combinan con melodías da música tradicional galega e tamén da portuguesa. Por certo, a súa voz solista, Iria Estévez, lidera tamén Clave de Fado, un proxecto musical paralelo que comparte con Gonzo Piña, baixista multiinstrumentista do grupo, e que se centra na música por antonomasia do noso pais veciño.

Feitas as presentacións pertinentes, as novas son que Arifi ven, por unha banda, de estrear o seu primeiro videoclip, que leva por título ‘Senhora de Almortao’ (ver abaixo) e, por outra, que están a piques de comenzar unha pequena xira de presentación do grupo polo norte da península.

A estrea é nada menos que na emblemática Casa das Crechas, en Compostela. Despois, o sábado 24/09, recala en A Coruña no Bâbâ Bar e, tras visitar distintas prazas en Asturias e Euskadi, o 11 de novembro voltarán pola nosa cidade, en concreto á Sala Garufa, para pechar a mini-xira. Agardamos que de xeito moi exitoso. O proxecto promete.

[E lembra que se queres escoitar máis world music podes atopala en calquera das bibliotecas da nosa rede. Consulta o noso catálogo]

Lista de Reprodución Forum: imos de festivais

Na nova Lista de Reprodución facemos un repaso polos artistas e grupos dos festivais deste mes de setembro. Desde os máis próximos, como Marineda Unplugged ou o Festival de la Luz; a outros máis afastados, como Ebrovisión, Donostia Kutxa Kultur Festibala, Dcode, Granada Sound, Neox Rocks ou o Festival Altaveu.

Empezamos co Marineda Unplugged, que na súa primeira edición trouxo á cidade á banda coruñesa Sensacional, á cantante bilbaína La Bien Querida, ao santanderino Ángel Stanich, ao ex líder dos Piratas, Iván Ferreiro, e a Anni B. Sweet. A cantautora malagueña co seu folk suave e melancólico, converteuse nunha das nosas artistas máis internacionais, e xa foi de xira por Europa, América e Asia. E é que Anni B Sweet obtivo o primeiro premio do concurso de maquetas da revista Mondosonoro, foi convidada por Antonio Vega para abrir un dos seus concertos en Valencia e foi contratada polo FIB antes de lanzar o seu primeiro disco, Start, Restart, Undo (2009), que a converteu na creadora máis nova nomeada a Artista Revelación e Autor Revelación nos Premios da Música. Traémosvos un dos temas do seu EP Ridiculous Games (2013), Cruel City, que fala da procura constante da harmonía cando tes todo en contra.

O Festival de la Luz acaba de celebrar a súa quinta edición. Neste espectáculo diferente e único, Luz Casal convida a gozar dun festival solidario e interxeracional na súa casa natal de Boimorto, onde, ademais de música, púidose gozar de gastronomía, creatividade e experiencias. Todo nunha contorna na que priman a natureza, a reciclaxe e a innovación. Este ano, nos escenarios de Andabao, actuaron 36 artistas de estilos moi diversos: desde o grupo de folk galego Malvela, ata Chris Barron, o cantante da banda Spin Doctors.

Polo Festival tamén pasou o tinerfeño Pedro Guerra -ex compoñente de Taller Canario, un dos grupos máis importantes da Nova Canción Canaria-, que en 2001 publicou Ofrenda, o seu quinto traballo en solitario, no que se fusionan elementos musicais de orixes moi diversas. O tema que dá nome este traballo foi interpretado, xunto a Santiago Auserón, no seu álbum en directo 20 anos. Liberdade 8 (2014), gravado no local que lle ofreceu cantar todos os martes, permitíndolle trasladarse de Canarias a Madrid.

A terceira edición do Neox Rocks reunirá en Xetafe ó mellor do indie nacional. Polos escenarios da cidade madrileña pasarán Xoél López, La Habitación Roja, Carlos Jean, Lori Meyers, Nacho Vegas e Izal, entre outros. O grupo madrileño xa pasou este mes por Ebrovisión e o B-Side Festival, onde arrasaron. Magia & Efectos Especiales (2012) foi o seu primeiro álbum, naceu da autoxestión artística e económica, e conseguiu saltar á primeira liña do panorama musical nacional. Este traballo fíxolles gañar o Premio da música Independente como Grupo Revelación en 2013, e tivo unha boa acollida por parte do público. Destacamos Que bien, unha canción positiva e alegre, que a punto estivo de quedar fora do disco, xa que é moi diferente ao resto dos temas, pero que a día de hoxe segue sendo coreada nos concertos, pois é unha das favoritas do público.

Nas mesmas datas que o Neox Rocks (23 e 24 de setembro), en Andalucía estarán a gozar do Granada Sound, coa música de Amaral, León Benavente, Love of Lesbian e algúns dos artistas anteriormente mencionados. Pero polos escenarios granadinos tamén pasará Fuel Fandango, o dúo formado polo produtor canario Alejandro Acosta e a cantante cordobesa Nita (Cristina Manjón), que fusionan funk, soul, electrónica, jazz e flamenco, tempo que mesturan nas súas letras inglés e castelán, obtendo así un estilo moi propio. O seu segundo álbum Trece Lunas (2013), foi gravado entre Madrid, Tarifa, Córdoba e Londres. Recomendámosvos New Life, un tema moi pegadizo, especialmente o refrán, a única parte en castelán do tema.

Deixámosvos aquí a Lista completa. E lembrade que tedes os álbums dos traballos seleccionados na Biblioteca Fórum para levalos en préstamo.

Amaral – Las puertas del infierno, Anni B Sweet – Cruel City, Arizona Baby – It is called work, Bunbury – El hombre delgado no flaqueará jamás, Delorean – Unhold, Elefantes – Que yo no lo sabía, Fuel Fandango – New life, Guadi Galego – Matriarcas, Hombres G – Venecia, Ismael Serrano – Vértigo, Iván Ferreiro – Puro nervio, Izal – Qué bien, José Mercé – Nanas de la cebolla, La Bien Querida – De momento abril, La Habitación Roja – Ayer, Lori Meyers – Zen, Marlango – Dinero, Miguel Costas – No somos de aquí, Nacho Vegas – Runrun, Pedro Guerra – Ofrenda, Rosa Cedrón – Arde el mar, Sr. Chinarro – La ley de Murphy, Susana Seivane – Curuxeiras. Xosé Manuel Seivane, Tachenko – Hacia el huracán, Triángulo de amor bizarro – De la monarquía a la criptocracia

Lista de Reprodución Forum: 30 anos de Noroeste

Xa se cumpriron 30 anos desde que comezou o Noroeste, así que, como non podía ser doutro xeito, a Lista de Reprodución deste mes, dedicámoslla ao festival coruñés, unha das citas musicais máis importantes do verán no norte peninsular.  Ademais, para celebralo, traémosvos una playlist ampliada, xa que en lugar de 26, son 30 os temas que a conforman.

Desde os seus inicios en 1986 foi cambiando de nome e de escenario principal, pero non perdeu a súa esencia. Comezou como Noroeste Pop Rock, durante máis dunha década foi Coruña Pop Rock, e agora é Noroeste Estrella Galicia.

E o que empezou no Palacio dos Deportes de Riazor, pasou por Maria Pita, antes de chegar ao lugar que fai a este festival tan especial: a Praia de Riazor. Agora, co Noroeste Expandido, a música continúa noutros oito puntos da Cidade: o Castelo de San Antón, as Prazas de San Nicolás e as Bárbaras, a Igrexa das Capuchinas, a Fundación Luís Seoane, a Casa Museo Casares Quiroga, o Parque do Paseo das Pontes e o Campo da Leña.

Despois de tres décadas seguen os concertos gratuítos ao aire libre, con bandas e artistas de referencia tanto a nivel nacional, como internacional, ademais dos grupos locais.

Nesta edición bateuse un record, xa que nos acompañaron 60 grupos durante seis días, con grandes como: Editors, Neil Halstead, Triángulo de Amor Bizarro, Ocean Colour Scene ou Freedonia.

Ao longo destes 30 anos puidemos gozar de artistas tan relevantes como: The Cure, Mika, Suede, The Hives, Nacha Pop, Leiva, Xoél López, Love of Lesbian, Siniestro Total, Heredeiros da Crus ou Los Suaves.

Na primeira edición do Noroeste 30.000 persoas asistiron aos concertos de 14 grupos, entre os que estaban Siniestro Total, Glutamato Ye-Yé e Os Resentidos. Ese verán de 1986 estivo marcado por un tema, Galicia Caníbal, do disco do mesmo nome do grupo liderado por Antón Reixa. Con este himno do rock galego, Os Resentidos conseguiron que volvese soar unha canción en galego nas radios de toda España, anos despois de Andrés do Barro. Ademais, Galicia Caníbal, foi considerada pola revista Rolling Stone, como unha das 200 mellores cancións do pop-rock español.

Os británicos The Cure abarrotaron a praia de Riazor en 1998, nun momento no que a banda non pasaba polo seu mellor momento, xa que Robert Smith estaba pensando en deixar o grupo e tiñan previsto lanzar un álbum a modo de despedida. Este traballo foi Bloodflowers (2000), nomeado en 2001 ao Grammy de Mellor álbum de música alternativa e tivo unha boa acollida por parte do público e da crítica. Isto, unido ao éxito da xira, fixo que o líder de The Cure cambiase de opinión. Ao ano seguinte, cando finalizaba o contrato coa súa discográfica, Smith accedeu a lanzar un recompilatorio de grandes éxitos, elixidos por el mesmo. Así naceu Greatest hits, que inclúe temas desde 1978 ao ano 2000, e do que destacamos Close to Me, o segundo sinxelo do seu sexto álbum (The Head On The Door) e o seu lanzamento máis exitoso ata 1985.

Catorce anos despois, e un día antes dos concertos de Leiva, Iván Ferreiro e Xoel López, máis de 25.000 persoas gozaron do show de Mika, que se dirixiu ao público en todo momento en castelán. O cantante libanés que quere facer á xente feliz non o tivo fácil, pois as discográficas rexeitaban as súas maquetas polo seu estilo pouco convencional, que non consideraban comercial. Por iso creouse unha conta en My Space para dar a coñecer a súa música e subiu Grace Kelly, o tema que o catapultou á fama. Medio millón de persoas o escoitaban a través de internet, mentres que as discográficas non o querían. Deixámosvos o que foi o terceiro sinxelo do seu álbum debut, Life in Cartoon Motion (2007), Love Today, que obtivo un nomeamento aos Grammy como Mellor gravación dance.

Hai dous anos, os cataláns Love of Lesbian, foron cabeza de cartel da primeira xornada dun Noroeste, no que tamén gozamos de Madness, Los Eskizos e Delafé y Las Flores Azules, entre outros. O grupo de indie rock, estaba coa xira “Eterna” do seu sétimo álbum de estudo, La noche eterna (2012). Un disco de pequenas historias, de seres anónimos e noctámbulos, no que se mesturan realidade e ficción, e sobre a noite e o anonimato na gran cidade. Unha destas historias é a de Pizzigatos, un tema cun videoclip divertido e literalmente animado, que serviu como peche deste exitoso álbum. Inspirado nos debuxos mexicanos tradicionais, empregouse o Motion Graphics como técnica de animación, ademais de rotoscopia e ilustracións con selos de goma para animar as figuras.

Aquí presentámosvos a Lista ao completo, e lembrade que se queredes escoitar os álbums dos traballos seleccionados, podedes levalos en préstamo na Biblioteca Fórum.

Ariel Rot – Debajo del puente, Danza Invisible – Sabor de amor, Deluxe – Réquiem (No fui yo), Hombres G – Voy a pasármelo bien, Kiko Veneno – El duende, León Benavente –  Avanzan las negociaciones, Loquillo – Feo, fuerte y formal, Los Suaves – Maldita sea mi suerte, Love of Lesbian– Pizzigatos, Luz Casal – Quisiera ser y no puedo, M Clan – Inmigrante, Maldita Nerea – Tu Mirada me hace grande, Manolo Tena – Sangre española, Mika – Love Today, Miguel Ríos – Bienvenidos, Nacha Pop – Chica de ayer, Os Resentidos – Galicia caníbal (fai un sol de carallo), Pereza – Princesas, Radio Futura – Corazón de tiza, Raphael – Qué sabe nadie, Sex Museum – Circles in the Salt, Sidonie – La noche sin final, Simply Red – Something Got Me Started, Status Quo – Mony Mony, Suede – So Young, Tachenko – Mediterráneo, The Cure – Close to me, The Hives – Walk Idiot Walk, The Waterboys – Fisherman’s Blues, Triángulo de Amor Bizarro – Un Rayo de Sol